تبلیغات

 در نکته سریع امروز می خواهیم سه نوع ارتباط چشمی را مطرح کنیم که هنگام عکاسی پرتره باید در نظر بگیرید، همراه با موقعیت های مختلفی که هر یک از این سه مورد ممکن است به طور خاص در آن مناسب باشد. ارتباط چشمی می تواند تفاوت بسیار زیادی در تاثیری که تصویر شما بر روی بیننده می گذارد ایجاد کند، و ارزش توجه را دارد – چه برای یک پرتره رسمی باشد، و چه برای یک عکس لحظه ای کاندید (بی هوا)! بنابراین مطلب امروز را به آموزش کوتاه ارتباطات چشمی در عکاسی اختصاص داده ایم و مطالعه آن را به همه توصیه می کنیم.

ارتباط چشمی مستقیم

زمانی که سوژه به طور مستقیم به لنز دوربین شما نگاه می کند، شما یک ارتباط بین شخصی که از او عکس گرفته می شود، و شخصی که عکس را می بیند، ایجاد می کنید. این رابطه توسط حالت چهره سوژه تعریف می شود – که می تواند اغوا کننده، عصبانی، یا حتی وحشت زده باشد.

به همین دلیل، این روش برای قرار دادن بیننده در موقعیت یک شخص دیگر (دیدن از دیدگاه او) فوق العاده است. به عنوان مثال، این عکس را در نظر بگیرید: این عکس بیننده را به تعجب می اندازد که این کودک دارد به چه چیزی فکر می کند. آیا ترسیده، یا فقط خسته است و به استراحت نیاز دارد؟ در هر صورت، ظاهر و ترکیب این عکس، احساس نیاز به گفتن جمله «نگران نباش!» را تداعی می کند.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

تصویری از یک کودک نگران. عکس از huffingtonpost

با تماس چشمی مستقیم، بدیهی است که سوژه می دانسته دارند از او عکس می گیرند، و در نتیجه، معمولا نوعی «ژست» می گیرد (یا طبیعی یا رسمی).
[ارتباط چشمی در عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد

خانمی که زیر باران ایستاده و مستقیما به دوربین نگاه می کند. عکس از Unsplash
[ارتباط چشمی در عکاسی]

یک تصویر کلوزآپ از مردی که مستقیما به دوربین نگاه می کند. عکس از Unsplash
2
ارتباط چشمی بین سوژه ها

برخلاف ارتباط چشمی مستقیم، داشتن دو سوژه مختلف که به یکدیگر نگاه می کنند نیز راهی برای به تصویر کشیدن رابطه بین آنهاست. در اینجا بیننده به یک ناظر تبدیل می شود، و دیگر در عکس «درگیر» نیست.

این کار معمولا برای نشان دادن یک رابطه عاشقانه انجام می شود (تقریبا هر عکسی از مراسم عروسی)، اما برای نشان دادن نفرت، خشم، یا ترس نیز می تواند مورد استفاده قرار گیرد. اگر می خواهید نوعی حس و حال (جو) را در یک صحنه ثبت کنید، این روش می تواند راه بسیار خوبی برای انجام این کار باشد.

لازم نیست این ارتباط بصری تنها بین دو نفر باشد. می تواند شامل هر چیزی باشد، از یک کودک که با سگ خود سرگرم است گرفته، تا کسی که متفکرانه در حال مرتب کردن یک دسته گل است.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

عکس از Elena Shumilova.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

عکس از Elena Shumilova.
3
بدون ارتباط چشمی

در آخر، به ایده یک شخص تنها که به جایی دور از دوربین نگاه می کند، می رسیم – هر سوژه بدیهی و آشکار دیگر. این روش بیننده را در «حالت مشاهده» قرار می دهد، و این احساس را به او می دهد که دارد به افکار و لحظات خصوصی شخصی که به تصویر کشیده شده، نگاه می کند. هر دو نمونه زیر در یک فضای متفکرانه و اندیشناک گرفته شده اند.

از آنجا که سوژه به جایی دور از دوربین نگاه می کند، یک عنصر ناشناخته را به عکس اضافه می کند. هیچ راهی برای فهمیدن این که دقیقا چه چیزی توجه این شخص را جلب کرده، وجود ندارد. این جنبه حل نشده – چیزی مرموز – می تواند نوعی کشش فریبنده در عکس ایجاد کند که به بیننده اجازه می دهد تا افکار و فرضیات خود را در مورد آن موقعیت و شخص به تصویر کشیده شده، پیش بینی کند.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

تنها استثنا در عکسی مانند این است، که در آن می توانید تصویر کامل را از طریق یک انعکاس در عینک سوژه (یا گاهی چشمان وی) ببینید.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

تصویر دختری در یک مزرعه، که به دوربین نگاه نمی کند. عکس از Nguyen Nguyen
[ارتباط چشمی در عکاسی]

تصویر سیاه و سفید از مردی که به جایی دور از دوربین نگاه می کند. عکس از Pixabay
شما چگونه از ارتباط چشمی در عکاسی خود استفاده می کنید؟

آیا نوع خاصی از ارتباط چشمی را در عکاسی خود می پسندید؟ مثل همیشه بسیار دوست داریم دیدگاه شما را جویا شویم. لطفا برایمان بنویسید.

نویسنده: دیوید اپلیارد (David Appleyard)

منبع:

لنزک

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در دوشنبه، ۱۹ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۱۰ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی
هیچ نظری برای این نوشته وجود ندارد، شما اولین نظر را بنویسید ...
 captcha