تبلیغات

 «از سمت چپ از من عکس بگیرید، از این طرف در عکس بهتر می افتم.» چند بار تا به حال شنیده ایم که مشتریان چیزی شبیه عبارت بالا می گویند؟ اکثر افراد به دلیل نحوه درک ویژگی ها و عدم تقارن صورت خود، در مورد این که وقتی از آنها عکس گرفته می شود از کدام سمت بهتر به نظر می رسند، ترجیحی دارند. در این آموزش کوتاه ، دو روش ساده برای پیدا کردن سمت یا زاویه ای که چهره سوژه را به بهترین و زیبا ترین شکل در عکس نشان می دهد یاد گرفته و می توانید از آن ها برای ژست دهی و هدایت مدل یا مشتری در پرتره های خود استفاده نمایید.
[پیدا کردن بهترین زاویه صورت برای عکاسی]
عکاسی کودک در آتلیه کودک
از نظر علمی ثابت شده که تقارن صورت، از ویژگی های یک چهره جذاب تر است که با توجه به این که کار جراحان پلاستیک در سرتاسر دنیا به دلیل اصرار انسان ها به تمایل برای تغییر ویژگی های نامتقارن خود پر رونق است، منطقی به نظر می رسد.

بنابراین شما چطور می فهمید که بهترین سمت چهره مشتریان شما بدون توهین آشکار به آنها یا این که کاری کنید بفهمند که شما در حال بررسی تقارن چهره آنها هستید، کدام است؟
۱
تست چرخش سر
[پیدا کردن بهترین زاویه صورت برای عکاسی]

«لطفا با چانه تان انگشت مرا دنبال کنید.»

شما عکاسان سر و شانه (هدشات) زیادی را دیده اید که انگشت خود را بلند کرده و با آن سر مشتری را هدایت می کنند و آن را می چرخانند تا ببینند کدام طرف متقارن تر است، اما آنها دقیقا به دنبال چه چیزی هستند؟

پیدا کردن ویژگی های کاملا متقارن صورت، به طور متوسط در اکثر افرادی که ما به صورت روزانه از آنها عکس می گیریم بسیار دشوار است، اما با تست (آزمایش) هر طرف صورت ما به دنبال این هستیم که بفهمیم کدام طرف ویژگی های متقارن را بهتر نشان می دهد.
[پیدا کردن بهترین زاویه صورت برای عکاسی]

شما در این دو عکس کدام طرف را برای ادامه عکاسی از مشتری انتخاب می کنید؟ سمت راست بینی و فک او را بزرگتر و ساختار نیافته تر نشان می دهد، در حالیکه سمت چپ تعریف روشنی برای هر دو ویژگی صورت ارائه می دهد. یک عدم تقارن جزئی در چشم ها در سمت راست وجود دارد، در حالیکه به نظر می رسد چشم ها در سمت چپ یک شکل باشند. از این تست برای تعیین این که کدام سمت به نظر شما در عکس بهتر می افتد استفاده کنید و سپس نتیجه را با مشتری نیز هماهنگ کنید تا مطمئن شوید که آنها هم موافق هستند. به همین دلیل است که هدایت مشتری یا سوژه عکاسی چنین نقش مهمی در عکاسی ایفا می کند: قادر بودن به تشخیص این که کدام طرف متقارن تر است و سپس هدایت سوژه برای گرفتن ژست درست، یک پرتره کامل و بی نقص به شما خواهد داد.
۲
تست وارونه – تست تقارن صورت
[پیدا کردن بهترین زاویه صورت برای عکاسی]

این تست از یکی از تمرین های مدرسه هنر که به منظور کاهش درگیری های ذهنی ابداع شده، سرچشمه گرفته است. با وارونه کردن یک تصویر، شما همه چیز را به طور متفاوت درک کرده و بلافاصله ویژگی های نامتقارنی که بیش از همه برجسته هستند را می بینید، که پس از آن می تواند به شما کمک کند تا تصویری را انتخاب کنید که مدل یا مشتری شما را بهتر نشان می دهد. این تست هنگام عکاسی تتر شده (Tethered shooting– انتقال مستقیم عکس ها به کامپیوتر) عالیست، چراکه این امکان را دارید فورا عکس را وارونه کرده و تعیین کنید که کدام سمت برای سوژه شما جذاب تر است.

لنزک: عکاسی با تترینگ دوربین یا عکاسی تتر شده (Tethered shooting) به حالتی گفته می شود که شما دوربین را به کامپیوتر متصل کرده و زمانیکه عکس می گیرید، عکس ها به جای انتقال به مموری یا حافظه دوربین روی کامپیوتر دانلود شوند. معمولا برای تترینگ، دوربین و کامپیوتر با کابل به هم وصل می شوند.

با چند عکسی که در گذشته گرفته اید برای خودتان امتحان کنید و ببینید آیا وارونه کردن تصاویر هیچ مشکلی را نمایان می کند که شما می توانستید با یک کج کردن یا چرخاندن سر ساده آن را برطرف کنید.

امیدواریم که دو تست معرفی شده در این آموزش، به شما در ژست دادن به سوژه هایتان و خلق پرتره های زیبا تر کمک کنند. لطفا دیدگاه ارزشمندتان درباره این روش ها یا راهکار های دیگری که می شناسید را با ما در پایین این مطلب لنزک به اشتراک بگذارید.

نویسنده: شیوانی ردی (Shivani Reddy)

منبع:

لنزک

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در چهارشنبه، ۲۱ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۶:۳۱ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 آیا می خواهید از ماه کامل در نقطه دلخواه مثلا بالای یک برج یا ساختمان عکس بگیرید؟ این آموزش برای شماست. عکاسی از ماه می تواند جذاب باشد – یک ماه کامل در حال طلوع (بالا آمدن)، بسیار بزرگ و اغلب قرمز رنگ به نظر می رسد. و ترکیب طلوع ماه با مناظر یا اشیاء دیگر به صورت کلوزآپ می تواند به یک عکس دیدنی و شگفت انگیز منجر شود. در این مطلب لنزک آلبرت دروس عکاسی از ماه در حال طلوع در ترکیب با اشیاء دیگر مانند ساختمان ها و مناظر را آموزش داده و نکات لازم را، از ایده پردازی و ترکیب بندی عکس گرفته تا برنامه ریزی و تنظیم دوربین به صورت مختصر، توضیح داده است.
عکاسی بارداری در آتلیه بارداری
واضح است که برای گرفتن عکس کلوزآپ شما به یک لنز بلند نیاز دارید. ۱۵۰-۶۰۰+ توصیه می شود. من برای عکس های خودم از سونی A7RII با لنز سیگما ۱۵۰-۶۰۰ با آداپتور سیگما MC-11 استفاده کردم. سونی لنزهای پایه E واقعا بلند ندارد، به همین جهت از سیگما انتخاب کردم.
۱
ایده

هنگام گرفتن عکس ها، به طور کلی، ایده پشت عکس اغلب به اندازه خودِ عکاسی مهم است. این مسئله قطعا هنگام عکس گرفتن از ماه در حال طلوع در ترکیب با اشیاء دیگر مانند ساختمان ها و مناظر نیز صادق است.

طلوع (و غروب) ماه خیلی سریع اتفاق می افتد، بنابراین زمان زیادی برای گرفتن عکس خود ندارید. برنامه ریزی بسیار مهم است.

اول، به اشیاء زیبا در محله خود که در بالای خط درختان قرار دارند، فکر کنید. یا به دنبال نقاط دید بالاتر برای عکاسی بگردید. پس از آن، مهم است که یک ایده قوی از این که ماه به کجا طلوع یا غروب می کند، داشته باشید. در این مثال ما از عکس «نه و پنجاه و پنج» من به عنوان یک مثال استفاده می کنیم که در آن ماه درست در کنار یک برج کلیسا در حال طلوع کردن است.
[عکاسی از ماه در حال طلوع]

با داشتن یک ایده در ذهنتان، همچنین باید در مورد فاصله ای که نسبت به یک شیء و ماه می ایستید نیز فکر کنید. در این مثال فاصله من از برج خیلی زیاد نیست، که جزئیات زیادی از برج و ماه به من می دهد. اگر من خیلی دورتر ایستاده بودم، ماه نسبت به برج خیلی بزرگتر میشد. بنابراین مهم است که این را نیز هنگام برنامه ریزی در نظر داشته باشید.

حالا که صحبتش شد…
۲
برنامه ریزی برای عکس

خب من این ایده عکاسی از برج کلیسای آمرسفورت به همراه ماه درست در کنار آن را در ذهنم داشتم. من می خواستم ماه «بزرگ» باشد، اما نه خیلی بزرگ. همچنین می خواستم به عنوان یک ترکیب بندی متفاوت، ماه را درست در بالای برج ثبت کنم.

برای این که ماه هم تراز با برج قرار بگیرد، مشخص است که من مجبور بودم کاملا دور از آن بایستم تا از لنز ۶۰۰mm ام استفاده کامل بکنم. یک وب سایت کوچک عالی به نام www.mooncalc.org برای برنامه ریزی این چیزها از قبل وجود دارد (من برای خورشید هم از سایتی به نام suncalc.org استفاده می کنم).

برنامه هایی برای گوشی های هوشمند نیز وجود دارد. من Photopills (فعلا فقط برای IOS) را پیشنهاد می کنم. Photopills یک عملکرد عالی واقعیت افزوده دارد، که وقتی شما گوشیتان را در مقابل خود در مکانی که می خواهید عکس بگیرید نگه دارید، می توانید ببینید که ماه/خورشید کجا طلوع می کند. این برای برنامه ریزی قبل از عکاسی عالی است.

با mooncalc، من موقعیت برج را تعیین کرده و بررسی کردم که ماه کجا طلوع می کند.
[عکاسی از ماه در حال طلوع]

۱- زمان طلوع ماه: ۲۱:۰۹ PM

2- موقعیت ماه ۱ ساعت بعد از زمان طلوع.

۳- موقعیت من در میدان

من پین (نشانگر قرمز) را بر روی برج قرار دادم تا بتوانم ببینم ماه از زاویه مناسب کجا طلوع می کند. من از پیگیری های قبلی می دانستم که ماه حدود ۱ تا ۱٫۵ ساعت بعد از طلوع اولیه در ارتفاع مناسب خواهد بود. در ۱۹ ژولای، ماه درست بعد از غروب خورشید، کامل بود – به این ترتیب، نور کافی برای کار بر روی خود برج نیز داشتم. تاریکی مطلق، کنتراست بین نور ماه و برج را بیش از حد زیاد می کند، بنابراین زمانبندی بسیار مهم بود.

با غروب خورشید در حدود ساعت ۱۰ شب (بله، فصل تابستان در هلند اینگونه است) ماه دقیقا در همان زمان (اما البته، در جهت مخالف) در اطراف نقطه تعیین شده بود.

با پین کردن برج بر روی نقشه من می توانستم ببینم که دقیقا کجا باید بایستم. از آنجا که اکثر مکان های دورتر از مرکز شهر با ساختمان ها مسدود شده بودند، من مجبور بودم نقطه ای را انتخاب کنم که کمی نزدیک تر باشد. میدان نزدیک به مرکز شهر یک نمای باز از بالای برج دارد و معلوم شد برای عکسی که من می خواستم بگیرم عالی است.

از آنجا، من فضای کافی برای حرکت به سمت چپ و راست داشتم، برای این که ماه را در موقعیتی که می خواستم قرار دهم. من باید در نظر می گرفتم که ماه از جایی که من ایستاده بودم، نسبت به جایی که در ابتدا طلوع می کرد، به سمت راست حرکت می کند. همانطور که می توانید ببینید، گرفتن عکسی مانند این به برنامه ریزی زیادی نیاز دارد و متغیرهای زیادی وجود دارند که شما باید با آنها کار کنید.
۳
عکاسی

کار این عکس های خاص به طور عمده، برنامه ریزی و تست همه چیز است. هنگام گرفتن عکس من در میدان قرار گرفتم و تنها مجبور بودم صبورانه منتظر بمانم تا ماه به موقعیتی برسد که به نظر من برای عکس خوب باشد.

من از دوربین سونی A7RII با لنز سیگما ۱۵۰-۶۰۰ استفاده کردم. اینها همه واقعا خوب عمل کردند. من قصد داشتم اغلب عکس ها را در ۶۰۰mm بگیرم چون با این فاصله کانونی ماه تا حد ممکن بزرگ خواهد بود. خوشبختانه، باد شدید نبود چون در هنگام استفاده از این فاصله کانونی، کوچترین لرزش می توانست عکس ها را تار (غیر شارپ) کند. از آنجا که ماه ۱ ساعت بعد از طلوع اولیه خیلی روشن نبود، همه چیز تقریبا تاریک بود. خورشید نیز در حال غروب بود، بنابراین من مجبور بودم یک سرعت شاتر پایین تر انتخاب کنم یا ایزو را بالا ببرم. من تصمیم گرفتم با یک سرعت شاتر پایین تر (۱/۱۰ ثانیه) عکس بگیرم، چون به هر حال داشتم با یک سه پایه کار می کردم. اغلب عکس ها شارپ شدند و من از کیفیت تصاویری که این تنظیمات ارائه می داد، بسیار راضی بودم.

من متوجه شدم که وقتی ترکیب بندی های مختلف را امتحان می کردم، مجبور بودم واقعا سریع باشم. طلوع ماه بسیار سریع اتفاق می افتد و ماه تنها حدود ۲ ساعت در آسمان است. با عکاسی در ۶۰۰mm اگر از نزدیک تماشا کنید، تقریبا می توانید حرکت ماه را ببینید. با کار کردن از روی سه پایه، شما تنها حدود ۳۰ ثانیه برای ثبت یک ترکیب بندی وقت دارید، چون مدت کوتاهی پس از آن ماه تقریبا در جای دیگری است.

معلوم شد که این کار چالش برانگیز است، به خصوص هنگامی که می خواهید از ماه در یک نقطه بسیار دقیق عکس بگیرید (مثلا دقیقا در بالای برج). هرچند امتحان کردن این عکس ها جالب بود، اما من ماه کامل را درست در کنار برج بیشتر دوست داشتم. برای من، فضای این عکس از همه بهتر بود.
[عکاسی از ماه در حال طلوع] [عکاسی از ماه در حال طلوع]

و با همین روند، تکنیک و لوازم، من یک ماه بعد با طلوع ماه بعدی عکس زیر را گرفتم:
[عکاسی از ماه در حال طلوع]

عکس پشت صحنه از حدود ۲۰ دقیقه قبل از این که عکس نهایی گرفته شود، در حال آماده سازی موقعیت دقیق.
[عکاسی از ماه در حال طلوع]

نکته اضافی ۱: هنگامی که دارید عکس ها را با موقعیت بسیار دقیق ماه ثبت می کنید، ممکن است این اتفاق بیفتد که شما عکس را از دست بدهید، چون قبل از این که ماه از موقعیت خارج شود، تنها چند ثانیه برای عکس گرفتن از آن وقت دارید. پس کاری که می توانید انجام دهید این است که به سرعت سه پایه خود را پایین بیاورید به طوری که زاویه آن با ماه کمی متفاوت شود. با این کار می توانید یک بار دیگر شانس خود را امتحان کنید چون ماه در کادر شما کمی پایین تر خواهد بود، و شانس دیگری برای گرفتن عکس طلوع دقیقی که به دنبالش بودید به شما می دهد.

نکته اضافی ۲: می توانید از این تکنیک برای عکاسی از غروب ماه به جای طلوع آن نیز استفاده کنید. روند کار مشابه است. از mooncalc.org برای بررسی این که ماه کِی و کجا غروب می کند استفاده کنید. مطمئن شوید که به موقع می رسید، چون غروب ماه خیلی سریع اتفاق می افتد!

لنزک: در صورتی که در باز کردن سایت mooncalc با مشکل مواجه شدید یا تنها به دنبال یک محاسبه گر ساده برای طلوع و غروب ماه هستید، سایت www.timeanddate.com/moon نیز می تواند به شما بگوید که ماه کامل بعدی چه موقع است، و با چه زاویه ای طلوع یا غروب خواهد کرد – کافیست شهر مورد نظرتان را در کادر سفید تایپ و سپس جستجو (search) نمایید.

نویسنده: آلبرت دروس (Albert Dros)

منبع:

لنزک

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در چهارشنبه، ۲۱ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۶:۳۰ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 در این مطلب عکاس مردیث کلارک در مورد تفاوت های بین لنز ۸۵mm دوربین  و ۵۰mm برای عکاسی  نوزاد در آتلیه نوزاد پرتره از اشخاص صحبت کرده و برای کمک به مقایسه شما عکس های گرفته شده با هر یک از این دو لنز را مشخص کرده است. در ادامه این مطلب لنزک با ما برای یک مقایسه ابتدایی و کاربردی بین دو لنز مناسب پرتره ۵۰ و ۸۰ میلیمتر همراه شوید.


برای ثابت نگه داشتن شرایط، تمام عکس های این مطلب با دوربین کانن ۶۰D، و یکی از دو لنز کانن ۵۰mm در f/1.8 یا کانن ۸۵mm در f/1.8 گرفته شدند. کانن ۶۰D یک دوربین سنسور APS-C (کراپ سنسور) است، بنابراین به منظور تعیین فاصله کانونی این لنزها بر روی این دوربین، فاصله کانونی لنز را در ۱٫۶ ضرب می کنیم (اگر از دوربین نیکون استفاده می کنید در ۱٫۵ ضرب کنید). بنابراین بر روی یک دوربین کراپ سنسور، لنز ۵۰mm تقریبا مانند یک لنز ۸۰mm، و لنز ۸۵mm مانند یک لنز ۱۳۶mm عمل می کند.
۱
تفاوت در عمق میدان
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

این عکس با لنز کانن ۸۵mm در f/1.8 گرفته شده است.

یکی از بزرگترین تفاوت های بین لنز ۸۵mm و لنز ۵۰mm فاصله ای است که شما باید از سوژه داشته باشید. با لنز ۸۵mm، حداقل فاصله فوکوس ۲٫۸ فوت (۸۵ سانتیمتر) و با لنز ۵۰mm، حداقل فاصله فوکوس ۱٫۱۵ فوت (۳۵ سانتیمتر) است.

این به این معنی است که به طور کلی، شما با لنز ۸۵mm نسبت به لنز ۵۰mm در فاصله بیشتری از سوژه خواهید ایستاد. در عوض، این مسئله عمق میدان را کاهش می دهد، که به این معنی است که تصاویر گرفته شده با لنز ۸۵mm معمولا بوکه بسیار مات تری نسبت به عکس های گرفته شده با لنز ۵۰mm دارند، حتی زمانی که از یک دیافراگم یکسان استفاده می کنند.
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

این تصویر با لنز کانن ۵۰mm در f/1.8 گرفته شده است.

شما می توانید به وضوح تفاوت را در شکوفه های گیلاس در پس زمینه دو تصویر بالا ببینید، که هر دوی آنها در f/1.8 گرفته شدند. شکوفه های گیلاس در هر دو عکس تقریبا به خوبی مات شده اند، اما شکل شکوفه ها در تصویر گرفته شده با لنز ۵۰mm مشخص تر است، و در تصویری که با لنز ۸۵mm گرفته شده شکوفه ها به طور قابل توجهی مات تر و نرم (خامه ای) تر هستند.

البته، در زمینه بوکه افراد ترجیحات و سلایق مختلفی دارند. برخی نرمی یکنواخت تری که لنز ۸۵mm ارائه می دهد را ترجیح می دهند، در حالیکه عکاسان دیگر ترجیح می دهند پس زمینه کمی بیشتر مشخص باشد.
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

چپ: لنز ۸۵mm | راست: لنز ۵۰mm.

شما ممکن است حتی رویکردهای مختلفی را در کاربردهای مختلف ترجیح دهید! به عنوان مثال، من معمولا طرفدار بوکه یکنواخت تر لنز ۸۵mm هستم. با این حال، زمانی که در حال عکاسی از چمن هستم، بافتی که لنز ۵۰mm ارائه می دهد را ترجیح می دهم (نمونه های بالا را ببینید).

این مسئله صرفا به ترجیح شما بستگی دارد، بنابراین شروع به یادداشت برداری ذهنی کنید در مورد این که وقتی به کارهای عکاسان دیگر نگاه می کنید معمولا کدام نوع تصاویر را ترجیح می دهید. اگر متوجه شدید که همیشه به سمت بافت خامه ای تر جذب می شوید (قسمت های خارج از فوکوس یا مات نرم همچون خامه)، آن وقت لنز ۸۵mm ممکن است برای شما بهتر باشد. اگر کمی بافت بیشتر در پس زمینه را ترجیح می دهید، در عوض لنز ۵۰mm را در نظر بگیرید.

بیشتر بخوانید: عمق میدان را عمقی یاد بگیرید
۲
تفاوت در کادربندی
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

این عکس با لنز ۵۰mm گرفته شده است.

علاوه بر این، وقت بیشتری را صرف فکر کردن در مورد محتوای پس زمینه های خود کنید. استفاده از یک لنز ۸۵mm به تصویری منجر خواهد شد که از نزدیکتر بر روی سوژه شما کادربندی شده است. از طرف دیگر، عکاسی با لنز ۵۰mm به تصاویری منجر می شود که شامل مقدار بیشتری از پس زمینه هستند (هرچند نه به اندازه عکاسی با لنز کانن ۲۴mm).

آیا شما با خوشحالی برای یک جلسه عکس تا بالای یک کوه پیاده روی می کنید؟ در این صورت ممکن است بخواهید لنز ۵۰mm را به منظور ثبت کاملتر درختان و مناظر در پس زمینه پشت سوژه پرتره خود در نظر بگیرید.
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

این تصویر دقیقا در همان مکان عکس قبلی، فقط با استفاده از لنز ۸۵mm به جای ۵۰mm گرفته شده است.

از طرف دیگر، آیا اغلب تلاش می کنید که پس زمینه را در تصاویر خود پنهان کنید؟ آیا در محل عکاسی با پس زمینه هایی که گاهی اوقات خارج از کنترل و/یا غیر قابل پیش بینی هستند عکس می گیرید؟ در این صورت، ممکن است لازم باشد لنز ۸۵mm را در نظر بگیرید.

زمانی که شما عمق میدان کاهش یافته لنز ۸۵mm را با کادربندی نزدیک تر سوژه خود ترکیب می کنید، لنز ۸۵mm در ایجاد تصاویر پرتره زیبا تقریبا در هر مکانی به خوبی می درخشد.
۳
تفاوت در فاصله عکاسی از سوژه
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

این تصویر با لنز ۵۰mm گرفته شده است.

یادتان هست که گفتم وقتی از لنز ۸۵mm استفاده می کنید، نسبت به لنز ۵۰mm باید در فاصله بیشتری نسبت به سوژه خود بایستید؟ این دلیل دیگری است که مهم است بدانید، من تقریبا هیچ وقت از لنز ۸۵mm در داخل خانه استفاده نمی کنم.

خانه ما حدود ۳۰۰ متر مربع است، و بسته به فضا، گاهی اوقات من از لحاظ فیزیکی نمی توانم به اندازه کافی از سوژه دور شوم تا از لنز ۸۵mm ام استفاده کنم. گذشته از کسب و کار رسمی عکاسی، برای من مهم است که بتوانم هر روز کمی از لحظات خانوادگیمان را ثبت کنم، و بنابراین داشتن یک لنز سریع که بتوانم در داخل خانه از آن استفاده کنم، برای من امری ضروری است.

با وجود این که من عاشق لنز ۸۵mm ام هستم، اما با توجه به اندازه خانه ما برای این کار مناسب نیست. تجربه شما ممکن است متفاوت باشد.
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

این تصویر با لنز ۸۵mm گرفته شده است.

لنزک: منظور از لنز سریع (fast lens) لنزی است که گشودگی دیافراگم یا حداکثر دیافراگم بالایی داشته باشد (دیافراگم آن خیلی باز شود – مثل f/1.2) که نتیجه آن ورود نور بیشتر و امکان انتخاب سرعت شاتر سریع تر است. از این رو به این لنز ها، لنز های سریع گفته می شود.

از طرف دیگر، زمانی که ما در فضای باز هستیم، من اغلب لنز ۸۵mm ام را ترجیح می دهم. در آن شرایط، دورتر ایستادن از سوژه هایم چیز خوبی است. من می توانم اجازه دهم بچه هایم بازی کنند و سرگرم باشند بدون این که در کار آنها دخالت کنم. کمی فضای بیشتر بین آنها و دوربین به این معنی است که آنها می توانند راحت تر باشند، که به نوبه خود به حالت های واقعی تر و لبخندهای صادقانه تر منجر می شود.
ن
نتیجه گیری

همانطور که می بینید هر دوی این لنزها برای ثبت تصاویر سبک پرتره از اشخاص عالی هستند – من شخصا هر دوی آنها را در کیف دوربینم نگه می دارم و از آنها تقریبا به طور مساوی استفاده می کنم.

با این وجود، اگر در حال حاضر تنها قادر به خرید یک لنز هستید، هر دوی این لنزها شرایطی دارند که در آن دیگری را تحت الشعاع قرار می دهند، بنابراین مهم است که در مورد اولویت های خود و روشی که اغلب از یک لنز پرتره استفاده می کنید، واقع بینانه فکر کنید، تا بهترین استفاده را از پولی که می پردازید بکنید.

اگر شما یکی از این لنزها را دارید – از کدام یک برای عکاسی از اشخاص بیشتر استفاده می کنید؟

نویسنده: مردیث کلارک (Meredith Clark)

منبع:

digital-photography-school

 

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در چهارشنبه، ۲۱ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۶:۲۹ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 استفاده خلاقانه از زوایای دوربین یکی از سریع ترین راه ها برای اضافه کردن جذابیت و تنوع به عکس های شماست. حتی اگر نمی دانید چطور خیلی خوب از دوربین خود استفاده کنید، زوایا آسان هستند! تمام کاری که باید انجام دهید این است که دوربین خود را بالاتر یا پایین تر ببرید تا زاویه عکس خود را به طور چشمگیری تغییر دهید. مهم نیست دوربین یا لنزی که استفاده می کنید چیست (حتی اگر گوشی هوشمند شماست)، همیشه می توانید با تغییر زاویه دوربین یا عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد، عکس های خلاقانه تری بگیرید.
۵ زاویه دوربین متفاوت

شما پنج زاویه دوربین اصلی دارید که می توانید از میان آنها انتخاب کنید. هر یک از آنها پرسپکتیو متفاوتی به تصویر شما می بخشد، و به آن حالت یا احساسی که می خواهید داشته باشد را می دهد.
۱
نمای چشم پرنده

بالاترین زاویه دوربین «نمای چشم پرنده» است. این زمانی است که شما به بالای صحنه می روید و مستقیما رو به پایین نگاه می کنید. این زاویه برای نگاه کردن به پایین و دیدن تمام جزئیات یک صحنه از بالا عالی است.

نمای چشم پرنده یک زاویه غیر معمول است، چون شما به طور معمول در ارتفاع بالا نیستید و رو به پایین به صحنه نگاه نمی کنید. هر زاویه ای که فراتر از تجربه روزانه معمول شما باشد، عکس شما را جذاب تر خواهد کرد.
[زاویه دوربین]

من یک نمای چشم پرنده را برای این عکس از کودک خوابمان انتخاب کردم. با انتخاب این زاویه، من توانستم رو به پایین نگاه کنم و او را با شاخه های بلوبری کادربندی کنم.
[زاویه دوربین]

نمای چشم پرنده برای عکاسی از غذا عالی است، و به شما اجازه می دهد تا همه چیز را در ظرف ببینید.
۲
زاویه بالا

«زاویه بالا» به شدتِ نمای چشم پرنده نیست. شما فقط باید کمی بالاتر از شخص یا چیزی باشید که از آن عکس می گیرید.

به زاویه بالا به عنوان یک نمای بسیار معمول از جهان برای اکثر بزرگسالان فکر کنید. این مسئله به خصوص برای والدینی که همیشه از بالا به پایین به بچه هایشان نگاه می کنند، صدق می کند.

با وجود این که شما این زاویه و پرسپکتیو را در طول روز زیاد تجربه می کنید، اما هنوز هم می تواند برای برخی از عکس های شما عالی باشد. یک زاویه بالا برای این که سوژه شما کوچک تر یا آسیب پذیرتر به نظر برسد و شاید برای این که بیننده غالب (برتر) به نظر برسد، مفید است.
[زاویه دوربین]

این زاویه بالا به من اجازه داد تا رو به پایین به پسرم نگاه کنم و همچنین با برخی از المان های پس زمینه جالب کار کنم.
[زاویه دوربین]

از آنجا که این یک عکس از «خواهر کوچولو» است، یک زاویه بالا ظاهر کوچکتر و آسیب پذیرتری به او می دهد.
۳
رو در رو

زاویه رو در رو همسطح با چشم سوژه شما گرفته می شود. این زاویه بسیار جذاب است و به ایجاد یک ارتباط شخصی بین شخص در عکس شما و شخصی که آن را می بیند، کمک می کند.

این زاویه خوبی برای پرتره است، هرچند یک زاویه کمی بالاتر از سطح چشم نیز برای پرتره عالی است.
[زاویه دوربین]

هنگامی که او غرق در گل از بازی برگشت، می دانستم که باید از یک زاویه رو در روی جذاب استفاده کنم.
[زاویه دوربین]

من عاشق این پرسپکتیو فریبنده هستم.
۴
زاویه پایین

برای یک زاویه پایین، شما باید زیر سطح چشم باشید. همانطور که پایین تر می روید، باعث می شوید که سوژه عکس شما بزرگتر به نظر برسد. این ممکن است یک احساس بزرگتر از اندازه واقعی به عکس های شما بدهد و برای این که چیزها ترسناک یا حماسی به نظر برسند، عالی است.
[زاویه دوربین]

یک زاویه پایین هنگام عکاسی از کوسه ها کاملا ضروری است. این تنها راه برای دیدن ترسناک ترین ویژگی آنها، یعنی دندان هاست!
[زاویه دوربین]

این لحظه که کودک از اتوبوس به بیرون دوید، سرشار از انرژی بود. یک زاویه پایین تر به تاکید بر انرژی آن لحظه و همچنین آوردن اتوبوس ها به پس زمینه همراستا با بچه ها کمک کرد.
۵
نمای چشم حشره

این زاویه که تحت عنوان «نمای چشم کرم» نیز شناخته شده است، درست مانند اسمش است. شما تا جایی که بتوانید پایین می روید و مستقیما رو به بالا به سمت سوژه نگاه می کنید.

باز هم، این زاویه بسیار غیر معمول است. شما به ندرت این نقطه دید را تجربه می کنید، بنابراین یک پرسپکتیو جالب یا خلاقانه به عکس شما اضافه خواهد کرد.
[زاویه دوربین]

من مجبور شدم برای این عکس روی زمین دراز بکشم و رو به بالا نگاه کنم. این یک زاویه عالی برای ثبت اولین صعود اصلی پسر من به نظر می رسید.
[زاویه دوربین]

به دست آوردن یک نمای چشم حشره در یک زمین بازی آسان است. تنها منتظر بمانید تا بچه هایتان شروع به بالا رفتن کنند و سپس مستقیم رو به بالا به سمت آنها نگاه کنید.
یک صحنه – سه زاویه

ایده خوبی است که هر بار از یک لحظه عکس می گیرید، بیش از یک زاویه را ثبت کنید. این کار خلاقیت شما را تحریک کرده، و به شما کمک می کند تا پرسپکتیوهای جدید را کشف کنید و نماهای بیشتری برای داستان سرایی به شما ارائه می دهد.

چند عکس بعدی نشان می دهند که من چگونه یک صحنه را از سه زاویه مختلف ثبت کردم.
[زاویه دوربین]

در این عکس اول از یک زاویه بالاتر برای نگاه کردن رو به پایین به صحنه و دیدن گودال آب استفاده شد.
[زاویه دوربین]

یک زاویه رو در رو برای پرتره ای با صورت گل آلود عالی است.
[زاویه دوربین]

این پرسپکتیو زاویه پایین تر باعث می شود که این لحظه کمی بزرگتر احساس شده و بر هیجانی که او بعد از بازی در گودال گل احساس می کرد، تاکید می کند.
فراتر از پرسپکتیوهای روزمره

دانستن این پنج زاویه دوربین و تمرین آنها، هر زمان که چیزی برای الهام گرفتن نداشتید یا متوجه شدید که عکس هایتان خسته کننده یا قابل پیش بینی شده اند، به شما کمک خواهد کرد. برای رنگ و لعاب دادن به عکس هایتان، غیر معمول ترین زاویه را انتخاب کنید. هنگامی که این کار را انجام دادید، حداقل دو زاویه دیگر را نیز امتحان کرده و ببینید کدام یک از آنها بهتر از همه آن لحظه را ثبت کرده است.

همانطور که با زوایا آزمایش می کنید، خلاقیت خود را نیز با شکستن پرسپکتیوهای روزمره افزایش خواهید داد. همین حالا ثبت چند زاویه متفاوت را امتحان کنید.

نویسنده: مت کوکر (Mat Coker)

منبع:

لنزک

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در سه شنبه، ۲۰ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۸:۲۹ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 عکاسی ماکرو دنیای کاملا جدیدی را به روی کسانی که مشتاق نزدیک شدن (به سوژه) هستند، باز می کند. سوژه های زیادی برای عکاسی وجود دارد، اما در این مقاله ما به دنیای انتزاعی بافت و نور نگاهی خواهیم انداخت.
[عکاسی ماکرو انتزاعی]

رنگ پوسیده یک دوج کاروان

زیبایی این سوژه ها این است که می توان از آنها در هر جایی عکس گرفت؛ در حیاط خلوتتان، در خیابان، یا در هر بخش از شهرتان. بافت ها همه جا هستند. پیدا کردن آنها واقعا آسان است، و کار کردن با نور به درستی به شما کمک خواهد کرد تا حالت زبری را برجسته کرده و اثر بافت را ملموس کنید. در حالت ایده آل، یک لنز ماکرو برای این نوع عکاسی مناسب است، اما یک لنز خوب ۵۰mm یا ۸۵mm نیز می تواند کارساز باشد. یک لنز ماکرو این مزیت را به شما می دهد که می توانید واقعا نزدیک فوکوس کنید، لنزهای معمولی ممکن است قادر نباشند آنقدر که شما می خواهید به سوژه نزدیک شوند.

نظر من این است که حتی اگر یک لنز ماکرو ندارید، به هر حال این کار را امتحان کنید، دنیای کوچکی از عجایب منتظر شماست!
عکاسی ماکروی انتزاعی چیست؟

به طور کلی، عکاسی انتزاعی نمایش یک سوژه به شیوه ای غیر واقعی است. بر خلاف نمایش واقعی سوژه، تمرکز عکاسی انتزاعی بیشتر بر رنگ، شکل و بافت است. عکاسی ماکروی انتزاعی، این امر را به سطح بالاتری می برد و شما را قادر می سازد تا حتی بیشتر به سوژه خود نزدیک شوید، و در نتیجه تصویر می تواند به نوعی انتزاعی تر نیز باشد. در این مقاله، ما به بافت و نشان دادن آن در تصاویرمان خواهیم پرداخت.

بیشتر بخوانید: تعریف عکاسی انتزاعی – آموزش راهکار هایی برای ثبت عکس های انتزاعی

همین دستورالعمل ها در مورد ترکیب بندی نیز به کار می روند، شما می توانید از قانون یک سوم، منحنی ها، و خطوط برای جلب توجه بیننده به تصویرتان استفاده کنید. تنها تفاوت آن این است که ممکن است سوژه بلافاصله قابل تشخیص نباشد، و مرکز توجه شما ممکن است یک رنگ، یا منحنی یک گل باشد. بنابراین برای عکاسی ماکروی انتزاعی، شما باید کمی متفاوت فکر کنید.
[عکاسی ماکرو انتزاعی]

رنگ ترک خورده بر روی سپر یک ماشین
برای انجام عکاسی ماکروی انتزاعی به چه چیزی نیاز دارم؟

لنز ماکرو مناسب ترین گزینه است. یک لنز ۵۰mm یا ۸۵mm نیز به خوبی کارساز خواهد بود، اگرچه ممکن است نتوانید زیاد به سوژه خود نزدیک شوید، بنابراین از این مسئله آکاه باشید (یا می توانید فیلترهای کلوزآپ را امتحان کنید). شما به یک سه پایه، یا نوعی پشتیبان نیز برای دوربین خود نیاز دارید، چون عکاسی کودک در آتلیه کودک از تصاویر ماکرو به صورت دستی واقعا دشوار است و می تواند خسته کننده باشد.
از چه چیزی می توانم عکس بگیرم؟

بافت ها در اطراف شما هستند. به یک چراغ زنگ زده در گوشه خیابان، یک نقاشی رنگ و رو رفته بر روی دیوار ساختمان، یا حتی رنگ ترک خورده سپر یک ماشین فکر کنید. آنها همه جا هستند.

شما باید برای نگاه کردن به تمام سطوح اطراف خود وقت بگذارید، سپس چند عکس آزمایشی بگیرید تا ببینید خوب از کار در می آیند یا نه. نکته مهم که باید هنگام عکاسی از بافت ها از آن مطلع باشید این است که نور چگونه بر صحنه تاثیر می گذارد. عکاسی ماکرو مانند یک تصویر منظره میکرو است. یک پیش زمینه، زمینه میانی و پس زمینه دارد. در تصویر رنگ، شکل، و البته بافت وجود دارد.

وقتی به بافت نگاه می کنید، کمی وقت بگذارید تا بررسی کنید که نور از کجا می آید، و چگونه بر تصویر تاثیر می گذارد. چند زاویه مختلف را امتحان کنید تا ببینید چه چیزی در صحنه بهتر عمل می کند. استفاده از نور جانبی (یعنی نوری که از سمت چپ یا راست می تابد) بافت را در تصویر شما برجسته خواهد کرد. نور جانبی به تصویر شما یک کیفیت سه بُعدی می دهد، بنابراین سعی کنید در صورت امکان از کمی نور جهت دار در صحنه استفاده کنید.
[عکاسی ماکرو انتزاعی]

بازتاب های یک گیت امنیتی

بافت خود را پیدا کرده، و از این لیست به عنوان روند کار استفاده کنید

    بر روی ایجاد ترکیب بندی خود کار کنید – آیا بخش خاصی از بافت وجود دارد که می خواهید بر آن تاکید کنید، سعی کنید در صورت امکان از کمی نور جانبی استفاده کنید.

    از فوکوس دستی برای آوردن حتی بخش کوچکی از تصویر خود به فوکوس شارپ استفاده کنید، این ناحیه شارپ نقطه کانونی طبیعی برای بیننده شما خواهد بود.
    هیستوگرام را بررسی کنید تا مطمئن شوید که صحنه خود را به درستی نوردهی می کنید.
    از یک سوژه از زوایای مختلف، و شاید حتی با یک مرکز توجه متفاوت عکس بگیرید.
    هر چقدر که می توانید، از زوایای مختلف، با نقاط کانونی مختلف عکس بگیرید.

زیبایی این نوع عکاسی این است که شما بی نهایت سوژه در اختیار دارید. هنگامی که شروع به نگاه کردن به اطراف خود می کنید، پیدا کردن چیزی که بتوانید از آن عکس بگیرید واقعا آسان است.
[عکاسی ماکرو انتزاعی]

زیبایی بتونه پنجره ترک خورده

آیا قبلا عکاسی ماکروی انتزاعی را امتحان کرده اید؟

نویسنده: بری برادی (Barry J Brady)

منبع:

لنزک

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در سه شنبه، ۲۰ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۸:۲۷ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 شما به عنوان یک عکاس طبیعت تازه کار برای بهبود کار خود چه می کنید؟ چطور می توانید اطمینان حاصل کنید که مهارت های مفید را در سریع ترین زمان ممکن به دست می آورید، تا بتوانید شروع به عکاسی حرفه ای و با کیفیت از طبیعت کنید؟

در واقع، اغلب برای مبتدیان تشخیص این که چطور باید عکاسی از طبیعت را یاد بگیرند، دشوار است.

اما من خودم یک عکاس طبیعت هستم و می دانم که پاسخ این سوالات واضح است. بنابراین فکر کردم که یک مطلب آموزشی در مورد چیزهایی که آرزو می کردم در ابتدای سفر عکاسی از طبیعت می دانستم، بنویسم.

این مطلب را بخوانید. هرچه زودتر این چیزها را بدانید، زودتر شروع به گرفتن تصاویر خیره کننده خواهید کرد.
۱
هر روز عکس بگیرید

اولین چیزی که آرزو می کردم در هنگام شروع عکاسی از طبیعت می دانستم، بسیار ساده است،

هر روز عکس بگیرید!

هر چقدر بر روی این نکته تاکید کنم باز هم کافی نیست.
عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد

اگر واقعا در مورد بهبود کار خود به عنوان یک عکاس طبیعت جدی هستید، باید سعی کنید هر روز حداقل یک عکس از طبیعت بگیرید. مهم نیست که آن را با دوربین DSLR خود می گیرید یا با گوشی هوشمندتان، فقط از خانه بیرون بروید و عکس بگیرید.

حتما این ضرب المثل را شنیده اید که کار نیکو کردن از پر کردن است، و این کار بخشی از همان است. اما فقط این نیست، با عکاسی روزانه اطمینان خواهید یافت که نگاه هنری شما قوی می ماند.
[عکاسی طبیعت]

منظور من چیست؟ اگر هر روز عکس بگیرید، فکر کردن در مورد نور، رنگ، و ترکیب بندی برای شما به عادت تبدیل می شود. کم کم فرصت های عکاسی را در همه جا خواهید دید.

این دقیقا همان چیزی است که شما به عنوان یک عکاس طبیعت می خواهید.
۲
آن نوع عکس هایی که می خواهید بگیرید را ببینید
[عکاسی طبیعت]

این مورد نیز مهم است. اگر می خواهید عکس های عالی از طبیعت بگیرید، باید عکس های عالی از طبیعت ببینید.

هنگامی که عکس های شگفت انگیز را می بینید، دیدتان نسبت به نور، رنگ، و ترکیب بندی باز می شود، بدون این که حتی متوجه آن شوید.
[عکاسی طبیعت]

این یک مهارت اساسی برای یک عکاس طبیعت تازه کار است. به علاوه، یک مزیت اضافی دارد – واقعا سرگرم کننده است!

با نگاه کردن به آن نوع عکس هایی که دوست دارید بگیرید، شروع کنید. شما می توانید از یک سایت سازمان یافته خوب مانند ۵۰۰PX استفاده کنید. یا فقط از گوگل استفاده کنید. مهم این است که عکس هایی را پیدا کنید که نگاه کردن به آنها الهام بخش شما باشد.

به عنوان مثال، اگر یک عکاس ماکروی تازه کار هستید، سعی کنید نمونه کارهای عکاسانی مانند مایک موتس (Mike Moats) و کریستل اشنایدر (Kristel Schneider) را ببینید.

اگر یک عکاس منظره تازه کار هستید، کارهای ایان پلنت (Ian Plant) و توماس هیتون (Thomas Heaton) را نگاه کنید.

اگر یک عکاس حیات وحش تازه کار هستید، آثار عکاسانی مانند مارسل ون اوستن (Marsel Van Oosten) و متیو استودبیکر (Matthew Studebaker) را ببینید.
[عکاسی طبیعت]

سپس با توجه به آنها کار خود را بهبود بخشید.

هدف این نیست که تصاویر آنها را به خاطر بسپارید تا بتوانید از روی آنها کپی کنید. بلکه هدف تقدیر از تصاویر عالی، و تشخیص (ناخودآگاه) چیزهایی است که آنها را عالی می کند.

همچنین هدف، الهام گرفتن از آنهاست.

لنزک: برای کسب الهام، سری به بخش «عکس های دیدنی» سایت بزنید.
۳
نور بیشتر از آنچه که فکر می کنید، مهم است

من بر لزوم تمرین روزانه عکاسی تاکید کردم، و این واقعا ضروری است. با این حال، هنگام تمرین، چیز بسیار مهمی وجود دارد که باید آن را در نظر بگیرید؛ و آن نور است.

بگذارید به زبان ساده بگویم. دو ساعت بعد از طلوع خورشید، دو ساعت قبل از غروب خورشید، و در میان روز تنها در صورتی که هوا ابری باشد، عکس بگیرید.

در غیر این صورت، در خانه بمانید.
[عکاسی طبیعت]

این کار به طور کلی به کمی آموزش مجدد ذهن نیاز دارد. ممکن است با خودتان فکر کنید، «چه بعد از ظهر آفتابی خوبی؛ باید بیرون بروم و عکس بگیرم!»

اما شما باید در برابر این فکر مقاومت کنید. چون عکاسی در یک بعد از ظهر آفتابی به تصاویر خشن و زننده با کنتراست زیاد منجر خواهد شد که تقریبا هیچ وقت در عکاسی طبیعت مطلوب نیست.

برای مشاهده کیفیت نور وقت صرف کنید. توجه کنید که وقتی خورشید در پایین آسمان است، سوژه شما چقدر خوب نورپردازی می شود. دقت کنید که در یک بعد از ظهر ابری نور چقدر نرم و دوست داشتنی است. توجه کنید که نور خورشید در میان روز چقدر خشن و شدید است.
[عکاسی طبیعت]

من به عنوان یک عکاس تازه کار اغلب این قانون را فراموش می کنم. بنابراین بهایش را عکس هایم می پردازند. من هزاران هزار عکس دارم که به دلیل نور شدید خورشید بی استفاده هستند.

این قانون را به خاطر بسپارید. ممکن است در حال حاضر نتوانید چندان تفاوتی در تصاویر خود ببینید. اما چند سال بعد، از من تشکر خواهید کرد!
۴
تجهیزات کمتر از آنچه فکر می کنید، مهم است

در حالیکه نور مهمتر از چیزی است که فکر می کنید، تجهیزات نیز کمتر از آنچه که ممکن است تصور کنید اهمیت دارد.

شاید فکر کنید که تجهیزات ضروری است. ممکن است از من بپرسید، «جیمیز، اگر تجهیزات واقعا اهمیتی ندارد، پس چرا این همه وقت صرف خواندن بررسی تجهیزات و ارتقای تجهیزات خود می کنی؟»

اما پاسخ من این است: تجهیزات مهم است. لنزهای با کیفیت به شما اجازه می دهند تا جزئیات یک پرنده در حال آواز خواندن یا حرکت خرس های قطبی در حال دعوا کردن را ثبت کنید.
[عکاسی طبیعت]

دوربین های با کیفیت به شما اجازه می دهند تا از یک گرگ در هنگام گرگ و میش یا از یک شاهین که درست در بالای سر شما پرواز می کند، عکس بگیرید.

با این حال تجهیزات بدون عکاسانی که به خوبی از آنها استفاده کنند، هیچ ارزشی ندارند. یک عکاس خوب می تواند با هر تجهیزاتی تصاویر خیره کننده بگیرد. در حالیکه یک عکاس بد، صرف نظر از تجهیزاتی که دارد، نمی تواند تصاویر خیره کننده بگیرد.
[عکاسی طبیعت]

بنابراین کمتر بر اطمینان از داشتن تجهیزات مناسب تمرکز کنید. در عوض، با استفاده از تجهیزاتی که دارید تمرین کنید. سعی کنید به بهترین شکل ممکن از آنها استفاده کنید.

در نهایت، اگر سخت کار کنید، تصاویر زیبایی به دست خواهید آورد، چه تجهیزات شما با کیفیت بالا باشد و چه نباشد.
۵
اکثر تصاویری که می گیرید بد خواهند بود

عکاسان طبیعت تازه کار اغلب تصور غلط خطرناکی در مورد عکاسی از طبیعت دارند، و آن این است که بهترین عکاسان به ندرت عکس های بد می گیرند.

این باور می تواند منجر به دلسرد شدن عکاس تازه کار شود.
[عکاسی طبیعت]

این نوع عکس انتزاعی از بین تعداد بسیار زیادی تصویر حذف شده، خوب از کار درآمد.

پس از نگاه کردن به کارت حافظه خود، برای این که بفهمید موفق شده اید تنها یک عکس خوب به دست آورید (از بین صدها عکس!)، ممکن است ناامید شوید.

اما ناامید نشوید.

چرا؟

چون اکثر تصاویر اولیه ای که می گیرید افتضاح خواهند بود، و این اشکالی ندارد. ولی این مسئله برای تمام عکاسان طبیعت در همه سطوح صدق می کند. در سطوح بالاتر، استانداردهای عکاس طبیعت بالاتر هستند، پس این مسئله هنوز هم وجود دارد.
[عکاسی طبیعت]

برای من هم پیش می آید.

من هر ماه به ده ها جلسه عکاسی می روم و هر بار حدود ۶۰۰ عکس می گیرم. با این حال اگر تنها یک تصویر واقعا رضایت بخش به دست آورم، راضی ام.

چون عدم اطمینان، کار حدسی، و واکنش نشان دادن بخشی از این بازی هستند. این ماهیت عکاسی از طبیعت است.

بنابراین اجازه دهید دوباره تکرار کنم. دلسرد نشوید. اکثر عکس های شما افتضاح خواهند بود، اما همان یک عکس خوب است که اهمیت دارد.
[عکاسی طبیعت]
ن
نتیجه گیری

شروع عکاسی طبیعت می تواند برای بسیاری از افراد دلهره آور باشد. ممکن است ندانید چطور باید کار خود را بهبود بخشید. شما می خواهید در سریع ترین زمان ممکن عکس های خیره کننده بگیرید، اما نمی دانید چطور باید این کار را انجام دهید.
[عکاسی طبیعت]

با درک مطالب بالا، در مسیر ایجاد تصاویر زیبا از طبیعت، مشکلی نخواهید داشت.

فقط به خاطر داشته باشید:

    هر روز عکس بگیرید.
    آن نوع عکس هایی که دوست دارید بگیرید را ببینید.
    نور بیشتر اهمیت دارد.
    تجهیزات کمتر اهمیت دارند.
    در نهایت، اگر اکثر تصاویر شما افتضاح شدند، دلسرد نشوید.

خیلی زود یک عکاس طبیعت عالی خواهید شد.
نویسنده: جیمیز دمپسی (Jaymes Dempsey)

منبع:

لنزک

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در سه شنبه، ۲۰ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۸:۲۶ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 در نکته سریع امروز می خواهیم سه نوع ارتباط چشمی را مطرح کنیم که هنگام عکاسی پرتره باید در نظر بگیرید، همراه با موقعیت های مختلفی که هر یک از این سه مورد ممکن است به طور خاص در آن مناسب باشد. ارتباط چشمی می تواند تفاوت بسیار زیادی در تاثیری که تصویر شما بر روی بیننده می گذارد ایجاد کند، و ارزش توجه را دارد – چه برای یک پرتره رسمی باشد، و چه برای یک عکس لحظه ای کاندید (بی هوا)! بنابراین مطلب امروز را به آموزش کوتاه ارتباطات چشمی در عکاسی اختصاص داده ایم و مطالعه آن را به همه توصیه می کنیم.

ارتباط چشمی مستقیم

زمانی که سوژه به طور مستقیم به لنز دوربین شما نگاه می کند، شما یک ارتباط بین شخصی که از او عکس گرفته می شود، و شخصی که عکس را می بیند، ایجاد می کنید. این رابطه توسط حالت چهره سوژه تعریف می شود – که می تواند اغوا کننده، عصبانی، یا حتی وحشت زده باشد.

به همین دلیل، این روش برای قرار دادن بیننده در موقعیت یک شخص دیگر (دیدن از دیدگاه او) فوق العاده است. به عنوان مثال، این عکس را در نظر بگیرید: این عکس بیننده را به تعجب می اندازد که این کودک دارد به چه چیزی فکر می کند. آیا ترسیده، یا فقط خسته است و به استراحت نیاز دارد؟ در هر صورت، ظاهر و ترکیب این عکس، احساس نیاز به گفتن جمله «نگران نباش!» را تداعی می کند.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

تصویری از یک کودک نگران. عکس از huffingtonpost

با تماس چشمی مستقیم، بدیهی است که سوژه می دانسته دارند از او عکس می گیرند، و در نتیجه، معمولا نوعی «ژست» می گیرد (یا طبیعی یا رسمی).
[ارتباط چشمی در عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد

خانمی که زیر باران ایستاده و مستقیما به دوربین نگاه می کند. عکس از Unsplash
[ارتباط چشمی در عکاسی]

یک تصویر کلوزآپ از مردی که مستقیما به دوربین نگاه می کند. عکس از Unsplash
2
ارتباط چشمی بین سوژه ها

برخلاف ارتباط چشمی مستقیم، داشتن دو سوژه مختلف که به یکدیگر نگاه می کنند نیز راهی برای به تصویر کشیدن رابطه بین آنهاست. در اینجا بیننده به یک ناظر تبدیل می شود، و دیگر در عکس «درگیر» نیست.

این کار معمولا برای نشان دادن یک رابطه عاشقانه انجام می شود (تقریبا هر عکسی از مراسم عروسی)، اما برای نشان دادن نفرت، خشم، یا ترس نیز می تواند مورد استفاده قرار گیرد. اگر می خواهید نوعی حس و حال (جو) را در یک صحنه ثبت کنید، این روش می تواند راه بسیار خوبی برای انجام این کار باشد.

لازم نیست این ارتباط بصری تنها بین دو نفر باشد. می تواند شامل هر چیزی باشد، از یک کودک که با سگ خود سرگرم است گرفته، تا کسی که متفکرانه در حال مرتب کردن یک دسته گل است.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

عکس از Elena Shumilova.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

عکس از Elena Shumilova.
3
بدون ارتباط چشمی

در آخر، به ایده یک شخص تنها که به جایی دور از دوربین نگاه می کند، می رسیم – هر سوژه بدیهی و آشکار دیگر. این روش بیننده را در «حالت مشاهده» قرار می دهد، و این احساس را به او می دهد که دارد به افکار و لحظات خصوصی شخصی که به تصویر کشیده شده، نگاه می کند. هر دو نمونه زیر در یک فضای متفکرانه و اندیشناک گرفته شده اند.

از آنجا که سوژه به جایی دور از دوربین نگاه می کند، یک عنصر ناشناخته را به عکس اضافه می کند. هیچ راهی برای فهمیدن این که دقیقا چه چیزی توجه این شخص را جلب کرده، وجود ندارد. این جنبه حل نشده – چیزی مرموز – می تواند نوعی کشش فریبنده در عکس ایجاد کند که به بیننده اجازه می دهد تا افکار و فرضیات خود را در مورد آن موقعیت و شخص به تصویر کشیده شده، پیش بینی کند.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

تنها استثنا در عکسی مانند این است، که در آن می توانید تصویر کامل را از طریق یک انعکاس در عینک سوژه (یا گاهی چشمان وی) ببینید.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

تصویر دختری در یک مزرعه، که به دوربین نگاه نمی کند. عکس از Nguyen Nguyen
[ارتباط چشمی در عکاسی]

تصویر سیاه و سفید از مردی که به جایی دور از دوربین نگاه می کند. عکس از Pixabay
شما چگونه از ارتباط چشمی در عکاسی خود استفاده می کنید؟

آیا نوع خاصی از ارتباط چشمی را در عکاسی خود می پسندید؟ مثل همیشه بسیار دوست داریم دیدگاه شما را جویا شویم. لطفا برایمان بنویسید.

نویسنده: دیوید اپلیارد (David Appleyard)

منبع:

لنزک

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در دوشنبه، ۱۹ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۱۰ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 در عکاسی المان های مختلف زیادی وجود دارند که می توانند بر نحوه برداشت بیننده از یک عکس تاثیر بگذارند. هرچه بیشتر نحوه تاثیر المان های مختلف بر یک تصویر را یاد بگیرید، بهتر می توانید کنترل کردن آنها را نیز یاد بگیرید. عکاسی عالی شانسی نیست، بلکه با مهارت ایجاد می شود و تکه های آن در کنار یکدیگر قرار می گیرند. اگر نکات ترکیب بندی این آموزش را دنبال کنید، نحوه انجام این کار را به شما یاد خواهند داد.
[جذب نگاه بیننده]

یکی از مهمترین المان های عکاسی بارداری در آتلیه بارداری که باید درک کنید این است که چگونه نگاه بیننده به میان تصویر کشیده می شود. ممکن است فکر کنید که وقتی به یک عکس نگاه می کنید، کل تصویر را به صورت واحد می بینید. از یک جهت این درست است، چون شما می توانید بخش عمده تصویر را در یک میلی ثانیه جذب کنید. در عین حال، نگاه شما به گونه ای در میان یک تصویر حرکت می کند که معمولا نسبت به آن آگاه نیستید.

علت این که درک این مفهوم مهم است این است که اگر یک تصویر یک مسیر طبیعی برای نگاه بیننده داشته باشد که آن را دنبال کند و یک سوژه قوی که بر آن تمرکز کند، بسیار رضایت بخش تر می شود. تصویری که خیلی شلوغ است و یک سوژه واضح ندارد، جذاب نیست و بیننده مدت طولانی به آن نگاه نمی کند.

به عنوان عکاس، شما می توانید در ایجاد تصاویر خود هدفمند عمل کنید، به طوری که نگاه بیننده آن طور که شما می خواهید در میان آن حرکت کند.
چشم انسان

چشم های ما هر روز آنقدر توسط مناظر و جلوه های مختلف بمباران می شوند که ما باید در مورد آنچه که نگاه می کنیم و آنچه که نادیده می گیریم، انتخابی عمل کنیم. این معمولا یک تصمیم ناخودآگاه است که اتفاق می افتد، چون مغز ما سعی می کند اطلاعاتی که از شبکیه می گذرد را فیلتر کند. مطالعات زیادی در مورد المان های بصری که توجه ما را جلب می کنند انجام شده است، که برای آن دسته از ما که هنرهای تجسمی ایجاد می کنیم، فوق العاده مفید است.
روشنایی

کنترل روشنایی بخش های مختلف تصویر یکی از قدرتمندترین راه ها برای کنترل نگاه بیننده است. شما می توانید به چندین روش از این کار به نفع خود استفاده کنید.

اضافه کردن روشنایی به بخش هایی از تصویر یک راه عالی برای جلب نگاه بیننده به سمت آن المان است. روش دیگر این کار محدود کردن روشنایی یا تاریک کردن بخش هایی از تصویر است که نمی خواهید جلب توجه کنند.
[جذب نگاه بیننده]

چگونگی اضافه یا کم کردن روشنایی یک تصویر تا حد زیادی به سوژه شما بستگی دارد. اگر بر نور کنترل دارید، می توانید با نورپردازی کنترل را به دست گیرید. حتی اگر بر نور کنترل ندارید، ممکن است هنوز هم بتوانید به نحوی با فیلترهای کاهنده نور (ND) یا با کادربندی متفاوت تصویر، آن را دستکاری کنید.

سوژه شما هرچه هست، همیشه می توانید روشنایی را در پس پردازش کنترل کنید. یادگیری dodge و burn کردن یکی از ارزشمندترین مهارت هایی است که می توانید برای کنترل نور در عکاسی خود داشته باشید. حتی چیزی به سادگی یک وینیت (vignette – تاریک کردن گوشه های عکس) نیز می تواند اثر چشمگیری داشته باشد.
[جذب نگاه بیننده]
کنتراست

قسمت هایی که کنتراست (اختلاف روشنایی) بالایی دارند، بیش از هر چیز دیگری توجه را جلب می کنند.

یک تصویر کسل کننده و تخت بدون کنتراست جذابیت بصری بسیار کمی دارد. اگر واقعا می خواهید توجه بینندگان خود را به یک المان خاص در تصویر جلب کنید، سعی کنید راهی برای اضافه کردن کنتراست به آن المان، یا قسمت های اطراف آن پیدا کنید.
[جذب نگاه بیننده]

راه های زیادی برای انجام این کار وجود دارد. به عنوان مثال، می توانید پس زمینه را بیش از حد نوردهی کنید تا با سوژه پیش زمینه کنتراست ایجاد کند. همچنین، می توانید پیش زمینه را ناکافی نوردهی کنید تا یک سیلوئت ایجاد کنید که در کنتراست با پس زمینه باشد.

باز هم، می توانید از تکنیک های پس پردازش برای کنترل بیشتر کنتراست در تصویر خود برای جلب توجه استفاده کنید. اضافه کردن کنتراست به قسمت هایی که می خواهید جلب توجه کنند، و حذف کنتراست از قسمت هایی که نمی خواهید حواس بیننده را پرت کنند، می تواند راه بسیار خوبی برای جلب نگاه بیننده باشد.

می توانید این کار را با استفاده از ابزارهای پایه در لایت روم مانند اسلایدرهای Contrast و Clarity انجام دهید. با ابزارهای تنظیم محلی (مکانی) قسمت هایی که می خواهید به آن کنتراست اضافه کرده یا از آن کم کنید را تحت کنترل بگیرید.
[جذب نگاه بیننده]
رنگ

شما احتمالا از این که رنگ چقدر می تواند در کنترل حالت یک تصویر قوی باشد، آگاه هستید. احساس یک تصویر با رنگ های روشن بسیار متفاوت از تصویری با رنگ های بی روح و اشباع نشده است.

اما آنچه که ممکن است ندانید این است که چشم انسان به شدت به رنگ های روشن جذب می شود. تا به حال تصاویر قدیمی «رنگ انتخابی» که در آن تصویر به سیاه و سفید تبدیل می شود، در حالیکه یک المان رنگی باقی می ماند را دیده اید؟ خوشبختانه، این گرایش خیلی وقت است که تمام شده، اما نشان می دهد که رنگ چقدر می تواند در جلب نگاه قدرتمند باشد.
[جذب نگاه بیننده]

اضافه کردن رنگ به یک تصویر همیشه آسان نیست. اگر از فلاش استفاده می کنید، ممکن است بتوانید المان های یک تصویر را با ژل های رنگی، رنگ کنید.

کاستن رنگ از یک تصویر اغلب مهمتر است، اگر این رنگ حواس بیننده را پرت می کند. این مسئله اغلب هنگام عکاسی از اشخاص کاربرد دارد. لباس های رنگارنگ توجه بیننده را از رنگ های لطیف تر چهره دور می کنند. به همین دلیل است که عکاسان پرتره اغلب به سوژه های خود می گویند که لباس های ساده سیاه یا سفید بپوشند.

افزودن و کاستن رنگ در پس پردازش سخت نیست، اما به تمرین نیاز دارد. به راحتی ممکن است در این کار دچار افراط شوید. شما می توانید با ابزارهای تنظیم محلی (local adjustment) و اسلایدرهای Vibrance/Saturation در لایت روم کارهای زیادی انجام دهید. به یاد داشته باشید، هنگام تنظیم رنگ یا اشباع یک عکس، کمتر بهتر است، به خصوص زمانی که تُن پوست نیز در عکس باشد.
وضوح

تا به حال متوجه شده اید که نگاه کردن به یک تصویر تار چقدر ناخوشایند است؟ حتی اگر تنها کمی خارج از فوکوس باشد، چشم شما آن را تشخیص خواهد داد.

چشم انسان به طور غریزی فوکوس را تنظیم می کند، تا وقتی که چیزی که به آن نگاه می کند واضح و شارپ به نظر برسد. اگر نگاه نتواند یک چیز شارپ پیدا کند که بر روی آن قرار گیرد، چیزی که به آن نگاه می کنید را دوست نخواهید داشت.
[جذب نگاه بیننده]

شما می توانید از این ویژگی در عکاسی به نفع خود استفاده کنید. احتمالا می دانید که یک عمق میدان کم هنگام عکاسی پرتره، ظاهر بسیار دلپذیری ایجاد می کند. علت آن این است که نگاه به طور طبیعی به سمت چهره شارپ سوژه کشیده می شود، در حالیکه از المان های دیگری که خارج از فوکوس هستند، اجتناب می کند. بدیهی ترین راه برای کنترل فوکوس، استفاده از دیافراگم های بزرگ و عمق میدان کم است، اما این تنها راه ممکن نیست.

شما می توانید سرعت شاترهای آهسته تر و ماتی حرکتی را امتحان کنید. پنینگ با یک سوژه در حال حرکت و یک سرعت شاتر آهسته می تواند پس زمینه را مات کند، در حالیکه سوژه را به طور قابل قبولی شارپ نگه می دارد.

لنزک: برای یادگیری عکاسی با سرعت شاتر آهسته یا نوردهی طولانی، کتاب «آهسته» را مطالعه نمایید.

همچنین می توانید در پس پردازش تاری اضافه کنید. حرکت دادن اسلایدر Clarity به سمت چپ، المان های انتخابی که نمی خواهید جلب توجه کنند را نرم تر می کند. همچنین می توانید قسمت های انتخابی را شارپ تر کنید، اما مراقب افزایش وضوح یک تصویر خارج از فوکوس باشید (این کار جواب نمی دهد).
[جذب نگاه بیننده]
کنترل را به دست بگیرید

همانطور که این نکات ترکیب بندی را یاد می گیرید که می توانند نگاه بینندگان شما را هدایت کنند، کم کم می توانید کنترل روند کار را به دست بگیرید. اضافه کردن و کم کردن این المان ها از تصاویرتان می تواند تاثیر قابل توجهی بر جذابیت بصری آنها داشته باشد. کمی وقت بگذارید و در مورد آنچه که می خواهید بینندگان شما به آن نگاه کنند فکر کنید، و سپس از خودتان بپرسید چه کاری می توانید برای محقق کردن آن انجام دهید.

اگرچه پردازش تصاویرتان بسیار مفید است، اما سعی کنید اول در مورد کنترل این المان ها در داخل دوربین فکر کنید. این کار همیشه امکان پذیر نیست، اما به دست گرفتن کنترل روشنایی، کنتراست، رنگ، و وضوح در داخل دوربین تصاویر بهتری برای کار کردن در پس پردازش به شما می دهد. همچنین، تلاش برای نجات یک تصویر، با کشیدن اسلایدرهای لایت روم تا انتها معمولا ایده خوبی نیست.

همانطور که در مورد چیزهایی که به عکاسی خود اضافه کرده یا از آن کم می کنید هدفمندتر می شوید، کم کم تصاویر گیراتری ایجاد خواهید کرد. عکاسی شما نیز برای بیننده و خودتان جذاب تر خواهد شد.

نویسنده: روان سیمز (Rowan Sims)

منبع:

لنزک

 

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در دوشنبه، ۱۹ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۰۹ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی
 در طول سال گذشته، من طرفدار پر و پا قرص عکاسی شبانه و آسمان شب شده ام. من همیشه از آن لذت می بردم، اما زادگاه من در نروژ مناظر چندان جالبی ندارد. بنابراین من به ندرت برای بیرون رفتن در طول شب به خودم زحمت می دادم – مگر این که نمایش نادری از نورهای شمالی (شفق قطبی) یا بارش شهابی اتفاق می افتاد. با این حال، بعد از نقل مکان به شمال اسپانیا، بیشتر و بیشتر وقتم را صرف عکاسی از ستارگان کردم. چیزی که برای چشم غیر مسلح کاملا سیاه و تاریک به نظر می رسد، می تواند در پشت دوربین یک منظره زیبا باشد. در این مقاله، من نکات و ترفندهایی در مورد نحوه عکاسی کودک در آتلیه کودک  از حالت های مختلف آسمان شب، از جمله کهکشان راه شیری، ماه نو، یا بارش شهابی به اشتراک خواهم گذاشت.
تنظیمات دوربین برای عکاسی در شب

نور مهم ترین بخش عکاسی است؛ بدون نور، هیچ عکسی نمی توان گرفت. در طول شب هوا تاریک و نور کم است، که عکاسی را چالش برانگیز می کند. در حقیقت، برای ثبت یک تصویر در طول شب، شما به احتمال زیاد مجبورید کمی از کیفیت تصویر را فدا کنید – استفاده از یک دیافراگم باریک و ایزوی کم را فراموش کنید.

برخلاف عکاسی منظره معمولی، عکاسی در شب برای ثبت نور کافی جهت نوردهی درست صحنه، به تنظیمات کمتری نسبت به حالت ایده آل نیاز دارد. از آنجا که نور زیادی وجود ندارد، این به معنی باز کردن دیافراگم، افزایش ایزو و طولانی کردن زمان نوردهی (سرعت شاتر) است.
[عکاسی از آسمان پرستاره شب]

برای هر سناریو یک تنظیمات درست منحصر به فرد وجود ندارد، زیرا این امر به عوامل بسیاری (مانند روشنایی ماه) بستگی دارد. اما به عنوان یک قاعده کلی، شما باید از بازترین دیافراگمی که لنزتان اجازه می دهد برای ثبت جزئیات آسمان به دقیق ترین شکل ممکن استفاده کنید. لنزهایی که دیافراگم f/2.8 دارند، در میان عکاسان شب و ستارگان بسیار محبوب هستند و اگر لنز شما اجازه چنین دیافراگم بازی را می دهد، این جایی است که باید از آن شروع کنید.
ایزو و سرعت شاتر

ایزو نیز باید برای عکاسی در شب مقدار زیادی افزایش داده شود. برای عکاسی منظره معمولی، من همیشه بر اهمیت عکاسی با کمترین ایزوی ممکن تاکید می کنم. با وجود این که ما هنوز هم می خواهیم با کمترین تنظیمات ممکن عکس بگیریم، اما اکنون باید حداقل ایزوی ۱۶۰۰ را در شب در نظر بگیریم. استفاده از ایزوی ۳۲۰۰ یا ۶۴۰۰ در طول شب غیر معمول نیست. با این حال، برای حفظ بیشترین کیفیت ممکن، سعی کنید از پایین ترین گزینه ممکن استفاده کنید.
[عکاسی از آسمان پرستاره شب]

انتخاب سرعت شاتر کمی مشکل تر است، زیرا به فاصله کانونی لنز شما بستگی دارد، اما من توصیه می کنم که طولانی تر از ۳۰ ثانیه نباشد، مگر این که بخواهید از رد ستارگان عکس بگیرید (بعدا در همین مقاله دوباره به این موضوع خواهم پرداخت). هنگام انتخاب سرعت شاتر، قانون ۵۰۰ دستورالعمل خوبی است. در واقع، ۵۰۰ را تقسیم بر فاصله کانونی لنزی که در حال استفاده از آن هستید بکنید، تا حداکثر سرعت شاتری که می توانید استفاده کنید (برای اجتناب از ایجاد رد ستارگان)، به دست آورید. اگر از یک دوربین کراپ سنسور استفاده می کنید، باید فاصله کانونی معادل یک لنز فول فریم را محاسبه کنید (به عنوان مثال، ۲۰mm در کراپ سنسور = ۳۰mm. ثانیه ۵۰۰/۳۰ = ۱۶٫۶).

به خاطر داشته باشید که سه پایه برای عکاسی در شب برای به دست آوردن یک تصویر واضح و شارپ ضروری است. ثابت نگه داشتن دوربینتان در دست برای چند ثانیه امکان پذیر نیست!
برنامه ریزی برای عکاسی از آسمان شب

جستجو در طول شب می تواند دشوار باشد، بنابراین اغلب خوب است که قبل از رفتن به محل عکاسی در تاریکی، خودتان را با آن منطقه آشنا کنید. می دانم که این کار همیشه امکان پذیر نیست، اما حداقل از یک اپلیکیشن مانند PhotoPills برای یادگیری فاز (وضعیت) ماه، موقعیت آن، و همچنین زمان طلوع و غروب خورشید و ماه و هر چیزی دیگری که مربوط به عکاسی شما باشد، استفاده کنید. هرچه بیشتر آماده باشید، شانس بیشتری برای گرفتن یک عکس عالی خواهید داشت.

لنزک: برای محاسبه طلوع و غروب خورشید (اینجا کلیک نمایید) و برای فاز و زمان طلوع و غروب ماه از این ابزار استفاده نمایید. کافیست شهر خود را در کادر مربوطه وارد نمایید.
[عکاسی از آسمان پرستاره شب]

بیایید آنچه را که باید قبل از بیرون رفتن برای عکاسی بدانید، خلاصه کنیم:

    زمان گرگ و میش
    زمان تاریکی دریایی و نجومی
    فاز ماه
    موقعیت ماه در آسمان
    زمان طلوع و غروب ماه
    زمانی که کهکشان راه شیری قابل مشاهده است (در صورت امکان)
    موقعیت کهکشان راه شیری (در صورت امکان)

تمام این اطلاعات را می توانید به سادگی در اپلیکیشنی مانند PhotoPills یا با یک جستجوی آنلاین سریع پیدا کنید.
ایده های کلی برای عکاسی در شب

اگر هدف شما عکاسی از ستاره ها و آسمان طبیعی شب باشد، گمان می کنم که می خواهید بیشترین تعداد ستاره ممکن را ببینید. برای به دست آوردن بهترین نمای ممکن از ستاره ها، شما باید خودتان را در مکانی قرار دهید که از شهرهای بزرگ و آلودگی نوری دور باشد.
[عکاسی از آسمان پرستاره شب]

نمایش ظریف نورهای شمالی در لوفوتن

وب سایت ها و نقشه هایی مانند DarkSiteFinder برای جستجوی مناطق دارای آلودگی نوری کمتر منابعی عالی هستند. اگر شما نزدیک یک شهر بزرگ زندگی می کنید، احتمالا باید کمی بیشتر از کسی که نزدیک یک شهر کوچک زندگی می کند، سفر کنید (از شهر دور شوید). فیلترهایی مانند NiSi’s Natural Night Filter وجود دارند که به کاهش آلودگی نوری کمک می کنند، اما به طرز جادویی همه آنها را از بین نخواهند برد و یک آسمان پر ستاره به شما نخواهند داد – تنها رنگ آلودگی نوری را خنثی می کنند.

برای به دست آوردن بیشترین جزئیات در آسمان شب، اجتناب از هفته هایی که به ماه کامل نزدیک تر هستند نیز ایده آل است. در طول این دوره، آسمان روشن تر است و ستاره های کمتری هم برای دوربین و هم چشم غیر مسلح قابل مشاهده هستند. با این حال، این بدان معنی نیست که شما باید در خانه بمانید؛ در طول ماه کامل نیز سوژه های بسیار جالبی وجود دارند.
کهکشان راه شیری

نروژ برای نورهای شمالی، شب های تاریک و پر ستاره، و در کل مناظر زیبا شناخته شده است، اما چیزی که ما نداریم، کهکشان راه شیری است. اجازه دهید کمی دقیق تر بگویم؛ مرکز کهکشانی (روشن ترین قسمت قابل مشاهده کهکشان راه شیری که در اکثر تصاویر می بینید) هیچ وقت در نروژ قابل مشاهده نیست – ما تنها لبه های آن را می بینیم. بنابراین، شما می توانید هیجان مرا هر بار که شانس عکاسی از مرکز کهکشانی و کهکشان راه شیری به زیباترین شکل پیدا می کنم، تصور کنید.
[عکاسی از آسمان پرستاره شب]

تکنیک های عکاسی برای عکاسی از کهکشان راه شیری بیشتر شبیه به انواع دیگر عکاسی در شب می باشند. شما باید از یک دیافراگم باز، ایزوی بالا و یک سرعت شاتر حداکثر ۳۰ ثانیه استفاده کنید. من متوجه شده ام که یک ایزوی کمی بالاتر و یک سرعت شاتر حدود ۲۵ ثانیه (در هنگام عکاسی در ۱۴mm @f/2.8) بیشترین میزان جزئیات را در هنگام عکاسی از کهکشان راه شیری به شما می دهد. با استفاده از یک سرعت شاتر کُندتر، دوربین شروع به ثبت حرکت های جزئی در ستارگان (به دلیل چرخش زمین) کرده و کم کم تار می شود.

همچنین بهتر است که از کهکشان راه شیری در طول ماه نو یا قبل از این که ماه بالا بیاید، عکس بگیرید. هرچه آسمان تاریک تر باشد، شما ستاره های بیشتری را می بینید و کهکشان راه شیری جزئیات بیشتری خواهد داشت.
عکاسی از بارش شهابی

هر بار که یک بارش شهابی اتفاق می افتد، مانند بارش شهابی برساوشی (پرسیدز) اخیر، من آرزو می کنم که آسمان صاف باشد. هیچ چیزی جادویی تر از بیرون بودن در تاریکی، و نگاه کردن به ده ها یا حتی صدها ستاره دنباله دار در عرض چند ساعت نیست.
[عکاسی از آسمان پرستاره شب]

از آنجا که اکثر ستاره های دنباله دار تنها یک یا دو ثانیه دوام دارند، ثبت آنها در یک تصویر می تواند سخت باشد. به منظور ثبت بیشترین تعداد ممکن از آنها، من دوربینم را بر روی عکاسی با وقفه زمانی (interval shooting) تنظیم کرده و اجازه می دهم به طور پیوسته عکس بگیرد. برای ثبت ستاره های دنباله دار حتی کوچکتر، من سرعت شاتر را تا حدود ۱۵ ثانیه افزایش می دهم (بسته به روشنایی شب).
 عکاسی از رد ستارگان

با توجه به چرخش زمین، زمانی که سرعت شاتر خیلی طولانی می شود، دوربین شما حرکت را در ستاره ها ثبت می کند. این یک آسمان تار و نرم ایجاد می کند و دیدن آن می تواند کاملا ناخوشایند باشد.

با این حال، این چیزی است که شما باید به عنوان یک مزیت از آن استفاده کنید، به جای این که آن را به عنوان یک مشکل ببینید. با طولانی کردن سرعت شاتر به چند دقیقه یا حتی یک ساعت (این به شما اجازه می دهد تا از یک ایزوی پایین و دیافراگم کوچک استفاده کنید اما ممکن است به پیکسل های سوخته منجر شود) قادر به ثبت آنچه که تحت عنوان رد ستارگان شناخته شده است، می باشید. این افکت می تواند واقعا جالب باشد اما مطمئن شوید که سرعت شاتر به اندازه کافی طولانی باشد تا ستاره ها تار به نظر نرسند.
[عکاسی از آسمان پرستاره شب]

ستارگان بر فراز صحرای بزرگ آفریقا – عکس از ویراستار dPS، دارلین هیلدبرنت (Darlene Hildebrandt). مجموعه نوردهی های ۳۰ ثانیه ای در ۴۵ دقیقه، انباشته شده با استفاده از StarStax، ترکیب شده با چند تصویر نقاشی شده با نور از چادر.

همچنین می توانید یک مجموعه تصویر را با استفاده از یک سرعت شاتر کوتاه تر ثبت کرده و آنها را در فتوشاپ یا نرم افزاری مانند StarStax با هم ترکیب کنید.
فاز ماه کامل و ماه روشن

همانطور که قبلا اشاره کردم، شب هایی که ماه کوچک است، بهترین زمان برای عکاسی در شب می باشد، چون در این زمان شما بیشترین تعداد ستاره را خواهید دید. با این حال، وقتی ماه بالاست، هنوز هم تصاویر جالب زیادی برای گرفتن وجود دارد.
[عکاسی از آسمان پرستاره شب]

اول از همه، از آنجا که ماه یک منبع روشن نور است، می توانید با استفاده از یک ایزوی کمی پایین تر یا دیافراگم بسته تر کار را انجام دهید. همچنین پیدا کردن یک ترکیب بندی مناسب می تواند آسان تر باشد، چون منظره روشن تر است. از این نور به نفع خود استفاده کرده و به سایه ها در منظره توجه کنید. شاید ماه یک کوه را روشن می کند؟ شاید یک بازتاب خوب در یک دریاچه ایجاد می کند؟ در طول این مدت، ترکیب بندی تصویرتان به گونه ای که منظره بیشتری نسبت به آسمان در آن گنجانده شده باشد می تواند عاقلانه باشد، چون اینجاست که جالب ترین چیزها اتفاق می افتند.

من شخصا ترجیح می دهم زمانی از ماه عکس بگیرم که موقعیت پایینی در آسمان دارد، چون به نظر من سایه ها در آن زمان جالب تر هستند. نکته: به همین دلیل است که طلوع و غروب خورشید برای عکاسی منظره در روز بهترین گزینه هستند.

بیشتر بخوانید: آموزش عکاسی از طلوع ماه در نقطه دقیق
نتیجه گیری

آیا قبلا عکاسی در شب را امتحان کرده بودید؟ اگر نه، دوربین و سه پایه خود (و شاید یک دوست برای همراهی) را برداشته و بیرون بروید و آن را امتحان کنید. هر نکته دیگری که در مورد عکاسی در شب مد نظر دارید را در قسمت نظرات به اشتراک بگذارید. ما دوست داریم از شما بشنویم.

نویسنده: کریستین هویبرگ (Christian Hoiberg)

منبع:

لنزک

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در یکشنبه، ۱۸ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۶:۴۳ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 من این روزها چندان طرفدار کارت های ویزیت نیستم. نه به خاطر این که مفید نیستند، بلکه چون اکثر افراد حتی بدون نگاه انداختن به وب سایت شما و کاری که انجام می دهید، آنها را در سطل زباله پرتاب می کنند. با این وجود خوب است که چند تا از آنها را در جیب خود داشته باشید. در این مطلب من یک راه حل برای استفاده از یک نوع خاص کارت ویزیت ارائه می دهم که مشتریان بالقوه شما ممکن است آنها/ را دور نیاندازند.

من ایده های عالی زیادی برای کارت ویزیت عکاسان دیده ام. برخی از آنها شبیه صفحه نمایش پشت دوربین هستند، برخی دیگر نمادهای سبک وار مربوط به عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد را نشان می دهند. متداول ترین تم (موضوع)، استفاده از یک آرم تجاری است. تمام اینها ممکن است جالب به نظر برسند اما هیچ ارتباطی با دلیل اصلی ای که افراد یک عکاس را استخدام می کنند، ندارند: این که بتوانند عکس های خوبی از آنها بگیرند. افراد ممکن است تحت تاثیر آرم شما قرار گیرند، اما این به آنها نمی گوید که آیا شما در حرفه خود موفق هستید یا نه. افراد ممکن است تحت تاثیر کارت ویزیت هوشمند شما قرار گیرند، اما این بدین معنی نیست که شما می توانید عکس های خوب بگیرید.

جامعه امروز تنبل است. عده کمی آدرس وب سایت شما را از روی کارت تجاریتان تایپ خواهند کرد، مگر این که شما برای آنها یک لینک بفرستید که بتوانند بر روی آن کلیک کنند. این یک واقعیت تلخ است. باید چیزی وجود داشته باشد که بر عدم تمایل آنها برای تایپ آدرس وب سایت شما غلبه کند. بسیاری از ما مشتریانی داریم چون بعضی از آنها یکی از عکس های ما را دیده اند. به همین دلیل به وب سایت ما رفته و ما را استخدام کرده اند. به نظر من، کارت ویزیت یک عکاس باید یک یا دو عکس از نمونه کارهایش را نشان دهد. به این ترتیب، مشتری حتی بدون دیدن وب سایت شما فورا می فهمد که کارتان خوب است یا نه. این یک راه حل ساده اما کارآمد است.

این کارت ویزیت من است:
[کارت ویزیت عکاسی]

کار خود را بدون شرم و خجالت تبلیغ کنید

در پشت آن، من آدرس وب سایت، ایمیل، و شماره تلفنم را درج کردم. در روی آن تصاویری از نمونه کارهایم نشان داده شده است، بنابراین اگر کسی آنها را دوست داشته باشد، ممکن است حتی بدون آنلاین شدن هم به استخدام من علاقه مند شود.

این ایده من از یک کارت ویزیت است: یک نمونه کار فیزیکی و اطلاعات تماس که در اختیار افراد قرار می گیرد. با این کارت ویزیت، شما مجبور نیستید ساعت ها وقت صرف ساختن یک چیز خلاقانه کنید که هیچ ربطی به نمونه کارهای شما ندارد. نمونه کار شما کارت ویزیت شماست و کارت ویزیت شما نمونه کار شما را نشان می دهد.

نویسنده: تیهومیر لازاروف (Tihomir Lazarov)

منبع:

لنزک
+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در یکشنبه، ۱۸ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۶:۴۲ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی