تبلیغات

 ساعت طلایی چیست، چه موقع است و چگونه در ساعت طلایی عکاسی کنیم؟ در این مقاله نحوه استفاده از مزیت نور طبیعی نرم و دمای رنگ گرم بلافاصله بعد از طلوع و پیش از غروب آفتاب را به شما عزیزان آموزش می دهیم.

بهترین زمان برای عکس گرفتن چه موقعی است؟ این سوال سختی است، اما یک پاسخ احتمالی خوب قطعا ساعت طلایی است، مدت زمانی که در طول آن نور خورشید نرم، اما با این حال گرم و دارای سایه های بلند است.

ساعت طلایی زمانی است که عکاسان منظره و پرتره اغلب بهترین کارهایشان را در آن انجام می دهند، که با نور خشن خورشید در هنگام ظهر تفاوت زیادی دارد. همچنین در ساعت طلایی می توانید با یک تیر دو نشان بزنید، چون درست بعد از طلوع و قبل از غروب آفتاب می آید. در اینجا در مورد ساعت طلایی و علت این که چرا چنین نور با کیفیت گرمی ایجاد می کند، و نحوه استفاده از آن برای بهبود عکاسیتان صحبت خواهیم کرد.
ساعت طلایی چیست؟

ساعت طلایی با طلوع و غروب خورشید می آید (مدتی بعد از طلوع و مدتی قبل از غروب خورشید)، و به اولین و آخرین نور هر روز اشاره دارد. بنابراین، از این به بعد به آنها تحت عنوان ساعات طلایی اشاره خواهیم کرد.

اینها زمان هایی جادویی برای عکاسی بارداری در آتلیه بارداری هستند، چون پرتوهای نور خورشید از میان مقدار زیادی از جو زمین عبور می کنند. آنها در حین حرکت، از میان گرد و غبار، آب و مولکول های هوای بیشتری عبور کرده، و در نتیجه فوتون های بیشتری را غوطه ور می کنند. نور خورشید کمتری به شما می رسد، که به همین دلیل است که می توانید بدون کور شدن به خورشید در حال غروب نگاه کنید.
[عکاسی در ساعت طلایی] لنزک: در انتهای مقاله یک وب سایت برای نشان دادن ساعت طلایی بر اساس موقعیت جغرافیایی معرفی شده است.

ساعات طلایی یک کیفیت نور فریبنده دارند. تصویر: Jamie Carter

همچنین به همین دلیل است که استفاده از سرعت شاترهای طولانی تر در طول ساعات طلایی امکان پذیر است، که به عکاسان اجازه می دهد تا در خلاق ترین حالت خود باشند. جو ضخیم تر نور آبی را پخش می کند، که طول موج بسیار کوتاهی دارد، بنابراین رنگ های گرمتر در انتهای قرمز طیف رنگ معمولا غالب می شوند. به همین دلیل است که خورشید در حال غروب یک رنگ نارنجی-قرمز دارد.

با این حال، سایه های بلند ایجاد شده توسط زاویه پایین خورشید در طول ساعات طلایی نیز به همان اندازه برای عکاسی مهم هستند. آنها نه تنها اجازه ترکیب بندی های خلاقانه را می دهند، بلکه حضور آنها بدون هیچ زحمتی یک حس زمان – یا شاید بی زمانی (ابدیت) – در عکس ها ایجاد می کند.

عکاسی در ساعات طلایی شامل استفاده از تنظیمات دوربین فرّار و همیشه در حال تغییر است. با این حال، یک مزیت بزرگ عکاسی در ساعات طلایی این است که احتمال انجام اشتباهات فاجعه بار هنگام عکاسی در یک مد نوردهی دستی کمتر است.
عکاسی منظره و معماری در ساعات طلایی

عکس های طبیعت و ساختمان ها واقعا می توانند از نور نرم ساعات طلایی بهره ببرند. در این زمان محدوده دینامیکی باریک تر است، که به این معنی است که امکان تنظیم یک نوردهی که جزئیات بیشتری را هم در سایه ها و هم در هایلایت های یک صحنه ثبت کند، وجود دارد.
[عکاسی در ساعت طلایی]

تُن های گرم تر ساعت طلایی برای عکاسی از ساختمان ها عالی هستند. تصویر: Jamie Carter

با این حال، بهترین دلیل برای عکاسی از مناظر در طول ساعات طلایی این است که می توانید از سرعت شاترهای طولانی تر برای ثبت جزئیات بیشتر در یک صحنه ثابت (که ممکن است مستلزم تنظیم دیافراگم بر روی f/16 یا نزدیک آن باشد)، یا ثبت حرکت به صورت یک ماتی شیری مانند (به عنوان مثال، آبشارها یا امواج دریا در یک ساحل) استفاده کنید. در هر صورت، شگفت زده خواهید شد که هنگام طلوع یا غروب آفتاب برای یک عکس یکسان چقدر سرعت شاتر شما باید تغییر کند.
عکاسی پرتره در ساعات طلایی

عکاسان پرتره نیز از ساعت طلایی استفاده می کنند، نه تنها به این دلیل که تُن های گرم یک ته رنگ طلایی به سوژه های آنها می دهند، بلکه به این دلیل که هم نور خورشید می تواند بر روی صورت سوژه های آنها قرار گیرد بدون این که مجبور باشند چشم هایشان را نیمه باز کنند، و هم سایه بدون این که آن بخش از صورتشان کاملا تاریک شود. در حالی که نور مستقیم خورشید نیم روز اغلب به معنای استفاده از فلاش پر کننده برای یافتن کمی جزئیات در نواحی سایه دار یک چهره است، در ساعت طلایی همه چیز طبیعی است.

ساعت طلایی به ترکیب بندی نیز کمک می کند؛ عکسی که شامل یک شخص است و سایه اش، بلافاصله عمق دارد. به علاوه، اگر آخرین پرتوهای نور خورشید در حال غروب از کنار یا پشت به سوژه های شما برخورد کنند، می توانند یک روشنایی یا هاله در اطراف آنها ایجاد کنند که نگاه بیننده را به سمت خود جلب می کند.
[عکاسی در ساعت طلایی]

ساعت طلایی در شمالی ترین و جنوبی ترین نقاط زمین می تواند ساعت ها طول بکشد. تصویر: Jamie Carter

در مورد عکس هایی که یک درخشش خیره کننده (فِلیر – flare) دارند نیز همینطور است، که گرفتن آنها تنها زمانی امکان پذیر است که خورشید پایین و بر روی خط افق باشد، هم از لحاظ ترکیب بندی و هم به دلیل شدت کمتر نور خورشید. به همین دلیل است که عکاسان مراسم عروسی معمولا بعد از مراسم مدت زیادی آن اطراف می پلکند.
آب و هوا چگونه بر ساعت طلایی تاثیر می گذارد؟

در هر عکاسی، حتی بهترین آماده سازی ها هم می تواند با آب و هوای بد خراب شود. با این حال، در ساعت طلایی ممکن است اینطور نشود، چون حضور ابرها می تواند با خورشید در حال طلوع یا غروب ترکیب شود و یک آسمان زیبا به وجود آورد. اگر آنقدر خوش شانس بودید که چنین چیزی ببینید، به دنبال انعکاس در دریاچه ها و حتی گودال های آب بگردید. با این حال، حضور ابر در افق مسلما از گرفتن عکس های مستقیم از خورشید در نقطه طلوع یا غروب خورشید جلوگیری خواهد کرد.
ساعت طلایی چقدر طول می کشد؟

متاسفانه، ساعت طلایی همیشه یک ساعت نیست. این که دقیقا چقدر طول می کشد به این بستگی دارد که شما دقیقا چه موقع در کجای این کره خاکی هستید.
[عکاسی در ساعت طلایی]

طول و عرض جغرافیایی محلی که در آن قرار دارید، همراه با وقت سال، عبور (گذر) دقیق خورشید از میان آسمان و زاویه آن در هنگام طلوع و غروب خورشید را مشخص خواهند کرد. اگر نزدیک خط استوا هستید، ساعت طلایی در واقع بسیار کوتاه خواهد بود، و بلافاصله بعد از غروب آفتاب تاریکی مطلق حکم فرما می شود.

با این حال، هرچه از خط استوا به سمت شمال یا جنوب بروید، ساعت طلایی طولانی تر خواهد شد؛ اگر نزدیک دایره قطب، در اسکاندیناوی، کانادا، آلاسکا یا شمال روسیه باشید، ساعت طلایی در فصل بهار و پاییز می تواند بیش از یک ساعت طول بکشد.
چگونه ساعت طلایی را پیدا کنیم
[عکاسی در ساعت طلایی]

اگر همیشه دنبال یک نور عالی می گردید، ساعت طلایی چیزی است که به دنبالش هستید – و وب سایت ها و اپلیکیشن های زیادی وجود دارند که آن را برای شما پیدا می کنند.

شاید ساده ترین وب سایت از بین تمام آنها Golden Hour باشد، که به طور خودکار مکان دقیق شما را شناسایی کرده و محاسبه می کند که ساعت طلایی در آن روز دقیقا از چه زمانی شروع می شود. این سایت به صورت اپلیکیشن برای آیفون و اندروید نیز در دسترس است (تصویر زیر).
[عکاسی در ساعت طلایی]

با این که این سایت بسیار مفید است، اما اپلیکیشن GoldenHour.One برای برنامه ریزی عکاسی بهتر است. این اپلیکیشن علاوه بر نشان دادن زمان دقیق شروع و پایان ساعت طلایی (و ساعت آبی) برای هر مکان، یک حالت قطب نما برای پیدا کردن جهت دقیق نور خورشید نیز دارد. این بدین معنی است که شما می توانید محاسبه کنید چه موقع امکان گرفتن عکس ایده آلتان وجود خواهد داشت، و آن را در تقویم خود ذخیره کنید. همچنین شامل اطلاعات آب و هوا می باشد.

در هر صورت، ساعات طلایی را نباید دست کم گرفت. اگر واقعا می خواهید عکس های فضای باز شما برجسته و ممتاز باشند، باید در موقعیتی باشید که بتوانید از مزایای کامل این زمان های خاص روز بهره ببرید.

نویسنده: جیمی کارتر (Jamie Carter)

منبع:

لنزک

 

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در شنبه، ۲ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۴۴ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 عکاسی از کودکان (به خصوص اگر زیر پنج سال باشند) یک کار بسیار چالش برانگیز است و هر کسی که این کار را انجام داده باشد می داند چگونه است. در این مقاله ۵ نکته ساده برای عکاسی از کودکان به شما عزیزان آموزش می دهیم.

بچه ها معمولا توجه طولانی مدت ندارند، و ممکن است با شما همکاری نکنند (مثلا در زمینه ژست دهی)، یا دمدمی مزاج و غیر قابل پیش بینی باشند (خلق و خوی آنها می تواند هر زمان از خوشحالی به بدخلقی تبدیل شود)، اما می توانند مثل فرشته ها و جادویی نیز باشند!

با این حال، اگر می خواهید از بچه ها عکس بگیرید، باید بسیار صبور بوده و یک استراتژی ایجاد کنید که بتوانید از آن در طول جلسات عکاسی از کودکان استفاده کنید.
[عکاسی از کودک]

عکس از: Dagon_

پنج نکته ساده برای گرفتن عکس های بهتر از کودکان
۱
با بچه ها دوستانه رفتار کنید
[عکاسی از کودک]

این مهمترین وظیفه شماست و اگر موفقیت آمیز باشد، به اندازه کافی خوش شانس خواهید بود تا بتوانید چند عکس خوب بگیرید. در مورد بچه ها، تنها شروع به عکاسی کردن کارساز نخواهد بود و بنابراین شما باید کمی وقت بگذارید و با آنها حرف بزنید، به عنوان مثال درباره چیزهایی که مورد علاقه آنها هستند، در نتیجه بچه ها می فهمند که شما رفتار دوستانه ای دارید و بدون ترس به شما نزدیک می شوند.

همچنین باید بخندید یا تبدیل به دلقک شوید، چون آموزش لبخند زدن به بچه ها گاهی اوقات می تواند باعث واکنش منفی شود. بنابراین شما یا هر بزرگسال دیگری در خانه «کودک» می توانید بخندید یا جوک بگویید تا لبخند طبیعی کودک را ببینید یا اداها و حرکات خنده دار درآورید تا به آن لبخند برسید. حتی می توانید از آنها بخواهید «لبخند نزنند» و آنها عمدا لبخند خواهد زد!
[عکاسی از کودک] [عکاسی از کودک]

بیشتر بخوانید: ۴۳ راه نشاندن لبخند بر لب و ژست دهی طبیعی در عکاسی پرتره
۲
تا حد ممکن سریع باشید

تمرکز بر روی هر چیزی به مدت طولانی برای کودکان دشوار است، بنابراین چند دقیقه اول بهترین زمان برای به دست آوردن تصاویری با بهترین ژست دهی است. هنگامی که آنها تمرکز خود را از دست می دهند، سعی نکنید آنها را کنترل کنید، بلکه در عوض اجازه دهید در آن اطراف بدوند و بازی کنند و از خلاقیت خود برای به دست آوردن تصاویر جالب استفاده کنید.
۳
تا سطح جهان آنها پایین بیایید

شما باید تا سطح کودکان پایین بیایید تا تصاویر خوبی به دست آورید، چون عکاسی از یک پرسپکتیو بالاتر باعث می شود آنها کوچکتر از آنچه واقعا هستند به نظر برسند. همچنین، پایین آمدن تا سطح آنها به شما کمک می کند تا با سوژه خود تعامل برقرار کنید، پس زمینه بهتر و جزئیات بیشتری به دست آورید و همه چیز را از دید بچه ها ببینید.
[عکاسی از کودک]

عکس از: Anton007P
4
نگاه کردن به لنز

ایجاد پرتره های قدرتمند مهم است و این در مورد بچه ها نیز صادق است. شاید اگر والدین بچه ها یا بستگان دیگر آنها خیلی نزدیک یا درست در پشت دوربین بایستند (مثلا در حین بازی دالی)، بتواند کمک کند تا بچه ها مستقیم به لنز نگاه کنند.
۵
به بچه ها جایزه بدهید
[عکاسی از کودک]

این مورد را فراموش نکنید، چون این در واقع راهی برای تشکر کردن از همکاری آنهاست. شما می توانید در پایان جلسه به آنها جایزه بدهید، یا در حین کار که می تواند نتایج شگفت انگیزی داشته باشد.

اگر در وسط جلسه به آنها آب نبات یا اسباب بازی مورد علاقه شان را بدهید، ممکن است خوش شانس باشید و چند لحظه کاندید (تصادفی – بدون ژست دهی) از بچه های هیجان زده که از جایزه هایشان لذت می برند را ثبت کنید (اینها ممکن است بهترین تصاویر باشند).
[عکاسی از کودک]

عکس از: DivvyPixel

چند نکته سریع:

    بهتر است در فضای باز عکس بگیرید چون بچه ها هم از آن لذت خواهند برد.
    سعی کنید در طول ساعت طلایی یا در نور پخش شده (روز ابری یا به کمک دیفیوزر) یا در سایه هنگامی که نور شدید است، عکس بگیرید. اگر در فضای داخلی هستید، نور پخش شده (به کمک پرده) از پنجره را انتخاب کنید.
    اگر بچه ها دائما در حال حرکت هستند استفاده از مُد ردیابی ۳D را امتحان کرده و از یک سرعت شاتر سریع برای متوقف کردن حرکت استفاده کنید.
    اگر بچه ها حرکت می کنند مقادیر f را هوشمندانه انتخاب کنید، چون دیافراگم خیلی باز می تواند تصویر را خارج از فوکوس کند.
    استفاده از یک لنز زوم می تواند یک فاصله اطمینان به عکاسی کودک در آتلیه کودک  بدهد، به طوری که احساس ترس نکند. همچنین می تواند به شما کمک کند تا پس زمینه های مات به دست آورید.
    بچه ها را مجبور نکنید کاری انجام دهند، در عوض با جریان پیش بروید.
    در آخر، عکس های زیادی بگیرید. به عنوان مثال اگر چند بچه (دو یا سه) در عکس ها باشند، حالت چهره هر کدام ممکن است در هر عکس متفاوت باشد، بنابراین به عکس های زیادی نیاز دارید تا از بین آنها بهترین ها را انتخاب کنید.

نویسنده: داهلیا آمبروس (Dahlia Ambrose)

منبع:

لنزک

 

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در شنبه، ۲ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۴۳ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: آتلیه کودک، عکاسی کودک، عکس کودک، آتلیه عکاسی کودک، بهترین آتلیه کودک، آتلیه کودک شهرک غرب

 این مقاله پنج تنظیمات دوربین ضروری که همه عکاسان ماکرو باید بدانند را آموزش می دهد. این مقاله از نکات عالی ویل نیکولاس تحت عنوان پنج تنظیمات دوربین که هر عکاس تازه کار باید بداند، الهام گرفته است. شما در این مقاله دو موضوع اصلی را متوجه خواهید شد – اطمینان از یک نقطه فوکوس عالی و اطمینان از حداکثر وضوح. که هر دوی آنها در عکاسی ماکرو بسیار مهم هستند. در ادامه این آموزش عکاسی ماکرو با ما همراه شوید – البته این مطلب حاوی نکات آموزشی مفیدی است که می توانند در ژانر های عکاسی دیگر نیز کارآمد باشند از این رو مطالعه آن را به همه توصیه می کنیم.

فوکوس دستی (Manual Focus)، مُد دستی (Manual Mode)، حالت نمایش زنده (Live View)، تایمر خودکار (self-timer)، و حالت عکاسی پشت سر هم (burst mode) در این لیست تنظیمات قرار دارند. پس از آشنا شدن با این تنظیمات، عکاسی ماکروی شما به سرعت رشد خواهد کرد.
[عکاسی ماکرو]
۱
فوکوس دستی

فوکوس دستی یکی از مهم ترین ابزارها در جعبه ابزار یک عکاس ماکرو است. شما هنگام کار با بزرگنمایی های زیاد، به دلایلی نمی توانید بر قابلیت های فوکوس خودکار یک لنز تکیه کنید.

اول این که فوکوس دستی برای عکاسی ماکروی خلاقانه ضروری است. در عکاسی ماکرو، به خصوص در عکاسی ماکروی انتزاعی تر، شما باید نقطه فوکوس خود را در نظر بگیرید. تنها با استفاده از فوکوس دستی، می توانید این کار را با دقت بالای مورد نیاز انجام دهید.

دوم این که لنزهای ماکرو معمولا قابلیت های فوکوس خودکار نسبتا بدی دارند، به خصوص در بزرگنمایی های زیاد. نشستن و منتظر ماندن در حالیکه لنز جلو و عقب می رود، می تواند خسته کننده باشد (در نور کم مشکل حتی از این هم بیشتر می شود).
[عکاسی ماکرو]

من با استفاده از فوکوس دستی، توانستم نوک گل را شارپ ثبت کنم.

راه حل چیست؟ یاد بگیرید از فوکوس دستی استفاده کنید. با کمی تمرین، متوجه خواهید شد که می توانید به طور سریع و کارآمد فوکوس کنید، و تعداد (نرخ) عکس های خوبتان بلافاصله افزایش می یابد.
[عکاسی ماکرو]
۲
اولویت دیافراگم یا مُد دستی

هیچ راهی برای طفره رفتن از این مورد وجود ندارد. یک عکاس ماکرو باید حداکثر کنترل را بر عمق میدان خود داشته باشد.

در بزرگنمایی های زیاد که مشخصه عکاسی ماکرو هستند، عمق میدان اغلب بر حسب میلیمتر است. و همانطور که در بالا ذکر شد، لازم است که از آن ناحیه داخل فوکوس به نفع خودتان استفاده کنید.

یک راه برای انجام این کار، انتخاب دقیق عمق میدان است. این ممکن است شامل استفاده از یک عمق میدان کم برای به دست آوردن یک ظاهر انتزاعی تر، یا یک عمق میدان زیاد برای اطمینان از به دست آوردن یک سوژه کاملا شارپ باشد. صرف نظر از این، امکان تغییر عمق میدان از یک سوژه به سوژه دیگر، و از یک تصویر به تصویر دیگر، بسیار مهم است.
[عکاسی ماکرو]

من می دانستم که به یک عمق میدان بسیار کم نیاز داشتم، اگر می خواستم این عکس گل لاله را ثبت کنم. من از مُد دستی برای انتخاب یک دیافراگم f/4.2 استفاده کردم.

دو تنظیمات وجود دارد که این سطح کنترل را ارائه می دهند: مُد اولویت دیافراگم (با علامت A یا Av بر روی صفحه گردان مُد دوربینتان) به شما اجازه می دهد تا دیافراگم (و در نتیجه عمق میدان) را تنظیم کنید. سپس دوربین سرعت شاتر را بر اساس نورسنج داخلی خود تنظیم می کند. مُد دستی (با علامت M بر روی صفحه گردان مُد دوربینتان) به شما اجازه می دهد تا دیافراگم را کنترل کنید، اما امکان کنترل سرعت شاتر را نیز به شما می دهد. عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد

من به طور کلی از مُد دستی استفاده می کنم، چون دوست دارم تصمیمات بسیار دقیق (در کسری از ثانیه) در مورد سرعت شاتر بگیرم. اما دلایل خوبی برای استفاده از مُد اولویت دیافراگم نیز وجود دارد. هر کدام از این دو مُد را که انتخاب می کنید، مطمئن شوید که عمق میدان را به صورت آگاهانه تنظیم کنید تا متناسب با دید خلاقانه شما باشد.

۳
حالت نمایش زنده

حالت نمایش زنده به چند دلیل در عکاسی ماکرو مفید است.

اول از همه، حالت نمایش زنده به شما اجازه می دهد تا نقطه فوکوس خود را بررسی کنید. همانطور که در بالا ذکر شد، رسیدن به نقطه فوکوس مورد نظر شما در عکاسی ماکرو ضروری است. با استفاده از حالت نمایش زنده، می توانید بر روی صفحه نمایش زوم کنید تا مطمئن شوید که در جلو یا عقب فوکوس نمی کنید.
[عکاسی ماکرو]

حالت نمایش زنده به شما اجازه می دهد تا تصویری مانند این بگیرید که در آن می توانید به طور دقیق بر روی پایه گل فوکوس کنید.

علاوه بر این، در برخی از دوربین ها، حالت نمایش زنده شما را قادر می سازد تا لرزش دوربین را کاهش دهید و تصاویر خود را شارپ نگه دارید.

چه طور؟ برای دوربین های مربوطه (من توصیه می کنم بررسی کنید که آیا این در مورد دوربین شما صدق می کند یا نه، چون این یک ترفند عالی است)، هنگامی که حالت نمایش زنده فعال است، آینه در دوربین شما بلافاصله رو به بالا می چرخد. به طور معمول، این چرخش آینه زمانی اتفاق می افتد که شما دکمه شاتر را فشار می دهید، که باعث لرزش دوربین و در نتیجه کاهش میزان وضوح می شود.

اما در حالت استفاده از نمایش زنده، این پیش چرخش به این معنی است که وقتی شما در نهایت دکمه شاتر را فشار می دهید، هیچ لرزش اضافی رخ نمی دهد.
[عکاسی ماکرو]

من این تصویر دستی را در هنگام غروب گرفتم، و به سختی یک تصویر شارپ به دست آوردم.

منبع:

لنزک

 

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در شنبه، ۲ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۴۲ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 عکاسی فانتزی از گروه موسیقی مورد علاقه خود را دوست دارید؟ در این آموزش عکاس موسیقی حرفه ای، مت هیگز، اسرار خود را در زمینه گرفتن عکس های عالی در کنسرت ها فاش می کند. مطالعه این آموزش شما را برای عکاسی در شرایط کم نور و کار با سوژه های متحرک آماده می کند، از این رو مطالعه آن را به همه توصیه می کنیم.

اگر شما هم طرفدار موسیقی و هم عکاسی هستید، طولی نمی کشد که وسوسه می شوید علایق خود را با هم ترکیب کرده و شروع به تلاش برای عکس گرفتن از هنرمندان مورد علاقه خود بر روی صحنه در کنسرت ها بکنید.

این سفر شما چه با چند عکس از یک گروه موسیقی دو نفره در یک کافه محلی شروع شود و چه با عکاسی از یک کنسرت در یک سالن اجرای موسیقی یا جشنواره مشخص، ترفندها و نکات عکاسی از کنسرت ارائه شده در این آموزش به شما کمک خواهد کرد تا به سرعت در این کار پیشرفت کنید.

موسیقی زنده، با سوژه های به سرعت در حال حرکت در شرایط نور آزمایشی، مسلما یکی از سخت ترین ژانرهای عکاسی است، اما ثبت تصاویری که پر از انرژی و اتمسفر هستند، بسیار لذتبخش و سرگرم کننده نیز هست.
پیش از نمایش

انتخاب تجهیزات مناسب برای عکاسی از کنسرت می تواند کار شما را در جلوی صحنه – یعنی، فاصله بین صحنه و جمعیت برای تیم امنیتی و عکاسان – بسیار آسان تر کند.

به طور کلی، عکاسان تنها اجازه دارند در طول سه آهنگ اول، و بدون فلاش عکس بگیرند، بنابراین اگر تجهیزات قابل اطمینان نداشته باشید، دریچه فرصت شما برای گرفتن تصاویر خیره کننده می تواند به سرعت ناپدید شود.

دو عامل اصلی هنگام انتخاب دوربین برای عکاسی کودک در آتلیه کودک  از یک گروه موسیقی وجود دارد که باید در نظر بگیرید: این که چقدر خوب تنظیمات ایزوی بالاتر و عملکرد فوکوس خودکار را مدیریت می کند.

تنظیمات ایزوی یک دوربین میزان حساسیت سنسور آن نسبت به نور را کنترل می کند، و در سطوح بالاتری که اغلب برای موسیقی زنده مورد نیاز است، مانند ایزو ۱۶۰۰ یا ایزو ۳۲۰۰، نویز تصویری که ایجاد می کند می تواند آنقدر قوی باشد که کیفیت تصویر را به طور قابل توجهی کاهش دهد.
[عکاسی از کنسرت]

شما احتمالا به تنظیمات ایزوی بالا نیاز خواهید داشت، بنابراین بهتر است دوربینی بگیرید که بتواند در این زمینه خوب عمل کند.

یک دوربین خوب برای عکاسی از موسیقی زنده می تواند این ایزوهای بالاتر را بدون ایجاد یک مقدار نویز غیر قابل استفاده، کنترل کند. گرچه استثنائاتی وجود دارد، اما به عنوان یک قانون، هرچه اندازه سنسور یک دستگاه بزرگتر باشد، و جدید (نو)تر باشد، عملکرد آن تمیزتر خواهد بود.

این اصل دوم معمولا در مورد سیستم فوکوس خودکار یک دستگاه نیز صادق است. در اینجا، شما باید دوربینی را انتخاب کنید که در سطوح نور کم مانند -۳EV یا کمتر از آن همچنان خوب عمل کند.

مدل های پرطرفدار فعلی در میان عکاسان موسیقی حرفه ای، گزینه های فول فریم مانند EOS 5D Mark IV و S-1D X Mark II کانن، و همچنین D750، D850 و D5 نیکون می باشند.
[عکاسی از کنسرت]

Nikon D750 گزینه محبوبی در میان عکاسان موسیقی است.

در مورد لنز، همه چیز به دیافراگم های باز بستگی دارد، و شما باید به دنبال اپتیک هایی بگردید که حداکثر دیافراگم f/2.8 یا سریع تر را ارائه می دهند.

برای شروع لنز پرایم ۵۰mm f/1.8 گزینه خوبی است، چون یک دیافراگم بسیار سریع برای جمع آوری حداکثر نور و یک فاصله کانونی خوب برای پرتره و عکس های نیم تنه ارائه می دهد، و قیمت آن هم نسبتا مناسب است.

بعد از آن می توانید لنز خود را به یک لنز زوم استاندارد حرفه ای مانند ۲۴-۷۰mm f/2.8 ارتقاء دهید، که انتخاب خوبی برای سالن های کوچک و متوسط است، و همچنین لنزهای زوم تله حرفه ای مانند ۷۰-۲۰۰mm f/2.8، که برای کنسرت ها و جشنواره هایی با صحنه های بزرگتر بهتر است.
[عکاسی از کنسرت]

یک لنز ۵۰mm f/1.8 پایه ارزان انتخاب خوبی برای عکاسی از موسیقی زنده است.

خرید تجهیزات عکاسی موسیقی دست دوم اغلب عاقلانه است، چون با وجود افرادی که روی دست جمعیت بلند می شوند، نوشیندنی هایی که پرتاب می شوند، و با حرکت در تاریکی، تمام تجهیزات در طول روند کار به ناچار کمی ضربه می خورند و خراش برمی دارند. در این زمینه، عملکرد تجهیزات است که اهمیت دارد، نه زیبایی بی عیب و نقص آنها.

شما همچنین می توانید قبل از حضور در نمایش با جستجوی عکس های موجود از تور یک گروه موسیقی، یا تورهای گذشته در اینستاگرام یا فیسبوک، یک مزیت اضافی به دست آورید. به عنوان مثال، آیا خواننده معمولا میکروفون را در یک دست خاص نگه می دارد؟ این ممکن است بدین معنی باشد که شما برای گرفتن عکس های واضح و غیر مبهم از چهره آنها باید در طول شب در سمت خاصی از آنها قرار بگیرید.
[عکاسی از کنسرت]

عکس گرفتن از فاصله دور نیز می تواند نتایج عالی به همراه داشته باشد، به خصوص زمانی که اجرا شامل آتش بازی باشد.

آیا یکی از اعضای گروه موسیقی به طور خاص عادت به ایجاد حالات چهره خنده دار یا پریدن در هوا دارد؟ شما باید برای گرفتن عکس های جالب، در طول نمایش به دقت آنها را زیر نظر داشته باشید. یا شاید در یک تاریخ دیگر نمایش آتش بازی هم وجود داشته باشد؟ آماده شوید تا در طول اجرا کمی عقب بایستید تا بتوانید عکس های هیجان انگیزی از شعله ها یا صحنه پوشیده از دود بگیرید.
بهترین تنظیمات دوربین برای عکاسی از موسیقی زنده

در عکاسی موسیقی، انتخاب تنظیمات مناسب گاهی اوقات می تواند یک چالش باشد، و اغلب، تنظیماتی که برای یک نمایش مناسب است برای یک نمایش دیگر به کمی تغییر نیاز دارد – حتی اگر هر دو در یک سالن باشند.

در اینجا تنظیمات اصلی دوربین را برای شما شرح خواهم داد.
مُد نوردهی

در محیط پر جنب و جوش کنسرت، مهم ترین چیز به نظر من این است که آنقدر با کنترل دوربینتان آشنایی داشته باشید که عملکرد آن طبیعی به نظر برسد. به همین دلیل، من تصمیم گرفتم همیشه در مُد نوردهی دستی عکس بگیرم، چون از این که خودم بتوانم سرعت شاتر، دیافراگم و ایزو را در واکنش به نور در حال تغییر تنظیم کنم، لذت می برم.
[عکاسی از کنسرت]

مُد اولویت دیافراگم یا دستی هر دو به طور معمول برای عکاسی از موسیقی زنده استفاده می شوند.

برخی از عکاسان کنسرتی که من می شناسم ترجیح می دهند با استفاده از مُد اولویت دیافراگم عکس بگیرند، که در آن می توانند دیافراگم و سطح ایزو را تنظیم کنند، و سپس در صورت لزوم از جبران نوردهی به جای آن استفاده کنند. هر دو روش می تواند نتایج خوبی داشته باشد.

مزیت استفاده از مُد دستی، کنترل کامل بر نوردهی است، به طوری که وقتی سیستم نورسنجی دوربین به اندازه کسری از ثانیه نور را اشتباه محاسبه کرد تعجب نکنید، اما عیب آن مدت زمانی است که طول می کشد تا تغییر ایجاد شود.

مزیت استفاده از مُد اولویت دیافراگم، کنترل نوردهی سریع تر و کمتر پیچیده است که اجازه می دهد شما بیشتر بر روی ترکیب بندی تمرکز کنید، اما عیب آن این است که گاهی اوقات کم یا زیاد نوردهی می کند.
دیافراگم

به طور کلی، من معمولا سعی می کنم دیافراگم را حدود f/2.8 نگه دارم که اجازه ورود مقدار زیادی نور به داخل سنسور را می دهد، در حالیکه عمق میدان را حفظ می کند که بخش عمده سوژه را در فوکوس نگه می دارد. در سالن های تاریک من دیافراگم را بر روی لنزهایی که این قابلیت را دارند تا f/1.8 باز می کنم، در حالیکه در سالن های روشن و در جشنواره های فضای باز، ممکن است آن را تا f/5.6 باریک کنم تا تصاویر شارپی به دست آورم که هنوز هم یک پس زمینه مات دارند.
[عکاسی از کنسرت]
سرعت شاتر

به عنوان حداقل مقدار، من سعی می کنم از کاهش سرعت شاتر به زیر ۱/۲۰۰ ثانیه جلوگیری کنم تا از واضح و شارپ شدن همه چیز در عکس ها به جز سوژه های به سرعت در حال حرکت مطمئن شوم. در جایی که اعضای گروه موسیقی به طور خاص فعال باشند، یا جایی که نور اجازه دهد، سعی می کنم این مقدار را به ۱/۵۰۰ ثانیه، و گاهی اوقات حتی بیشتر از آن افزایش دهم.

اگر قرار باشد برای به دست آوردن یک تصویر به خوبی نوردهی شده در ۱/۲۰۰ ثانیه تلاش کنم، ترجیح می دهم سطح ایزو را به قیمت ایجاد نویز تصویر افزایش دهم، به جای این که وضوح تصویر را به دلیل افزایش ماتی حرکتی از دست بدهم.
ایزو

هنگامی که من وارد اکثر سالن ها می شوم، با حساسیت ایزوی ۱۶۰۰ شروع به کار می کنم – تنظیماتی که می دانم مقداری نویز ایجاد می کند که از نطر من قابل قبول است – و در صورت لزوم آن را بیشتر می کنم تا من را به حداقل سرعت شاتر و دیافراگم ذکر شده در بالا برساند.
[عکاسی از کنسرت]

در شرایط روشن، که در آن می توانم دیافراگم را بسته تر کرده و سرعت شاتر را افزایش دهم، سعی می کنم ایزو را به ۴۰۰ یا ۸۰۰ کاهش دهم تا نتایج حتی تمیز (واضح) تری به دست آورم.
فوکوس کردن

به طور معمول، حساس ترین نقطه فوکوس خودکار یک دوربین نقطه مرکزی آن است، و به همین دلیل، من معمولا مُد فوکوس تک نقطه ای (single point) دستگاهم را فعال کرده، و بر روی نقطه مرکزی تنظیم می کنم. به این ترتیب، قبل از ترکیب بندی و گرفتن عکس، می توانم دکمه شاتر را تا نیمه فشار دهم تا بر روی چهره سوژه فوکوس کنم.

عکاسان دیگر گاهی اوقات تصمیم می گیرند سوژه خود را با فوکوس پیوسته دنبال کنند، یا بعد از این که اول در مورد ترکیب بندی تصمیم گرفتند، به سرعت نقطه فوکوس خود را تغییر دهند. این تکنیک ها هم می توانند کارساز باشند، اما در نور کم، گاهی اوقات می تواند به عکس هایی با فوکوس اشتباه منجر شود. همه این روش ها را امتحان کنید و ببینید کدام یک از آنها برای شما طبیعی تر به نظر می رسد، و کدام یک به نرخ عکاسی بهتری با دوربین خاص شما منجر می شود.
مُد نورسنجی

من معمولا همیشه دوربینم را بر روی گزینه نورسنجی نقطه ای (spot-metering) تنظیم می کنم، مگر این که بخواهم یک تصویر عریض یا واید از کل سالن یا صحنه بگیرم.
[عکاسی از کنسرت]

نورسنجی نقطه ای تنها از بخش کوچکی از کادر برای محاسبه نوردهی صحیح استفاده می کند.

با اعمال این گزینه به ناحیه فوکوس در مرکز کادر، زمانی که بر روی چشم یک هنرمند فوکوس می کنم، آن ناحیه با حداکثر دقت نوردهی می شود. بسیاری از سناریوها تفاوت های بزرگی بین هایلایت ها و سایه ها دارند، که می تواند سیستم نورسنجی دوربین را از کار بیاندازد، اما این روش به طور کلی برای من جواب می دهد.

لنزک: به عنوان یک آموزش تکمیلی دیگر برای مبحث نوردهی در کنسرت، مطلب «آموزش تنظیمات دوربین برای مبتدیان عکاسی از کنسرت» را مطالعه نمایید.
سرعت عکاسی پشت سر هم

من به طور کلی سرعت عکاسی پشت سر هم دوربینم را بر روی گزینه کم پیوسته (continuous low) تنظیم می کنم. این به من اجازه می دهد تا با پایین نگه داشتن دکمه شاتر به سرعت چند عکس پشت سر هم بگیرم، اما با سرعتی که کمی تفاوت در حرکات یا حالات سوژه دیده می شود، به طوری که در نهایت به ده عکس با ظاهر یکسان نمی رسم.

اگر ببینم که به نظر می رسد یک هنرمند می خواهد از روی چیزی بپرد، آن وقت سرعت عکاسی پشت سر هم دوربینم را به بالای پیوسته (continuous high) تغییر خواهم داد.
نوع فایل

Raw، Raw، Raw. اگر می خواهید در طول پردازش بهترین نتایج را به دست آورید، اطلاعات فایل بسیار بیشتری که در یک فایل Raw در مقایسه با یک فایل JPEG ذخیره می شود ضروری است.
[عکاسی از کنسرت]

برای به دست آوردن حداکثر انعطاف پذیری، فرمت فایل های خود را به Raw تغییر دهید.

مهم نیست چقدر عکاس موسیقی شایسته ای باشید، شما هیچ وقت نمی توانید تمام نوردهی هایی که ثبت می کنید را عالی به دست آورید. فایل های Raw محدوده بیشتری برای بازگرداندن جزئیات در هایلایت ها و سایه ها نسبت به یک فایل JPEG فراهم می کنند، و همچنین به شما اجازه می دهند تا برای به دست آوردن نتایجی که طبیعی به نظر برسند، میزان کاهش نویز اعمال شده به تصاویر را کنترل کنید.
آموزش کادربندی در عکاسی از کنسرت

خب شما چیدمان و تنظیمات خود را انتخاب کرده اید – اکنون وقت آن است که در مورد این که چه تصاویری باید بگیرید، و چطور عکاسی از کنسرت را کادربندی کنید، صحبت کنیم.

تنوع کلید کار است. مهم نیست از چه لنزی استفاده می کنید، سعی کنید در هر نمایش در تمام جهات و با انواع ترکیب بندی ها عکس بگیرید، به طوری که در نهایت مجموعه ای از عکس هایی به دست آورید که توجه بینندگان را جلب می کنند، و کاربردهای بالقوه زیادی در رسانه های دیگر دارند.

یک عکس نزدیک از چهره مرد یا زن جلویی ممکن است یک پرتره چاپی عالی شود، اما اگر تمام چیزی که شما می گیرید صدها تصویر مشابه باشد، چیز زیادی در مورد خود کنسرت، مانند جو یا مخاطبان آن نشان نخواهید داد. سعی کنید به سوژه ها نزدیک شوید تا عمق دراماتیک بیشتری به دست آورید، یا به صورت واید عکس بگیرید و تعامل کل گروه را نشان دهید.
[عکاسی از کنسرت]

تنها از گروه موسیقی عکس نگیرید؛ ثبت مخاطبان را نیز در نظر بگیرید.

فراموش نکنید مخاطبانی که از نمایش لذت می برند را نیز ثبت کنید، و چند تصویر با جزئیات از لیست آهنگ ها و آلات موسیقی هم بگیرید. اگر یک مجموعه عکس بگیرید که شامل تمام این چیزها باشد، چیزی خواهید داشت که برای همه جذاب است.

حواستان به درهم ریختگی های روی صحنه باشد، و سعی کنید از قرار دادن میکروفون ها و پایه های آنها، قسمت هایی از آلات موسیقی و اعضای دیگر در جلوی نقطه کانونی تصویرتان اجتناب کنید، چون آنها حواس پرتی ایجاد می کنند و باعث می شوند عکس ها نسنجیده و غیر حرفه ای به نظر برسند.


نتیجه گیری

مانند تمام سوژه های عکاسی دیگر، هرچه بیشتر از موسیقی زنده عکس بگیرید، در این کار بهتر می شوید. با کسب تجربه، نه تنها می توانید هنگام انتخاب تنظیمات سریع تر به موقعیت ها واکنش نشان دهید، بلکه بهتر می توانید کاری را که یک هنرمند ممکن است بعد از آن انجام دهد احساس کنید، به این معنی که آماده خواهید بود تا به محض این که اتفاق افتاد یک عکس عالی از آن بگیرید.

انتظار نداشته باشید که در هر نمایش تصاویر برنده جایزه بگیرید، و اگر کسی عکسی گرفت که شما نگرفتید، افسرده نشوید. اگرچه عوامل زیادی خارج از کنترل شماست، اما همیشه هنگام عکاسی از موسیقی زنده یک عنصر شانس وجود دارد. از همه مهمتر این که از کار خود لذت ببرید!

نویسنده: مت هیگز (Matt Higgs)

منبع:

لنزک

 

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در شنبه، ۲ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۴۱ بعد از ظهر، ۲ بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی