تبلیغات

 عکس های یک جلسه عکاسی پرتره خانوادگی خوب برای سالهای زیادی ارزشمند خواهند بود. این یک حوزه بسیار باارزش از عکاسی است، اما می تواند برای عکاسان تازه کار کمی دلهره آور نیز باشد. شما باید سریع یک رابطه دوستانه با خانواده ایجاد کنید، کودکان را علاقه مند نگه دارید، و انتظارات والدین را با عکس های زیبا برآورده کنید. در این مطلب لنزک، ۱۰ نکته برای اولین جلسه عکاسی پرتره خانوادگی با شما عزیزان به اشتراک خواهیم گذاشت.

بنابراین از کجا باید شروع کنید؟ چه تنظیمات دوربینی را باید انتخاب کنید؟

اینها چند نکته مهم هستند که باعث می شوند اولین جلسه عکاسی شما آرام پیش برود، و به شما کمک می کنند پرتره های خانوادگی عالی ای بگیرید.
۱
تا سطح آنها پایین بیایید

ارتفاع خود را تا سطح چشم های کودک پایین بیایید. این کار به عکس های جذاب تری منجر می شود، و همچنین به شما کمک می کند تا بهتر با بچه ها تعامل برقرار کنید.
[عکاسی پرتره خانوادگی]
۲
از نقطه فوکوس مرکزی استفاده کنید

تنظیمات فوکوس مختلف برای عکاسان مختلف مناسب هستند، اما فوکوس با نقطه مرکزی معمولا برای پرتره های خانوادگی از همه مفیدتر است. همانطور که شما پرتره های خانوادگی بیشتر و بیشتری می گیرید، متوجه خواهید شد که این تنظیمات برای شما مناسب است یا نه، اما برای جلسه اول شما نقطه شروع خوبی است.
۳
یک دیافراگم مناسب انتخاب کنید

تنظیمات دیافراگم شما تحت تاثیر سبکی که ترجیح می دهید، قرار خواهد گرفت. به عنوان یک نقطه شروع، بسیاری از عکاسان خانوادگی سبک زندگی (lifestyle) برای پرتره های تک نفری به صورت کاملا باز (f/2.2 واقعا خوب عمل می کند)، و برای عکس های گروهی در حدود f/5.6 عکاسی می کنند تا مطمئن شوند که همه در فوکوس هستند.
[عکاسی پرتره خانوادگی]

این عکس در f/5.6 گرفته شده است.
[عکاسی پرتره خانوادگی]

این عکس در f/2.2 گرفته شده است.
۴
سرعت شاتر شروع

شما احتمالا متوجه خواهید شد که برای پرتره های خانوادگی به یک سرعت شاتر کمی سریع تر از آنچه برای بسیاری از انواع دیگر پرتره استفاده می کردید، نیاز دارید. بچه ها سریع، و گاهی اوقات غیر قابل پیش بینی حرکت می کنند! یک سرعت شاتر خوب برای شروع ۱/۲۵۰ ثانیه است، که برای ورجه وورجه یا تکان خوردن بچه ها به شما انعطاف پذیری می دهد. اگر شما موقعیتی دارید که در آن کسی خیلی سریع حرکت می کند، مانند پریدن یا دویدن یک کودک به فاصله دور، یک سرعت شاتر بسیار سریع تر مانند ۱/۸۰۰ ثانیه را انتخاب کنید.
[عکاسی پرتره خانوادگی]

این عکس در ۱/۸۰۰ ثانیه گرفته شده است.
۵
از ایزوی خودکار استفاده کنید

در حالیکه شما با دیافراگم ها و سرعت شاترهایی آشنا می شوید که در جلسات عکاسی پرتره خانوادگی برای شما جواب می دهند، در نظر داشته باشید که ایزوی خود را روی حالت خودکار (Auto ISO) تنظیم کنید. نتایج معمولا رضایت بخش هستند، و در طول روز دیگر لازم نیست در مورد آن فکر کنید. به تدریج که تجربه و اعتماد به نفس به دست می آورید، می توانید خودتان شروع به انتخاب ایزو کنید.

لنزک: با قرار دادن دوربین بر روی مُد نوردهی دستی (M)، اما تنظیم کردن ایزو بر روی حالت خودکار (Auto ISO)، شما کنترل خود را هم بر دیافراگم و هم سرعت شاتر حفظ کرده، و به دوربین اجازه می دهید تا برای حفظ تعادل نوردهی، ایزو را تنظیم کند. با این وجود، چک کردن تنظیمات ایزو به طور مرتب در طول عکاسی عادت خوبی است که از ثبت عکس هایی با ایزو بالا و دارای نویز زیاد جلوگیری خواهد کرد.
۶
مُد نورسنجی

به نظر می رسد که گزینه های نورسنجی خاص برای برخی از عکاسان مناسب تر از بقیه هستند. همانطور که شما پرتره های خانوادگی بیشتری می گیرید، خیلی زود متوجه خواهید شد که کدام یک از آن گزینه ها برای شما بهتر عمل می کنند. برای شروع، استفاده از مُد نورسنجی نقطه ای (spot metering) را برای پرتره های تک نفره، و نورسنجی الگویی (Evaluative Metering) را برای یک عکس گروهی امتحان کنید.

بیشتر بخوانید: توضیح نورسنجی (و مُد های آن) و نوردهی
[عکاسی پرتره خانوادگی]

این عکس با مُد نورسنجی الگویی گرفته شده است.
۷
با فرمت RAW عکس بگیرید

گزینه های ویرایش زیادی در لایت روم وجود دارد، و اگر شما با فرمت RAW عکس بگیرید، محدوده رنگ های بسیار بیشتر و جزئیات حفظ شده بیشتری خواهید داشت.
۸
تراز سفیدی خودکار

اگر دارید خارج از استودیو و در محیط باز عکس می گیرید، شما در مکان های مختلف با نورپردازی های مختلف کار خواهید کرد، و در حین کار زمان کافی برای تنظیم تراز سفیدی نخواهید داشت. اصلاح تراز سفیدی یک ویرایش آسان در لایت روم است، بنابراین بهتر است با فرمت Raw عکاسی کنید و وقت خود را صرف تعامل با خانواده ای که دارید از آنها عکس می گیرید بکنید.

لنزک: اگر شما به صورت خام (Raw) عکاسی می کنید، انجام تنظیمات تراز سفیدی در دوربین چندان حیاتی نیست، به این دلیل که فایل های خام حاوی تمامی اطلاعات لازم در عکس هستند و این تنظیمات به خوبی پس از گرفتن عکس قابل تغییر است.

بیشتر بخوانید: آموزش کامل تراز سفیدی در دوربین و با فتوشاپ
۹
لنزهای خود را انتخاب کنید

در نظر بگیرید که کدام لنزها را می خواهید با خود به جلسه عکاسی پرتره خانوادگی ببرید. اگر بودجه شما به خرید چندین لنز نمی رسد، می توانید چند لنز اجاره کنید. این کار می تواند به طرز شگفت آوری مقرون به صرفه باشد، و فرصت امتحان کردن فواصل کانونی مختلف را به شما می دهد تا ببینید کدام یک برای شما از همه مناسب تر است.
[عکاسی پرتره خانوادگی]

این عکس با یک لنز ۸۵mm گرفته شده است.

استفاده از چندین لنز در طول یک جلسه عکاسی پرتره خانوادگی، تنوع تصاویر زیادی به شما خواهد داد، و همچنین به این معنی است که شما می توانید از عهده ثبت اکثر مکان ها برآیید. یک لنز زوم مانند یک لنز ۲۴-۷۰mm انعطاف پذیری زیادی به شما خواهد داد، یا یک لنز پرایم (دارای فاصله کانونی ثابت) متداول برای پرتره های خانوادگی یک لنز ۸۵mm است، که برای پرتره بسیار مسحور کننده است. یک لنز واید مانند یک لنز ۳۵mm به شما کمک خواهد کرد تا محیط پیرامون سوژه را بیشتر در کادر آورده و پرتره محیطی تری بگیرید.

همانطور که شما در عکاسی از خانواده ها تجربه به دست می آورید، متوجه خواهید شد که کدام لنزها برای شما از همه مناسب تر هستند. این زمان خوبی برای سرمایه گذاری بر روی لنزهای با کیفیتی است که می توانید از عهده خرید آنها برآیید.
[عکاسی پرتره خانوادگی]

این عکس با یک لنز ۳۵mm گرفته شده است.
۱۰
محدودیت هایی تعیین کنید

خودتان را به گرفتن پنج نسخه از هر صحنه محدود کنید. این کار به چشم های شما یاد خواهد داد که به دنبال جزئیات و حالاتی بگردند که می خواهید آنها را ثبت کنید. و مطمئن شوید که در نهایت همه آنها را در یک عکس با هم ترکیب کنید.

نتیجه گیری

خب آموزش مختصر عکاسی از پرتره های خانوادگی ما به پایان رسید. تمرین به مرور کار شما را بهبود می بخشد، اما برای کار سخت و نشان دادن مهارت های خود با دوربین آماده باشید. از همه مهمتر، یک نگرش دوستانه و حرفه ای همراه با آماده سازی دقیق برای هر جلسه عکاسی پرتره از خانواده، مشتریان راضی و تکرار شدن کسب و کار شما را به همراه دارد.

لطفا نکات مربوط به عکاسی کودک در آتلیه کودک پرتره خانوادگی خود را در قسمت دیدگاه ها، پایین این مطلب به اشتراک بگذارید.

نویسنده: لوئیس داونهام (Louise Downham)

منبع:

برگرفته از: digital-photography-school

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در یکشنبه، ۱۰ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۲۱ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 عکاسی کودک در آتلیه کودک از اتاق های دارای پنجره احتمالا چالش برانگیزترین جنبه عکاسی املاک و مستغلات است. دامنه دینامیکی (dynamic range) شدید ایجاد شده به دلیل فضای داخلی کم نور و نور روز روشن خارج از خانه، نوردهی را دشوار می کند. راه های مختلفی برای کنترل این وضعیت دامنه دینامیکی گسترده (روشنی های روشن و تاریکی های تاریک) وجود دارد. در این مطلبچند مورد از این روش ها را مطرح خواهیم کرد.
فلاش

تا کنون، من متوجه شده ام که فلاش ساده ترین راه برای برقراری تعادل نورپردازی است. فلاش چگونه کمک می کند؟ شما نورسنجی و نوردهی را بر اساس پنجره انجام می دهید و درحالیکه به نظر می رسد که تصویر پنجره به طور مناسب نوردهی شده است، خواهید دید که اتاق بسیار تاریک می شود.

اکنون باید چند اسپیدلایت (فلاش) در اتاق اضافه کنید تا زمانیکه اتاق به اندازه کافی روشن شده و با نوردهی منطبق شود.

ساده ترین راه برای انجام این کار این است که تنها یک فلاش را بر روی دوربین قرار دهید و آن را مستقیما رو به بالا به سمت سقف نشانه بگیرید. فلاش به احتمال زیاد باید در قدرت کامل باشد. سپس عکس بگیرید. این کار به طور قابل توجهی اتاق را روشن کرده و آن را به روشنایی فضای بیرون از پنجره نزدیک خواهد کرد.

لنزک: نشانه رفتن فلاش به سمت سقف باعث می شود نور آن بازتاب و پخش شده و در نتیجه فضای اتاق را روشن تر کند. این کار اختلاف نوری بین پنجره و فضای اتاق را کم خواهد کرد.
پرده ها را بکشید

بسیار خب، این یکی احتمالا کمی بیش از حد ساده است، اما چیزی است که من در یکی از عکاسی هایم تا بعد از گرفتن عکس به آن فکر نکردم. گاهی اوقات شما می خواهید پرده ها باز باشند تا خریدار خانه بالقوه بتواند منظره بیرون پنجره را ببیند.

اما اغلب، در واقع هیچ منظره ای بیرون از پنجره وجود ندارد. به عنوان مثال، منظره بیرون از پنجره ممکن است حصار، خانه همسایه که بسیار به خانه ای که دارید از آن عکس می گیرید نزدیک است، ریل های قطار، یا منظره ای ناخوشایند باشد. اگر اینطور است، شاید بهتر باشد که پرده ها را بکشید.

وقتی شما پرده ها را می کشید، تاکید بیشتری روی محیط داخلی قرار گرفته و همچنین دامنه دینامیکی به طور قابل توجهی کاهش پیدا می کند (مشکلی که در بالا مطرح کردیم پیش نمی آید).
[عکاسی از پنجره های داخل ساختمان]

من از این اتاق خواب با پرده های کشیده عکس گرفتم تا تعادل نور را در اتاق برقرار کنم. منظره زیادی در فضای بیرون وجود نداشت که با کشیدن پرده ها مسدود شود.
عکس HDR با نگاشت تُنی

عکس اچ دی آر یا HDR با نگاشت تُنی، احتمالا بارزترین راه حل برای چنین شرایطی با دامنه دینامیک بالاست. در این تکنیک حدود ۳ عکس (یکی با نوردهی ناکافی، یکی با نوردهی مناسب، و یکی با نوردهی بیش از حد) گرفته شده و سپس در نرم افزار های ویژه HDR (مثل Photomatrix) ترکیب می شوند تا یک فایل با دامنه دینامیک بالا (HDR) و به صورت ۱۶ یا ۳۲ بیت ساخته شود. در مرحله بعد نگاشت تُنی (Tone mapping) از این فایل HDR، عکسی با دامنه دینامیک پایین می سازد – عکس نهایی که تاریکی ها و روشنایی های صحنه را بهتر ارائه می دهد.

نگاشت تُنی در میان غیر عکاسان (آژانس های املاک و مستغلات و خریداران بالقوه) خیلی بیشتر از عکاسان محبوب است. عکاسان اغلب مخالف سرسخت HDR هستند، اما من به طور کلی متوجه شده ام که غیر عکاسان ظاهر یک عکس HDR با یک افکت متوسط اعمال شده بر روی آن را دوست دارند.
عکس HDR ارگانیک

من عکس HDR ارگانیک را اینگونه تعریف می کنم: وقتی شما با فرمت raw عکسی بگیرید که به طور متوسط نوردهی شده باشد (پنجره کمی بیش از حد و اتاق کمی ناکافی نوردهی شده باشد) و فقط از لایت روم برای بازیابی هایلایت ها (قسمت های روشن) و سایه ها استفاده کنید.

گاهی اوقات من این کار را «دو نیم کردن» در لایت روم می نامم، چون اسلایدر هایلایت های شما کاملا به سمت چپ می رود و اسلایدر سایه ها کاملا به سمت راست کشیده می شود.

این معمولا یک نتیجه بسیار طبیعی ایجاد می کند، و من به ندرت دیده ام که براکت گذاری (bracketing) نتیجه بهتری بدهد. یک فایل خام یا Raw به دلیل اطلاعات بیشتری که ذخیره می کند بسیار قابل تنظیم است و من معمولا در ساخت عکس نهایی با تنظیم آن جواب گرفته ام.

لنزک: زمانیکه دامنه دینامیک (dynamic range) صحنه ای که قصد عکاسی از آن را دارید بالا باشد، مثلا پنجره روشن و اتاق تاریک یا آسمان روشن و پیش زمینه تاریک، شما چند راه حل پیش رو دارید. یکی از بهترین روش ها این است که از براکت گذاری (bracketing) نوردهی برای ثبت چند عکس با نوردهی مختلف استفاده کرده و با ترکیب این عکس ها در نرم افزاری چون فتوشاپ محدوده تن های (tonal range) کامل صحنه را به تصویر بکشید. اما در شرایطی که دامنه دینامیک خیلی بالا نباشد، شما می توانید به جای ثبت چند عکس، با فرمت raw عکاسی کرده و سپس این فایل خام را در لایت روم تنظیم کنید. شما همچنین می توانید از فایل Raw چند عکس با نوردهی مختلف بسازید: یک عکس با نوردهی معمولی، عکس دیگر با نوردهی بیش از حد و یک عکس با نوردهی ناکافی و سپس این عکس ها را با هم ترکیب کنید.
برای نقطه برابری صبر کنید

یک راه برای رفع مشکل محدوده دینامیکی این است که تنها برای نقطه برابری صبر کنید. نقطه برابری وقتی است که نور بیرون با روشنایی نورپردازی داخلی منطبق می شود (هنگام طلوع و غروب خورشید).

اگر تصمیم گرفتید هنگام غروب عکاسی کنید، بهتر است از فضای داخلی شروع کنید. چراکه وقتی کارتان با فضای داخلی تمام شد، زمان مناسبی برای عکاسی در ساعت آبی حماسی با آسمان آبی تیره متضاد در برابر نورهای گرم خانه خواهد بود. این یک بُرد واقعی است.
اجازه دهید پنجره با نور تند و خیره کننده ای بدرخشد

گزینه دیگر این است که تنها اجازه دهید پنجره با نور تند و خیره کننده ای بدرخشد. در عکاسی پرتره، این روش معمول است. درخشش خیره کننده پس زمینه به عکس یک حس نورانی و با روح می بخشد، که برای عکاسی املاک و مستغلات مناسب است.

من قطعا قصد ندارم هر بار این کار را انجام دهم، و اگر منظره بیرون از پنجره جزء ویژگی های قابل فروش خانه باشد هرگز این کار را نمی کنم، اما وقتی شما تلاش می کنید تا یک خانه روشن و تمیز به نظر برسد این گزینه مناسبی است.

منبع:

لنزک

 

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در شنبه، ۹ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۳۹ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 سالهاست که ما عکاسان و فیلم برداران داریم از همان سه پایه های قدیمی استفاده میکنیم. استودیو های عکاسی بارداری در آتلیه بارداری پر اند از این سه پایه ها. آن ها فوق العاده هستند – پیکربندی استاندارد این سه پایه ها انعطاف پذیری، ثبات و استواری را تضمین میکند – اما، به همین خاطر، طراحی این سه پایه ها چندین سال است که دست نخورده باقی مانده است. به قول معروف سری که درد نمی کنه رو دستمال نمی بندند. درسته؟ حالا شرکت Edelkrone تصمیم گرفته است تا با ایجاد طرحی جدید، دوران طلایی سه پایه های قدیمی را پایان ببخشد. در ادامه این مطلب، با  کمی توضیحات، شما عزیزان را با این پایه دوربین جدید بیشتر آشنا خواهیم کرد.

Edelkrone سنت شکنی کرده و مدل ‘StandPLUS’ را معرفی می کند که در نوع خود بی نظیر است و همانطور که در ویدیو مشاهده میکنید، طوری در خود خم میشود که به یک بسته کوچک تبدیل میشود و با دسته ای که از قبل برایش تعبیه شده به راحتی قابل حمل است.

بر خلاف سایر سه پایه ها که ۳ پایه ی باریک دارند، پایه های این محصول از حالت عادی عریض تر است و همین باعث می شود که در زمین های ناهموار از کارایی آن کاسته شود. اما به نظر می رسد که این پایه های عریض مزیت هایی هم داشته باشند. برای نمونه، سرعت کوتاه و بلند کردن ارتفاع به طرز محسوسی بهبود یافته است. چرا که قبلا در سه پایه های قدیمی مجبور بودیم ارتفاع هر پایه را جداگانه تنظیم کنیم که این خود سختی زیادی دارد.

علاوه بر این، به خاطر طراحی خاصی که دارد، نسبت به گونه های قدیمی بیشتر قابلیت خم شدن به طرفین را دارد.

اگر چه محصول جدید این شرکت هنوز نمی تواند جایگزینی برای سه پایه قدیمی شما باشد، حداقل هنوز نه. شعار خودشان هم این است که این محصولی جدید است، نه یک جانشین برای مدل های قدیمی.

این یک ابزار برای شرایط خاص است و به نظر من خیلی به دور از ذهن است که روزی برای سه پایه های متداول کنونی جایگزینی پیدا شود، . اما کار Edelkrone به خاطر نوآوریشان قابل تقدیر است.

بالاخره باید از اون اسبی که همه میگن شانس کمتری داره هم حمایت کرد. مگه نه؟

منبع:

لنزک

 

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در شنبه، ۹ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۳۸ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 بسیاری از عکاسان از عکس گرفتن از ابرها لذت می برند، و به راحتی می توان فهمید چرا اینطور است. از الگوهای زنده و شکل گیری غروب درخشان، تا ابرهای طوفانی و سبک های غیر معمول، تقریبا همیشه چیز جالبی در آسمان اتفاق می افتد. درحالیکه هیچ شکی نیست که ابرها به نوبه خود می توانند سوژه هایی عالی باشند، من احساس می کنم که آنها از لحاظ عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد وقتی که به عنوان پس زمینه برای سوژه های دیگر مورد استفاده قرار می گیرند مفیدتر هستند. استفاده مناسب از ابرها در یک تصویر می تواند به آن عکس بافت، بُعد، و حس بدهد، درحالیکه به عنوان یک ویژگی داستان سرایانه اضافی برای سوژه اصلی شما عمل می کند. در این مطلب نکات آموزنده ای در مورد ابر ها خواهید خواند که عکاسی شما را ارتقاء می دهند.


استفاده درست و به جا از ابرها به این روش معمولا نیازمند کمی برنامه ریزی، کمی گشتن به دنبال مکان مناسب (که همیشه سرگرم کننده است!)، سوژه مناسب، و البته، دوختن یک چشم تیز به سمت آسمان در جستجوی ابر هایی زیبا. بیایید شروع کنیم!
ابر = بافت

اول اجازه دهید بررسی کنیم که ابرها چگونه می توانند یک عکس کسل کننده را به یک عکس جذاب تبدیل کنند. تصویر زیر از یک سگ در یک روز روشن بدون وجود هیچ گونه ابری گرفته شده. پس زمینه آبی ساده خوب است، اما یک رنگ تنها شاید فاقد جذابیت باشد.
[ابر ها در عکاسی]

حالا این عکس را در نظر بگیرید، که از یک سگ دیگر اما در روزی با ابرهای بزرگ تابستانی گرفته شده است. تفاوت بلافاصله معلوم می شود – ابرها یک بافت و حس بسیار مورد نیاز را به عکس اضافه می کنند، و این تصویر را از نسخه آبی ساده آن بالاتر می برند.
[ابر ها در عکاسی]

یک عکس چشم انداز خوب نیز می تواند از کمی بافت ابری بهره ببرد.
[ابر ها در عکاسی]
رسیدن به آسمان

پیدا کردن راهی برای گنجاندن ابرها در پشت سوژه یکی از آن معماهای عکاسی است که باید هر از گاهی حل شود. اغلب، کلید کار این است که بفهمید چطور سوژه را بالا ببرید، یا خودتان را پایین بیاورید. یک راه عالی برای انجام این کار استفاده از یک تپه است. به طور کلی، هر چه تپه بزرگتر باشد بهتر است، اما حتی تپه ها و فرازهای کوچک نیز می توانند جواب دهند.

تپه مانع از قرار گرفتن هر چیز حواس پرت کننده ای در عکس می شود، و یک خط افق تمیز به تصویر می دهد. اما باز هم، اگر این تنها یک آسمان آبی خالی بود، عکس آنقدر جالب نمی شد، و تاثیر چندان زیادی ایجاد نمی کرد. ابرها بافت اضافی فراهم کرده، و به حفظ تعادل بالای عکس کمک می کنند.
[ابر ها در عکاسی]

بخش بزرگی از عکاسی درک این است که چه چیزهایی را نباید در منظره یاب بگنجانیم. شما همچنین می توانید از مزایای سوژه هایی که خودشان بالاتر از شما هستند، بهره مند شوید.
[ابر ها در عکاسی]
داستان سرایی

فوق العاده است که از ابرها به عنوان یک ابزار داستان سرایی استفاده کنید. اجازه دهید به چند نمونه از این عکس ها نگاهی بیاندازیم:
[ابر ها در عکاسی]

ابرها در تصویر بالا به شما چه می گویند؟
[ابر ها در عکاسی]

با وجود این که ابرها سوژه اصلی این عکس نیستند، اما باز هم اهمیت و تاثیر قابل توجهی در ترکیب بندی دارند، و حس و تعادل زیادی به این عکس می بخشند. ابرها در مورد محل عکاسی عکس زیر به شما چه می گویند؟
[ابر ها در عکاسی]
عمق میدان را افزایش دهید

اگر شما از یک لنز تله فوتو استفاده می کنید، یا اگر به سوژه خود نزدیک هستید، ممکن است بخواهید کمی دیافراگم لنز خود را ببندید تا عمق میدان را افزایش داده و ظاهر متمایز پس زمینه خود را حفظ کنید. به عنوان مثال، اگر شما به طور معمول از یک پرتره در f/4 یا f/5.6 عکس می گیرید، استفاده از f/11 یا f/16 را برای کمک به حفظ جزئیات ابر امتحان کنید.
ابرهای رنگارنگ

به عنوان نکته آخر، به یاد داشته باشید که ابرها همیشه سفید و خاکستری نیستند. مانند تمام انواع عکاسی در فضای باز، ساعات طلایی (یک ساعت بعد از طلوع خورشید و قبل از غروب آن) می توانند دوست شما باشند. در مورد ابرها، یک طلوع یا غروب آفتاب عالی می تواند ابرها را به رنگ قرمز، صورتی، و نارنجی درآورد. لزوما به سمت خورشید هم عکس نگیرید، به طرف مخالف آسمان نگاه کنید تا رنگ های لطیف تر، اما در حین حال زیباتری را پیدا کنید.
[ابر ها در عکاسی]

نویسنده، دنیل جانسون (Daniel Johnson): یک عکاس حرفه ای در زمینه حیوانات، زندگی روستایی و مواد غذایی و نویسنده چندین کتاب در مورد عکاسی از حیوانات است. تصاویر او از سگ ها، اسب ها، و زندگی روستایی به طور منظم در کتاب ها، مجلات، و تقویم ها چاپ می شوند. برای کسب اطلاعات بیشتر یا دیدن عکاسی دن، به وب سایت او Fox Hill Photo مراجعه کنید.

برگرفته از: Digital Camera World

 

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در شنبه، ۹ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۳۷ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 لنزهای تیلت شیفت (Tilt-shift lenses) به طور بدنامی گران قیمت هستند، اما شما می توانید با لنز معمولی و بدون خرید لنز تیلت شیفت، یک افکت مشابه به دست آورید. این تکنیک به اصطلاح «لنز آزاد – free-lensing» نامیده می شود که در آن شما لنز خود را جدا کرده و در حین عکاسی کودک در آتلیه کودک آن را در مقابل دوربین خود نگه می دارید. این تکنیک عکاسی می تواند به افکت های بسیار جالبی منجر شود. در ادامه این مطلب  با ما همراه شوید تا روش تقلید «افکت تیلت شیفت» را به شما آموزش دهیم.

مانند یک لنز تیلت شیفت، با یک لنز «آزاد – جدا شده از دوربین» شما می توانید صفحه فوکوس را در تصویر خود تنظیم کنید، به طوری که تنها یک نوار باریک شارپ باشد.

اگرچه شما می توانید از هر لنزی برای این روش استفاده کنید، اما لنزهای آنالوگ قدیمی بهتر هستند، چراکه شما را قادر می سازند تا دیافراگم را به صورت دستی تنظیم کنید. شما می توانید یک لنز قدیمی کاملا ارزان قیمت را انتخاب کنید، و نیازی نیست که در مورد متناسب بودن آن نگران باشید چون لازم نیست که به دوربین متصل شود. ما برای عکس های خود از یک لنز قدیمی فوجیکا (Fujica) 50 میلی متر f/1.9 استفاده کردیم که برای استفاده با یک دوربین SLR فیلمی ۳۵ میلی متری طراحی شده است.

این روش به کمی تمرین نیاز دارد، اما شما می توانید افکت های بسیار خوبی از وینیتینگ (vignetting) و ته رنگ هایی که از حرکت لنزتان به اطراف حاصل می شوند به دست آورید و همچنین از عمق میدان فوق العاده کمی که ایجاد می کند بهره مند شوید. روش کار به شرح زیر است…

چگونه بدون لنز تیلت شیفت، عکس هایی با افکت تیلت شیفت بگیریم
۱
به طور دستی فوکوس کنید
[عکاسی با افکت تیلت شیفت]

لنزی که شما را قادر می سازد تا به صورت دستی فوکوس کنید برای این روش ضروری است، درحالیکه یک حلقه دیافراگم دستی نیز به شما کمک خواهد کرد. همچنین به دلیل اینکه لنز به دوربین متصل نیست و سنسور دوربین در معرض المان های مختلف موجود در هواست، بهتر است که در یک جای ثابت و بدون گرد و غبار یا شن و ماسه زیاد عکاسی کنید.
۲
دست های خود را آزاد کنید
[عکاسی با افکت تیلت شیفت]

استفاده از یک سه پایه به شما کمک خواهد کرد تا عکس های واضح و شارپ تری به دست آورید، و با یک تایمر یا ریموت کنترل شاتر، دست های شما برای حرکت دادن لنز به اطراف آزاد خواهد بود. شما ممکن است هنگام حرکت لنز نشت نور به دست آورید، بنابراین برای جلوگیری از این مشکل، یک چیز تیره مانند یک کارت سیاه را در دو طرف نگه دارید.
۳
بازترین دیافراگم را انتخاب کنید
[عکاسی با افکت تیلت شیفت]

اگر لنز شما یک حلقه دیافراگم دستی دارد، آن را تا جایی که می توانید باز تنظیم کنید (ضریب اف های کوچک تر) تا اجازه ورود نور بیشتری را بدهید، و تصویر روشن تری در منظره یاب به شما بدهد. بدون یک لنز متصل به دوربین، شما قادر به استفاده از سیستم نورسنجی (metering system) دوربین خود نخواهید بود، بنابراین باید با سرعت شاتر در مُد نوردهی دستی (manual) امتحان کنید.
۴
پس زمینه را تمیز نگه دارید
[عکاسی با افکت تیلت شیفت]

تکنیک «لنز آزاد – Free-lensing» عمق میدان بسیار کمی ایجاد می کند، اما هنوز هم اطمینان از این که پس زمینه بدون عوامل حواس پرتکن باشد (یک پس زمینه مات و تمیز) ، ایده خوبی است. ما برای تکمیل سوژه روشن و رنگارنگ خود، و برجسته تر کردن آن، در مقابل یک بوته سبز متراکم عکس گرفتیم، که به ارائه کمی بافت و جزئیات نیز کمک کرد.
۵
مراقب شکاف باشید
[عکاسی با افکت تیلت شیفت]

با استفاده از حرکات کوچک، لنز را با زاویه کمی نسبت به دوربین از آن دور کنید. این کار ممکن است یک شکاف ایجاد کند که باعث می شود به اندازه کافی نور به داخل نشت کند تا یک نور شدید و خیره کننده در تصویر شما به وجود بیاورد، بنابراین شکاف را کوچک نگه داشته و از دست های خود برای مسدود کردن لبه ها استفاده کنید. به عبارت ساده تز لنز را حرکت دهید، اما مراقب باشید نور از شکاف ایجاد شده به سنسور نرسد و جلوی نشت نور را بگیرید.
۶
با دقت فوکوس کنید
[عکاسی با افکت تیلت شیفت]

فوکوس دقیق به کمی تمرین نیاز دارد، اما یک نقطه شروع خوب این است که از منظره یاب (ویزور) یا حالت نمای زنده (live view) برای تنظیم نقطه فوکوس در مقابل یا دورتر از سوژه استفاده کنید، و سپس لنز را کمی به جلو یا عقب حرکت دهید تا سوژه مورد نظر در فوکوس واضح و شارپ قرار گیرد.
مراقب گرد و غبار باشید!
[Lensbaby Spark]

این روش سنسور و لنز شما را نسبت به گرد و غبار آسیب پذیر می کند. اگر نمی خواهید چنین ریسکی بکنید، راه های دیگری برای به دست آوردن یک افکت مشابه وجود دارد: یک گزینه استفاده از Lensbaby Spark شرکت Lensbaby است، که با قیمتی حدود ۹۰ دلار تجربه عکاسی تیلفت شیفت را به شما هدیه می کند (www.lensbaby.co.uk). این لنزی با لوله منعطف است که شما را قادر می سازد تا لنز را به راحتی به اطراف کج کنید (برای افکت تیلت شیفت) درحالیکه سنسور شما پوشیده باقی می ماند.

برگرفته از: Digital Camera World

 

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در شنبه، ۹ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۳۷ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 ما درک می کنیم که رفتن سراغ رنگ های تند و شاد در عکاسی می تواند چالش برانگیز و در عین حال ترسناک باشد. ترند و گرایش فعلی امروز در عکاس و طراحی، استفاده از تن رنگ های ملایم است، اما عکاس رومانیایی بوگدان دریوا (Bogdan Dreava) کاملا برعکس عمل کرده و در عکاسی بارداری در آتلیه بارداری اجسام بی جان خود، با تم های تک رنگ و رنگ های زنده و شاد زیادی کار می کند. در ادامه این مطلب لنزک شما عزیزان را با این هنرمند و عکس های زیبایش بیشتر آشنا خواهیم کرد.

بوگدان می گوید، «سه سال پیش بعد از فارق التحصیلی از کالج، من به صورت جدی تر شروع به عکاسی کردم. در ابتدا، متوجه شدم که عکس های اجسام بی جان محدود و بسیار تکنیکی هستند، اما شروع به ساده کردن روند آن و آزمایش کردم. نتایج بسیار باارزش هستند و ایجاد آنها سرگرم کننده است. من نهایت خلاقیت و شادیم را در گرفتن عکس های اجسام بی جان یافتم».

تنها به این تصویری که او از وسایل آبی رنگ در مقابل یک پس زمینه آبی ایجاد کرده است، نگاهی بیاندازید.

او می گوید، «هدف اصلی در کار من، ایجاد تصاویر چشم نواز، با استفاده از سوژه ها و رنگ های ساده است. رسیدن به این شاهکار تکنیکی باید بسیار ساده بوده و وقت گیر نباشد، بنابراین من سعی کردم تا در حد امکان از نور طبیعی استفاده کنم. هنگامی که نور طبیعی در دسترس نیست، من از یک استروب یا نور پیوسته با یک سافت باکس بزرگ برای به دست آوردن نور نرم استفاده می کنم».
[عکاسی با رنگ های تند و شاد]

او تجهیزات و روند پس پردازش خود را بسیار ساده و مینیمال نگه می دارد. او توضیح می دهد، «دوربین من همیشه بر روی یک سه پایه است. من بر ایجاد همه چیز در داخل دوربین و کمترین حد ممکن استفاده از فتوشاپ تمرکز می کنم».

بوگدان همچنین برای جفت کردن رنگ ها با یکدیگر به اندازه کافی جسورانه عمل می کند، حتی اگر آنها لزوما چیزی نباشند که رنگ های مکمل در نظر گرفته شوند.
[عکاسی با رنگ های تند و شاد]

بوگدان به ما توصیه می کند، «من همه عکاسان را به امتحان کردن این سبک تشویق می کنم، چون شما می توانید طرح های جدید نورپردازی، ترکیب بندی ها، یا ترکیب رنگ ها را آزمایش کنید، و سپس این را روی تمام پروژه های دیگر خود نیز اعمال کنید. این واقعا یک راه ساده و جالب برای شرح یک موقعیت یا یک مفهوم جدید است. مهم است که روند تکنیکی را ساده کرده، و بر روی سوژه، ترکیب بندی، و رنگ های خود تمرکز کنید. یک سه پایه و یک منبع نور برای شروع آزمایش کافی هستند. لذت بردن از این روند مهم ترین چیز است».

در ادامه شاهد شماری از آثار این هنرمند به همراه توضیحات وی خواهید بود. برای پی بردن به تنظیمات، تکنیک های عکاسی، و روند کار او، ادامه مطلب را بخوانید!
[عکاسی با رنگ های تند و شاد]

«تعمیر اشیاء شکسته تخصص من نیست. برای رسیدن به این منظور، من تمام آیتم ها را در مقابل یک پس زمینه صورتی روشن مرتب کردم. من از نور طبیعی پخش شده (توسط دیفیوزر) برای به دست آوردن سایه های نرم استفاده کردم. این نوع نور به تمرکز بر روی اَشکال و جزئیات اشیاء، حتی در یک شیء ساده، مانند یک ساعت کمک می کند».
[عکاسی با رنگ های تند و شاد]

«در این تصویر، من بر روی الگو تاکید کرده و تصمیم گرفتم که پس زمینه برای همه چیز باید آبی روشن باشد تا برجسته باشد. من از یک فلاش تنها برای ایجاد سایه های شدید استفاده کردم. من تنها از یک پاکت نامه عکس گرفتم. سپس بقیه را در فتوشاپ کپی و پیست کردم».
[عکاسی با رنگ های تند و شاد]

«قرقره های نخ زرد بر روی یک پس زمینه مشابه، یک انتخاب رنگ ساده است. بنابراین من سعی کردم یک مرکز توجه در این تصویر انتخاب کنم. استفاده از یک قرقره نخ فلزی دایره ای سوژه ای عالی برای در هم شکستن یکنواختی تصویر است. رنگ های اشباع شده نیز کمک می کنند».

تعدادی عکس بیشتر از این هنرمند، از تماشایشان لذت ببرید و الهام بگیرید.
[عکاسی با رنگ های تند و شاد] [عکاسی با رنگ های تند و شاد] [عکاسی با رنگ های تند و شاد] [عکاسی با رنگ های تند و شاد] [عکاسی با رنگ های تند و شاد] [عکاسی با رنگ های تند و شاد] [عکاسی با رنگ های تند و شاد]

بوگدان همچنین روی یک پروژه جدید به نام FugTiptil کار می کند، او در این صفحه اینستاگرام تجربیاتش را طی یادگیری هنر CGI (تصاویر خلق شده توسط کامپیوتر) به اشتراک می گذارد.

منبع:

لنزک

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در پنجشنبه، ۷ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۱۳ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 دینا بلنکو یک عکاس خلاق اجسام بی جان اهل روسیه است. تصاویر هنری او داستان های جادویی پشت اشیاء روزمره بی جان را ثبت می کنند. در این آموزش، دینا به شما نشان می دهد که چگونه با ایجاد پاشیدن مایعات دیوانه وار که تنها با چند مرحله ساده نیروی جاذبه را به مبارزه می طلبند، به مایعات جان می بخشد. این مطلب لنزک را بخوانید، سپس تفنگ چسب حرارتی خود را برداشته، و این آموزش را در خانه امتحان کنید!
[آموزش عکاسی از پاشیدن مایعات]

از آنجا که من در یک شهر کوچک ایالتی در آخر دنیا زندگی می کنم، به هیچ نوع ماشین آلات فانتزی دسترسی ندارم تا به من کمک کنند از پاشیدن مایعات عکس بگیرم. من تنها می توانم آرزوی داشتن دستگاهی را داشته باشم که بتواند مایع را با زاویه دقیق و سرعت دقیق بریزد – قطعا چیزی نیست که من بتوانم به راحتی در یک فروشگاه محلی انتخاب کنم. اگر شما یک عکاس اجسام بی جان هستید که می خواهید تصاویر منحصر به فردی ثبت کنید، ممکن است همین مشکل را داشته باشید. این به این معنی نیست که ما باید تمام سرگرمی این کار را از دست بدهیم و به ثابت و بی حرکت نگه داشتن تصاویر اجسام بی جان خودمان متوسل شویم. من اینجا هستم تا به شما نشان دهم چطور می توانید تنها با استفاده از دو اسپیدلایت (فلاش) و یک چسب تفنگی، از یک تصویر پویا با افتادن فنجان ها و پاشیدن مایعات عکس بگیرید.

کلید عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد از پاشیدن مایعات (splash photography) داشتن بیشترین کنترل ممکن است. رسیدن به کنترل دقیق ریختن مایعات بسیار دشوار است، اما ما می توانیم کنترل کنیم که چطور فنجان های «در حال سقوط» ما در هوا ثابت بمانند. برای این کار، از گیره های حرفه ای یا ابزار کمی تغییر یافته برای هدف شما مانند قلاب های بافندگی (یا هر میله باریک دیگر) و یک چسب تفنگی استفاده کنید. برای لوازم دوربین، شما به یک دوربین، سه پایه، و هر نوع منبع نور مناسب برای عکاسی با سرعت بالا نیاز دارید. من از دو اسپیدلایت استفاده کردم – یکی در داخل یک سافت باکس کوچک و دیگری پشت یک دیفیوزر (پخش کننده نور) بزرگ. یک ریموت کنترل شاتر نیز کمک بزرگی خواهد بود، اما لزوما به آن نیازی نیست. بیایید این کار را انجام دهیم!
۱
لوازم صحنه را جمع آوری کنید

تمام چیزهایی که برای عکاسی اجسام بی جان (still-life photography) خود نیاز دارید را جمع آوری کنید. شما به چند فنجان قهوه، چند کوکی و چند حبه قند نیاز دارید – هر چیزی که مناسب می دانید. فراموش نکنید که به مقدار زیادی قهوه هم نیاز دارید. همچنین به چند پشتیبان برای فنجان های «در حال سقوط» و یک دستگاه چسب حرارتی تفنگی نیز نیاز دارید.
[آموزش عکاسی از پاشیدن مایعات]
۲
ترکیب بندی

یک ترکیب بندی ترتیب دهید و کمی فضا برای پاشیدن مایعات باقی بگذارید تا بعدا در عکس شما ظاهر شود. در مورد من، کل قسمت پایین یک تصویر تقریبا خالی است، بنابراین حرکت مایعات هیچ بخش مهمی از یک عکس اجسام بی جان را خراب نخواهد کرد.

[آموزش عکاسی از پاشیدن مایعات] [آموزش عکاسی از پاشیدن مایعات]

برای پشتیبان، فنجان هایی که قرار است با هم «سقوط کنند» را چسب زده، و آنها را محکم در محل خود ثابت کنید. من یک شیشه شیر را به یک قلاب بافندگی چسباندم.
[آموزش عکاسی از پاشیدن مایعات]

این قلاب را می توان به راحتی در مرحله پس پردازش حذف کرد. من همچنین یک فنجان قهوه را در موقعیت واژگون شدن به یک قفسه چسباندم.
۳
نورپردازی و تنظیمات دوربین

صحنه با دو اسپیدلایت نورپردازی شده است، که بر روی قدرت کم تنظیم شده اند (از قدرت ۱/۱۶ تا ۱/۱۲۸ پالس بسیار کوتاهی ارائه می دهد که حرکت مایع را ثابت یا فریز خواهد کرد). یکی از آنها به عنوان یک نور کلیدی از چپ و کمی پشت صحنه عمل می کند. دیگری به عنوان نور پُر کننده (نور تکمیلی) در سمت راست عمل می کند. از آنجا که ما با فلاش کار می کنیم، سرعت شاتر خود را بر روی سرعت همگام سازی فلاش تنظیم کنید – معمولا بین ۱/۱۶۰ ثانیه و ۱/۲۵۰ ثانیه. سپس، یک عکس آزمایشی بگیرید تا حداکثر دیافراگمی که می توانید بدون نوردهی ناکافی کردن تصویر به دست آورید را ایجاد کنید. دوربین خود را بر روی مُد پیوسته (continuous) قرار دهید تا چندین عکس در یک ردیف ایجاد کرده، و به صورت دستی بر روی سوژه اصلی فوکوس کنید.
[آموزش عکاسی از پاشیدن مایعات]
۴
عکاسی

این بهترین بخش کار است! کمی مایع را در یک فنجان بریزید و یک دنباله عکس بگیرید. از آنجا که فنجان ها در جای خود ثابت شده اند، می توانید چندین بار بدون خراب کردن صحنه عکس بگیرید. مقادیر مختلف مایع را امتحان کرده و با زوایای مختلف آزمایش کنید، قبل از این که عکس پاشیدن مایعاتی که از همه بیشتر به عکس ایده آل شما نزدیک است را ایجاد کنید. و از همه مهمتر – از این کار لذت ببرید!
[آموزش عکاسی از پاشیدن مایعات]
۵
پس پردازش

زیباترین عکس ها را انتخاب کنید، و سپس آنها را با هم ترکیب کنید. برای انجام این کار، هر کادر را در یک لایه جدید پیست کرده و از ماسک لایه ها (Layer Masks) و قلم مو برای نشان دادن جزئیاتی که می خواهید استفاده کنید. در مورد من، دو عکس اصلی وجود دارد – یکی با قهوه و دیگری با شیر – و قطراتی نیز از عکس های دیگر اضافه شده است. تمام پشتیبان های قابل مشاهده را روتوش کنید (مثل قلاب متصل به لیوان).
[آموزش عکاسی از پاشیدن مایعات] [آموزش عکاسی از پاشیدن مایعات]

من این کار را با استفاده از ابزار Clone Stamp انجام دادم. سپس، با حذف قطراتی که دوست ندارید، یا تنظیم رنگ ها و کنتراست، به تصویر کمی جلا بدهید.
[آموزش عکاسی از پاشیدن مایعات]

و کار تمام است – عکس شما آماده است! این عکس پویای نهایی است:


اکنون می توانید کل این فرآیند را دوباره با اشیاء مختلف امتحان کنید: کوکی و آرد، دونات و طعم دهنده ها، هر چیزی که دوست دارید! اینها تصاویر بیشتری از مجموعه ای به نام «از قفسه بالایی» هستند که دقیقا به همین روش ایجاد شدند.

منبع:

لنزک

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در پنجشنبه، ۷ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۱۲ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 داستان ها از فرهنگ انسانی جدایی ناپذیرند و داستان سرایی ماندگار است. در عکاسی، داستان سرایی تصویری اغلب یک «مقاله تصویری – photo essay» یا «داستان تصویری – photo story» نامیده می شود. این راهی برای عکاس است تا یک داستان را با مجموعه ای از عکس ها روایت کند – که ممکن است گنجاندن تمام داستان در قالب تک عکس ممکن نباشد. چیزی که عده کمی از مردم متوجه می شوند این است که بین عکاسی و داستان سرایی تصویری از طریق عکاسی تفاوت وجود دارد. در این مطلب لنزک به ۶ نکته برای داستان سرایی با عکس ها خواهیم پرداخت.

جمله «یک تصویر ارزش هزاران کلمه را دارد» خودش به تنهایی هنر داستان سرایی تصویری را توجیه می کند، با این حال این بدین معنی نیست که همه عکاسان داستان روایت می کنند.

کپشن یا عنوان ها نیز بخش جدایی ناپذیری از داستان یک عکس هستند که باید کمک کنند تا بیننده هر تصویر را درک کند. با این وجود، مهم است به یاد داشته باشید که اگرچه عنوان ها ممکن است درک شما از یک تصویر را گسترش دهند، اما این خود تصویر است که باید داستان را بگوید – روش های دیگر هرگز کامل نیستند.

اینها مهم ترین نکات من برای شروع داستان تصویری خودتان هستند:
[داستان تصویری]
۱
برنامه ریزی کنید، برنامه ریزی کنید و بیشتر برنامه ریزی کنید

برنامه ریزی یک بخش ضروری از روند داستان سرایی تصویری است. یکی از دوستان خوب من، که عکاس مستند است، یکبار می گفت: «چیزی را که ذهن شما نمی داند، چشم شما نمی تواند ببیند.» هنگام برنامه ریزی برای داستان تصویری تان، این احتمالا مناسب ترین چیزی است که باید بدانید. شما باید قبل از تجسم داستان به خوبی برنامه ریزی کنید. انجام این مراحل از قبل، ساختاری که برای روایت نیاز دارید را به شما خواهد داد.

برنامه شما باید شامل انتخاب موضوع، تحقیق در مورد موضوع، مشخص کردن موضوع خود، و در نهایت، برنامه ریزی عکس هایتان باشد. در مورد نوع تصاویری که می خواهید برای انتقال پیام خود ثبت کنید، فکر کنید. درست مثل یک فیلم، روایت تصویری شما باید آغاز، میانه و پایانی (نتیجه گیری) داشته باشد – یعنی دارای یک برنامه مشخص، چارچوب یا قالب باشد.

اغلب در طول یک جلسه عکاسی ممکن است شما قادر به ثبت عکس ها با ترتیب ذکر شده در بالا نباشید. با این حال، حفظ این ترتیب در ذهن، به شما کمک خواهد کرد تا داستان را در زمان کمتری ویرایش کنید. ویرایش یک داستان تصویری اساسا به معنی انتخاب عکس هاست، نه پس پردازش در نرم افزار ویرایش عکس.

لنزک: هنگام عکاسی برای تکمیل یک «داستان تصویری یا مقاله تصویری» داشتن یک قالب یا برنامه، یا به عبارتی ساده تر اینکه بدانید چه چیزی را قرار است به تصویر بکشید و داستان از چه قرار است (ابتدا و انتهایش چیست؟ چه عکس هایی در این بین به روایت هرچه بهتر داستان شما کمک می کنند؟) کار شما ساده تر و نتیجه بهتر خواهد شد.

تصاویر شما بدون درک نور، ترکیب بندی و انتخاب لوازم عکس برای سوژه انتخابی شما کامل نخواهند شد. جنبه مهم دیگر باید تصمیم گیری برای نشان دادن روایت به صورت رنگی یا تک رنگ باشد. هنگام پس پردازش یک مجموعه از تصاویر، خوب است که روش ویرایش خود را ثابت و یکپارچه نگه دارید – این به شما کمک خواهد کرد تا بین تصاویر یک جریان ایجاد کنید.
[داستان تصویری]
۲
تک عکس یا یک مجموعه؟

اغلب در فروم های عکاسی این یک موضوع مورد بحث است که آیا با یک تصویر واحد بهتر می توان روایت کرد یا با مجموعه ای از تصاویر. در این راستا مهم است که به یاد داشته باشید که یک تصویر واحد تنها «نیمی از واقعیت» است، چون هرگز اساس یک داستان، یعنی «چرا؟» را به شما نمی گوید.

این به چه معناست؟ هنگامی که صحبت در مورد عکس باشد، یک تصویر ممکن است تا حدی درست باشد اما تنها بخشی از کل واقعیت بوده و یک عکس، لحظه ای از یک تصویر بزرگتر است. این امر بخشی از مغز ما را آزاد می گذارد تا خودش تصویر را تفسیر کند. همه تک عکس ها داستان نمی گویند. باید به خاطر داشت که یک «داستان تصویری» چیزی جز مجموعه ای از تصاویر واحد متعدد نیست – این تصاویر واحد های روایت تصویری هستند. هر تصویر تنها فصلی از داستان است، و هر فصل به سمت نقطه اوج گشوده خواهد شد.

از طرف دیگر، یک مجموعه عکس به مغز اجازه می دهد تا هر تصویر را به عنوان یک کل پردازش کند. یک مجموعه از تصاویر بر چندین ایده تاکید می کند، درحالیکه یک تصویر واحد معمولا تنها بر یک ایده متمرکز شده است. به یاد داشته باشید که اولین و آخرین تصویر در یک مجموعه از همه مهم تر هستند. اینها «تصاویر هدف» نامیده می شوند – این دو عکس مجموعه را باز و بسته می کنند (ابتدا و انتهای مجموعه هستند) تا توجه بیننده را جلب کنند. این هیچ فرقی با قضاوت در مورد یک کتاب از روی جلد آن ندارد – یک عکس ابتدای قوی افراد را متوقف کرده و آنها را از آغاز تا پایان در داستان نگه می دارد.
[داستان تصویری]
۳
تصاویر قوی تری بگیرید

شما ممکن است تصاویر درخشانی داشته باشید که از نظر تکنیکی کامل و عالی باشند؛ با این حال، دو مولفه خاص وجود دارد که یک تصویر قوی را برای یک داستان یا مقاله تصویری حتی قوی تر می کند.

در درجه اول، عکس باید احساسی باشد تا نوعی تاثیر عاطفی بر روی بیننده شما داشته باشد. همه تصاویر برای این که از نظر احساسی در حرکت باشند، لزوما نباید شامل یک عنصر انسانی باشند؛ در عوض می تواند هر چیزی از یک منظره گرفته تا اشیاء بی جان باشند. تصاویر باید یک احساس عاطفی قوی را در روح و روان بیننده بیدار کنند.

دوم اینکه تصاویر باید به صورت متفکرانه با معنا لایه بندی شوند. اینگونه می توانید توجه بیننده خود را برای یک مدت زمان طولانی تر درگیر کنید. این معمولا سخت ترین روند داستان سرایی با عکس هاست.

شما ممکن است به صورت خودآگاه قادر به گرفتن تصاویر با چندین لایه معنا نباشید، اما همیشه در هنگام عکاسی کودک در آتلیه کودک، انتخاب و مرتب سازی تصاویر، حواستان به این تصاویر لایه بندی شده برای داستان باشد.
[داستان تصویری]
۴
به غرایز خود اعتماد کنید

خودتان را در حال راه رفتن در میان یک شهر شلوغ با دوربین که دور گردنتان است، برای پروژه داستان سرایی در مورد «پیدا کردن آرامش در هرج و مرج» تصور کنید. همانطور که سعی دارید راه خود را از میان ترافیک باز کنید، یک صدای ثابت بوق می شنوید. ذهن شما مانند قلبتان در حال تپیدن و در تلاطم است؛

شما یک شخصیت جالب را در کنار خیابان می بینید، که نشسته است و بی سر و صدا در میان هرج و مرج روزنامه می خواند. شما در تلاش برای پیدا کردن آرامش خود در میان این شلوغی و هرج و مرج بوده اید و با خودتان فکر می کنید «این همان عکسی است که می خواستم»، بنابراین به آرامی نزدیک می شوید، دوربین را مقابل چشم های خود می گیرید و دکمه شاتر را فشار می دهید.

یک دقیقه بعد صدای ناهنجار یک اتوبوس را هنگام توقف می شنوید، که باعث می شود سر خود را سریع برگردانید و از سر راه کنار بروید، اما همانطور که می چرخید متوجه می شوید که اتوبوس ایستاده و مردم دارند از آن پیاده می شوند. یک مرد در پشت پنجره اتوبوس هست که با آرامش نشسته و سیگارش را می کشد. در عرض چند ثانیه شما دوربین را مقابل چشم خود گرفته و عکس دیگری می گیرید، با کادری که در آن مسافران در حال پیاد شدن از درب ها هستند و مرد پشت پنجره نشسته، و همه اینها در یک کادر است.

اینها دو مثال از دفعاتی بود که من به غرایزم اعتماد کردم. اعتماد به غرایزتان برای گرفتن یک عکس مهم است. در این مورد، پیدا کردن آرامش در میان هرج و مرج و عکاسی از آن بود، با وجود جمعیتی که می توانست آدم را مجبور به حرکت کند و یک عکس هم نگرفت.

عکاسی توانایی ثبت و توقف لحظات است، در زمانی که ممکن است تا قبل از برداشتن دوربین هرگز در مورد آن فکر نکرده باشیم. اینها لحظاتی هستند که الهام بخش ما به عنوان عکاس بوده، و می توانند به ما کمک کنند تا چشم انداز منحصر به فرد خود را ایجاد کنیم. اگر شما به طور خاص به چیزی توجه کردید و فکر کردید این ممکن است فرصت عکاسی خوبی باشد، سعی نکنید موقعیت را بیش از حد ارزیابی کنید، در عوض به غرایز خود اعتماد کرده و ببینید چطور آشکار می شوند. اما، در این روند مراقب باشید – هنوز هم باید عقل سلیم و احترام را مد نظر داشته باشید.
[داستان تصویری]
۵
اصیل باشید

به نظر می رسد که اصالت در عکاسی برای برخی از عکاسان به درجه دوم اهمیت تبدیل شده است. ایجاد یک چیز منحصر به فرد با تعداد تصاویر بسیار زیادی که این روزها ایجاد می شوند، همیشه آسان نیست. با این حال، خوب است که برای اصالت تلاش کنید. چرا؟ خب، واقعا هیچ رضایتی در کپی کردن کارهای یک نفر دیگر وجود ندارد. همه ما ایده های فرد دیگری را کپی کرده ایم، یا تصویری که به صورت آنلاین یا در یک مجله پیدا کرده ایم الهام بخش ما بوده است – این یک ویژگی انسانی است، اما هنگام عکاسی برای برجسته بودن نسبت به بقیه باید عنصر اصالت را در ذهن داشت – به خصوص اگر می خواهید مجموعه عکس های شما برجسته باشد.

۶
از شکست نترسید

ترس از شکست به ترس از طرد شدن و انتقاد از طرف دیگران، و همچنین به تعویق افتادن مرتبط است. دست از اینگونه فکر کردن بردارید و خودتان را از آن افکار منفی رها کنید. شکست خوردن کاملا طبیعی و سالم است. تمام افراد موفق شکست خورده اند؛ این بخشی از بهتر شدن و دروازه ای به سمت موفقیت است. همین اصل در مورد عکاسی نیز صادق است. شکست به شما کمک خواهد کرد تا فرمولی را که برای شما بهتر عمل می کند پیدا کنید و در نهایت با کمی پشتکار و تعهد به موفق شدن در کار شما منجر می شود. بروید، عکس بگیرید، شکست بخورید و رشد کنید!

منبع:

لنزک

 

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در پنجشنبه، ۷ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۱۱ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

سبک یکی از مهم ترین جنبه های عکاسی مُد یا فشن (fashion photography) است. وقتی مشتری ها کارهای شما را می بینند، داشتن یک آلبوم کار یکپارچه از تصاویری که دید خلاق شما و این که چه کسی هستید را نشان دهند، واقعا مهم است. بسیاری از عکاسان مُد، از جمله خودم، برای برجسته تر کردن کار خود نسبت به کارهای دیگر تلاش کرده اند. در این مطلب لنزک چند نکته در مورد آنچه که من به عنوان عکاس درباره پیدا کردن سبک شخصی و صدای بصری پیدا کرده ام، مطرح شده است.

بسیاری از ما مطمئن نیستیم که می خواهیم به چه سمتی برویم و احساس می کنیم که تعریف سبک شخصی می تواند فرصت های ما را محدود کند. پول در آوردن اغلب مشخص می کند که ما چه عکس هایی باید یگیریم؛ بسیاری از عکاسان، به جای گرفتن عکس هایی که خودشان نسبت به آنها شور و اشتیاق دارند و لذت بردن از عکاسی، در دام ثبت تصاویری که در رسانه های اجتماعی محبوب هستند می افتند. تاکید می شود که سریعا سبک خود را ایجاد کنید، اما واقعیت این است که ایجاد سبک سالها طول می کشد. این چیزی است که در طول زمان تکامل می یابد و همانطور که تکنیک شما بهتر می شود، پیشرفت می کند. سبک چیزی نیست که بتوان آن را آموزش داد. هیچ کس نمی تواند به شما بگوید که رویکرد شما نسبت به کارتان چه باید باشد؛ زمان و آزمون و خطای زیادی لازم است تا سبک عکاسی بارداری در آتلیه بارداری را کشف کنید.
بفهمید که دوست دارید از چه چیزی عکس بگیرید

به نظر من، مهم ترین بخش در مورد پیدا کردن سبکتان، پیدا کردن چیزی است که دوست دارید از آن عکس بگیرید. چه چیزی واقعا توجه شما را جلب کرده و شما را برای گرفتن یک عکس هیجان زده می کند؟ به این فکر کنید که اشتیاقات شما خارج از عکاسی چه هستند و سعی کنید علایق خود را با کارتان ترکیب کنید. شاید عاشق طبیعت هستید؛ شما می توانید ترکیب مناظر را با تصاویر مُد خود امتحان کنید. یا شاید از تماشای فیلم در اوقات فراغت خود لذت می برید؛ سعی کنید از فیلم های مورد علاقه خود الهام گرفته و آنها را در عکس های خود به کار ببرید. وقتی علایق خود را در کارتان ترکیب می کنید، به سرعت در مورد چیزی که در حال عکاسی از آن هستید پر شور و اشتیاق تر می شوید و در عین حال خودتان را از طریق عکاسی نشان می دهید (مطرح می کنید). شخصیت و هویت منحصر به فرد شما بزرگترین دارایی شماست، بنابراین مطمئن شوید که آن را به نحوی در کارهایتان نشان می دهید.
[عکاسی مُد]

عکاس: ماریسا آلدن (Marissa Alden)
یک نگاه دقیق تر بیندازید

به کارهایی که در سال گذشته ایجاد کرده اید نگاهی بیندازید. اکنون تمام آن عکس ها را در یک صفحه قرار دهید، تا بتوانید همه آنها را یکجا ببینید. این عکس ها چه چیز مشترکی دارند؟ یک یادداشت سه تا پنج کلمه ای بنویسید که تمام کارهای شما را توصیف کند. کلید داشتن یک سبک قابل تشخیص، ایجاد یک مجموعه کار منسجم است. اگر شما عناصر کلمات کلیدی خود را در هر تصویری که می گیرید بگنجانید، به زودی خواهید دید که سبک شما شروع به شکل گرفتن می کند.

همچنین ایجاد یک لیست از مشتریانی که آرزو دارید از آنها عکس بگیرید تهیه کنید. چه شانل باشد و چه یک برند محلی، مشتریانی که سبکشان را دوست دارید و می پسندید را در این لیست بگنجانید. این کار می تواند به شما کمک کند تا در مسیر درست قرار گیرید و مشخص کنید که کدام برندها یا طراحان شما را بهتر از دیگران کامل می کنند. وقتی من برای اولین بار عکاسی مُد را شروع کردم، سبکم را برای هر عکس تغییر می دادم تا متناسب با سبک مجله یا مدلی شود که برای آن کار می کردم. در نتیجه، داشتم کارهایی را ایجاد می کردم که دوست نداشتم و از عکاسی آنها لذت نمی بردم؛ من هیچ دید خلاقانه ای از خودم نداشتم. واقعا مهم است که بفهمید کدام مشتری ها با سبک شما مطابقت دارند، تا بتوانید عکس هایی بگیرید که هم خودتان و هم مشتری از آنها راضی باشید. به هر کسی که هیچ نفعی برای سبک شما ندارد نه بگویید. به عنوان مثال، ممکن است درخواست عکاسی برای مجله ای که طرفداران زیادی دارد به شما داده شود که بتواند فرصتی برای درخشیدن شما فراهم کند، اما اگر آنها با جهتی که شما می خواهید در آن حرکت کنید مطابقت ندارند، به آنها جواب منفی دهید. شما نمی خواهید برای سبکی که عکاسی از آن را دوست ندارید شناخته شوید.
آزمون و خطا

به منظور ایجاد کاری که دوست دارید، اول باید بفهمید دوست دارید از چه چیزی عکس بگیرید. وقتی من برای اولین بار عکاسی را در سن پانزده سالگی شروع کردم، تنها از چیزهایی که با آنها راحت بودم عکس می گرفتم. من اغلب از مدل های یکسان، تنظیمات دوربین مشابه، مکان های مشابه، و روند ویرایش یکسان استفاده می کردم. به همین دلیل، واقعا به عنوان یک عکاس رشد نمی کردم، و تنها بعد از این که شروع به کشف روش های مختلف عکاسی کردم، کم کم متوجه شدم که سبک عکاسی من چیست.

به همین دلیل است که عکس های آزمایشی، به خصوص در شروع کار شما اینقدر مهم هستند. برای سازماندهی برخی کارهای شخصی کمی وقت بگذارید و اجازه دهید خلاقیت شما بدون کنترل (به طور نامحدود) رشد کند. آن ایده هایی را که در ته ذهن خود داشته اید اما از عملی کردن آنها می ترسیدید امتحان کنید. خودتان را مجبور کنید تا در هر بار عکاسی، چیزی جدید را امتحان کنید. با تنظیمات نورپردازی مختلف آزمایش کنید، یک محل جدید را امتحان کنید، با یک تیم متفاوت کار کنید. قرار نیست هر چیزی که امتحان می کنید حتما جواب دهد، اما به شما کمک خواهد کرد تا خارج از چارچوب فکر کنید. شما در مورد هر تکنیکی که امتحان می کنید، آنچه را که دوست دارید و آنچه را که دوست ندارید، سریع یاد خواهید گرفت، که در پیدا کردن سبکتان به شما کمک خواهد کرد.
[عکاسی مُد]

عکاس: ماریسا آلدن (Marissa Alden)
موفقیت یک شبه به دست نمی آید

سبک چیزی است که ایجاد آن سالها طول می کشد. شما ممکن است امروز به کار خودتان نگاه کنید و فکر کنید که سبک عکاسی خود را پیدا کرده اید، اما یک سال بعد آن را با کار جدید خود مقایسه کنید و آنوقت متوجه خواهید شد که سبکتان چقدر تکامل یافته است، بدون این که حتی متوجه شده باشید. سبک همیشه در حال تغییر است. صنعت مُد دائما در حال حرکت در جهت های مختلف است، بنابراین طبیعی است که سبک شما در طول زمان ایجاد شود. هر چه وقت بیشتری را صرف عکاسی، یاد گرفتن تکنیک های جدید، و بهبود کار خود کنید، بیشتر متوجه خواهید شد که سبک شما به آرامی بهبود می یابد و تصفیه تر (اصلاح شده تر) می شود. همچنین طبیعی است که ذهن شما تغییر کند؛ سبک شما روی سنگ حک نشده است، بنابراین از این که گاهی کار خود را اصلاح کنید نترسید. اگر تصمیم گرفتید که الان وقت امتحان کردن یک چیز جدید است یا متوجه شدید که علایق شما تغییر کرده اند، هیچ وقت برای تغییر کامل خودتان دیر نیست. تا زمانی که با خودتان و سلیقه شخصیتان روراست باشید، غیرممکن است که نتوانید کاری را که منعکس کننده سبک شما باشد ایجاد کنید.

نتیجه گیری

در عکاسی مُد سبک مهم است، اما اگر هنوز سبک خودتان را پیدا نکرده اید، استرس نگیرید. بر روی چیزی که دوست دارید از آن عکس بگیرید تمرکز کنید، تکنیک های جدید را امتحان کنید و مجموعه عکس های خود را ایجاد کنید، و در نهایت سبک شما خودش را نشان خواهد داد.

نویسنده: ماریسا آلدن (Marissa Alden)

منبع:

لنزک

 

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در چهارشنبه، ۶ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۲۲ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی

 این آموزش، فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین (off-camera flash) را به ساده ترین شکل ممکن توضیح داده، اطلاعاتی برای شروع آزمایش با آن، و کشف اینکه چگونه می تواند به عکاسی شما کمک کند، ارائه خواهد داد. ما در این راهنما نشان می دهیم که استفاده از فلاش اکسترنال آنقدر ها که فکر می کنید ترسناک نیست. به ادامه مطلب مراجعه کرده و دوستی با فلاش اکسترنال را آغاز نمایید. عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد


کلمه «فلاش» به تنهایی پتانسیل ایجاد ترس را دارد، حتی در میان عکاسان با تجربه، چون تصاویر چهره های بیش از حد نوردهی شده و چشم های قرمز را در ذهن تداعی می کند. به همین دلیل، بسیاری از عکاسان کلا از فلاش صرف نظر کرده، و همیشه یک فاصله ایمن را حفظ می کنند. من فکر می کنم این خیلی بد است.

این یک فرصت از دست رفته است. مطمئنا، فلاش ممکن است همیشه برای شرایط شما قابل استفاده نباشد – اما در صورت نیاز، داشتن یک ابزار دیگر در مجموعه ترفندهایتان بسیار مفید است.
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

فلاش جدا از دوربین یا اکسترنال (Off-camera flash) میزان باورنکردنی کنترل به شما می دهد. بله، درک نور طبیعی بخش مهمی از عکاس بودن است – اما کار کردن با فلاش اکسترنال به شما اجازه می دهد تا شرایط نورپردازی خودتان را ایجاد کنید. شما حتی می توانید ساعت طلایی گریزان را نیز شبیه سازی کنید.

لنزک – انواع فلاش: فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین (off-camera flash)، فلاش روی دوربین (on-camera flash) و فلاش توکار یا داخلی دوربین (in-camera flash). عبارت فلاش روی دوربین به نوعی فلاش اشاره دارد که می تواند مستقیما به دوربین متصل گردد. اگرچه به این فلاش «روی دوربین» گفته می شود، اما الزامی وجود ندارد که حتما به صورت فیزیکی روی دوربین قرار گیرد. فلاش های روی دوربین می توانند، و اغلب اینگونه است که، به صورت جدا از دوربین (off-camera) مورد استفاده قرار گیرند. آن ها با فلاش های استودیویی و نور های ثابت که قرار نیست به صورت فیزیکی به دوربین متصل شوند (مگر در مواقع نادر به کمک روش ها و تبدیل های پیچیده) متفاوتند.
چیزی که برای شروع به آن نیاز دارید

هنگامی که من در مورد فلاش اکسترنال صحبت می کنم، شما ممکن است چیزی مانند این را در ذهن تصور کنید:
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

اگر اینطور است، من شما را سرزنش نمی کنم که کمی عصبی و نگران باشید. در واقع، تمام چیزی که شما برای شروع کار عکاسی با فلاش اکسترنال نیاز دارید عبارت است از:

    یک دوربین
    یک واحد فلاش مستقل
    راهی برای همگام سازی آن با دوربین
    چیزی برای نگه داشتن فلاش شما، مانند یک پایه منبع نور یا یک دوست

[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

هنگامی که شما واحد فلاش تان را از دوربین جدا می کنید، نمی داند که وقتی شما دکمه شاتر را فشار می دهید باید فلاش بزند. خوشبختانه، راه های مختلفی وجود دارد که شما می توانید فلاش خود را با دوربین همگام (سینک – sync) کنید.

کنترل فلاش توکار: برخی از دوربین ها یک تنظیمات توکار دارند که از فلاش پاپ آپ برای اینکه به فلاش اکسترنال شما بگوید کی باید فلاش بزند، استفاده می کند (مُد فرمانده یا Commander mode نیکون). اکثر واحدهای فلاش یک سنسور در جلوی خود دارند که شدت نور ناگهانی را تشخیص می دهد (سنسور نوری)، و مطابق با آن فلاش می زند.
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

سیم همگام سازی فلاش: این سیم از دوربین شما به فلاش وصل می شود. به آن مانند یک سیم رابط فکر کنید. این سیم ها مفید و قابل اعتماد هستند، اما میزان فاصله فلاش از دوربین شما را نیز محدود می کنند.

فرستنده های رادیویی بی سیم: گزینه ارجح، یعنی فرستنده های رادیویی می توانند فلاش شما را با شاتر همگام کنند، حتی اگر در فاصله زیادی از دوربین قرار داشته باشند.
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

تریگر های ریموت برند کاکتوس
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

یک ریموت بر روی کفشک دوربین قرار می گیرد، دیگری به فلاش متصل می شود. هنگامی که دوربین عکس می گیرد، ریموتی که روی دوربین است یک سیگنال به ریموت دیگر می فرستد تا فلاش را فایر کند (زده شود).
اصول اولیه – کنترل فلاش اکسترنال

هنگامی که شما از یک فلاش روی دوربین (متصل به دوربین) استفاده می کنید، این فلاش می تواند تنظیمات قدرت صحیح را تعیین کرده و مطابق با آن فلاش بزند (فلاش TTL). با این حال، هنگامی که شما فلاش را از دوربین جدا می کنید، لازم است که به صورت دستی هم به دوربین و هم به فلاش بگویید که چه کاری باید انجام دهند.

لنزک – نورسنجی فلاش TTL چیست: TTL مخفف Through The Lens است که به معنی «از میان لنز» می باشد و تقریبا در همه دوربین های دیجیتال امروزی قرار دارد. کانن تکنولوژی E-TTL خود و نیکون تکنولوژی i-TTL خودش را دارد. کاری که کمپانی های دوربین سازی انجام داده اند این است که نورسنج های دستی را به درون دوربین منتقل کرده اند تا دوربین خود بتواند روشنایی، رنگ و … صحنه را «از میان لنز» اندازه بگیرد.

اگر این کار ترسناک به نظر می رسد، تنها یک نفس عمیق بکشید – با هم این مشکل را حل خواهیم کرد.

خوشبختانه، کنترل فلاش کاملا ساده است. در مد دستی (بر روی فلاش)، شما میزان قدرتی را که فلاش در آن فایر یا زده می شود انتخاب می کنید. این میزان به صورت نسبی بیان می شود: ۱/۱ به این معنی است که فلاش در قدرت کامل زده می شود، ¼ یعنی فلاش در یک چهارم از کل قدرت خود زده می شود، و به همین ترتیب. ساده است، نه؟

بسیار خب، حالا می دانیم که چطور فلاش را کنترل کنیم. در مورد تنظیمات دوربین چطور؟

این بخش جالب کار است. شما می توانید اثرات فلاش را با استفاده از ایزو و دیافراگم خود کنترل کنید. تنظیم این دو مورد میزان حساس بودن سنسور دوربین شما، و اینکه چقدر نور می تواند جمع آوری کند را کنترل می کند.
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

M مد دستی است، و ۱/۱ قدرت کامل است. سطح زوم ۳۵mm را نشان می دهد. کتابچه راهنمای فلاش خود را بخوانید تا ببینید این موارد را چگونه تنظیم کنید.

اینها چهار راه برای قوی تر کردن فلاش (فلاش بیشتر) در تصویر شما هستند:

    قدرت فلاش را بیشتر کنید
    فلاش را به سوژه خود نزدیک تر کنید
    ایزو را بیشتر کنید
    دیافراگم را بازتر کنید (ضرایب اف کوچک تر)

مثل آب خوردن است! آیا فلاش شما در تصویر بیش از حد قوی است؟ خب، تنها برعکس هر یک از موارد بالا را انجام دهید (قدرت فلاش را کم کنید، آن را از سوژه دور کنید، ایزو را کم کنید، از یک دیافراگم کوچک تر استفاده کنید).

حتما متوجه شدید که من هنوز به سرعت شاتر اشاره ای نکرده ام. علت آن این است که سرعت شاتر شما هیچ تاثیری بر فلاش ندارد.

خب، تقریبا هیچ تاثیری. هر دوربینی دارای یک سرعت همگام سازی با فلاش (sync-speed) است. علت آن این است که اگر سرعت شاتر بیش از حد سریع باشد، به خوبی با فلاش همگام نمی شود (قبل از این که فلاش زده شود، شاتر باز و بسته خواهد شد). در نتیجه، بخشی از تصویر شما اثرات فلاش را نخواهد دید – که به یک نوار سیاه در میان بخشی از عکس منجر می شود. برای اغلب دوربین ها، حداکثر سرعت همگام سازی فلاش شما حدود ۱/۲۰۰ یا ۱/۲۵۰ خواهد بود. سرعت شاتر خود را زیر این مقدار (آهسته تر از ۱/۱۲۵ یا ۱/۶۰ ثانیه) نگه دارید، در این صورت مشکلی نخواهید داشت.
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

سرعت همگام سازی صحیح از نور فلاش در کل تصویر استفاده کرده است
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

اگر سرعت شاتر بیش از حد سریع باشد (بیشتر از سرعت همگام سازی) چیزی مانند این به دست خواهید آورد، که در آن بخشی از تصویر با فلاش نورپردازی نشده و تاریک، یا حتی سیاه می شود.
دو نوردهی: نور محیط و نور فلاش

این کلید درک عکاسی با فلاش اکسترنال است.

اینطور فکر کنید که هر تصویر گرفته شده با فلاش دو نوردهی دارد، که بر روی یکدیگر قرار گرفته اند. این که شما چطور تصمیم می گیرید بین نور محیط و نور فلاش تعادل برقرار کنید، تُن رنگ تصویر را تنظیم می کند. اجازه دهید در یک زمان فقط یک لایه را در نظر بگیریم، و آن وقت خواهید دید که ایجاد یک تصویر با استفاده از فلاش اکسترنال چقدر آسان خواهد بود.
لایه اول: نور محیط

نور محیط نوری است که در حال حاضر در فضا وجود دارد، مانند نور خورشید، نور پنجره، نورهای خیابان، و غیره. در زمان های خاصی از روز، نور محیط شما خیلی خوب و دلپذیر می شود، مثلا در ساعت طلایی. در زمان های دیگر، ممکن است زیاد خوش شانس نباشید.

به عنوان مثال، عکاسی در غروب آفتاب به ویژه نیازمند مهارت است. علت آن این است که برای خوب از کار درآوردن رنگ و بافت غروب آفتاب، شما باید نوردهی را تاریک نگه دارید – و در نتیجه، سوژه شما کاملا سیلوئت خواهد شد.

این اولین مرحله برای عکس گرفتن با فلاش اکسترنال است – فلاش خود را کاملا نادیده بگیرید. آن را خاموش کنید.

نوردهی معمول و صحیح را برای نور موجود (نور محیط یا نور در دسترس) پیدا کرده، و سپس تنظیمات خود را طوری انتخاب کنید که تصویر به عمد بیش از حد تاریک شود. هرچه نوردهی محیط شما تاریک تر باشد، نور فلاش شما چشمگیرتر و دراماتیک تر خواهد شد.
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

این نوردهی من برای نور محیط است (عکس بالا). ما یک شروع خوب را پشت سر گذاشتیم! برای این عکس، من می خواهم آسمان تاریک و دراماتیک در پس زمینه را نگه دارم، و برای نورپردازی بازیکن تنیس بر فلاش خودم تکیه خواهم کرد.
لایه دوم: فلاش

بسیار خب، حالا فلاش خود را روشن کنید. من با استفاده از فلاش برای نورپردازی سوژه ام، می توانم از دو مزیت بهره مند شوم – آسمانم تاریک و دراماتیک باقی می ماند در حالی که سوژه ام به خوبی نورپردازی می شود.

احتمالا باید چندین عکس بگیرید تا نورپردازی مناسب را به دست آورید. این کاملا طبیعی است! از نکات ذکر شده در بخش قبل این مطلب برای بیشتر یا کمتر کردن قدرت فلاش خود استفاده کنید.
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

هنگامی که ما فلاش ها را اضافه می کنیم، می توانیم همزمان با مزیتِ داشتن نور مناسب بر روی سوژه خود، پس زمینه دراماتیک را نیز حفظ کنیم. گرفتن این عکس بدون فلاش امکان پذیر نیست.

اگر شما سطح نور محیط خود را بالا نگه دارید، فلاش تنها کمی نور اضافه خواهد کرد. اگر با یک تصویر دارای نور محیطی بسیار کم (تاریک) شروع کنید (مانند عکس بالا)، فلاش شما یک تصویر بسیار قوی تر را شکل داده و مشخص خواهد کرد.
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

این پشت صحنه چیدمان نورپردازی ماست. از آنجا که نور دارد به صورت زاویه دار بر روی سوژه می تابد (به لطف فلاش های اکسترنال یا جدا از دوربین)، دراماتیک بوده و اَشکال را بسیار موثرتر از وقتی که فلاش بر روی دوربین باشد، نشان می دهد. یک فلاش در سمت راست دوربین است، که نور را به داخل یک چتر می تاباند تا آن را نرم کند، فلاش دیگر در سمت چپ دوربین (و پشت سوژه) است تا یک نور تاکیدی (accent light) اضافه کند.

لنزک: نور تاکیدی یا accent light یک منبع نور خیلی کنترل شده است که قسمت های خاصی از سوژه را روشن یا هایلایت می کند. این می تواند یک نور مو باشد که به شما مقداری تمایز از پس زمینه می دهد یا یک نور پهلو که قطرات عرق روی ورزشکاری را بعد از تمرینی سخت روشن می نماید.
عملی کردن کار

این یک مثال دیگر است، که این بار از فلاش برای کمی روح بخشیدن به یک پرتره استفاده شده است.
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

عکس چپ بدون فلاش گرفته شده، و نوردهی به طور صحیح بر اساس تُن پوست انجام شده است. سپس در عکس سمت راست، ما نوردهی را کاهش داده ایم تا پس زمینه به درستی نوردهی شود، اما سوژه تاریک شده که در مرحله بعد با اضافه کردن فلاش سوژه را روشن می کنیم.

مرحله اول کاهش نوردهی صحیح، و تاریک تر کردن کل تصویر است، به طوری که بتوانیم از فلاش برای روشن کردن سوژه استفاده کنیم (همانطور که در تصاویر بالا مشاهده نمودید).
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

در تصویر بالا (سمت چپ)، نور فلاش از سمت چپ دوربین می آید. این نور سوژه را روشن می کند (در مقایسه با پس زمینه)، و باعث می شود که تصویر سه بعدی تر به نظر برسد. پس زمینه نیز برجسته تر از حالت نوردهی صحیح شده است.

اگر بخواهیم، می توانیم با اثرات یک فلاش دیگر نیز امتحان کنیم (تصویر بالا سمت راست)، و شاید اجازه دهیم که مستقیما رو به سمت دوربین باشد تا یک لنز فِلِیر یا درخشش خیره کننده ایجاد کند؟
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

این یک چیدمان نورپردازی ساده است.
شکل دادن و اصلاح نورتان

آفرین! شما این کار را از طریق اصول عکاسی با فلاش اکسترنال انجام دادید. پس از آن، شما می توانید با یادگیری نحوه اصلاح نور یا شکل دادن به نور، مهارت های جدید خود را به یک سطح کاملا جدید ببرید.

اگر با اینکه چگونه نور در یک روز ابری نرم تر از نور در یک روز آفتابی است آشنا هستید، پس در حال حاضر تقریبا هر چیزی که لازم است در مورد اصلاح کننده های نور فلاش (شکل دهنده های نور فلاش) بدانید را می دانید.

قانون پایه این است: هرچه منبع نور بزرگتر باشد، نور نرم تر است.

واحد فلاش یک منبع نور کوچک است که سایه های تند و شدید ایجاد می کند. این منبع نور همیشه چندان مطلوب و خوشایند نیست.

هدف چترها، سافت باکس ها، و دیگر اصلاح کننده های نور، این است که منبع نور را بزرگتر کنند. اینها نور را نرم می کنند، که به خصوص برای پرتره ها مفید است.

لنزک: با اصلاح کننده های نوری مختلف و تاثیر آن ها روی عکس های پرتره بیشتر آشنا شوید.
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

یاد گرفتن این که چطور نور را اصلاح کنید، به شما اجازه می دهد سبکی ایجاد کنید که با تصویر شما مطابقت داشته باشد.

به دنبال یک عکس خشن هستید؟ با یک فلاش «بدون اصلاح کننده/شکل دهنده نور» عکس بگیرید و سایه های واضح و شارپ به دست آورید. به دنبال نور نرم تر و دلپذیرتر هستید؟ از یک سافت باکس استفاده کنید.
تمرین، تمرین تمرین

هنگامی که نحوه استفاده از فلاش اکسترنال را یاد گرفتید، یک دنیای عکاسی کاملا جدید برای اکتشاف خواهید داشت. امتحان کنید. بدترین چیزی که احتمالا می تواند اتفاق بیفتد این است که شما چیزی یاد خواهید گرفت.

عکاسی دیجیتال توانایی امتحان کردن موارد مختلف را بدون هیچ گونه عواقب مالی به شما می دهد. در زمان عکاسی با فیلم، یادگیری عکاسی با فلاش از طریق آزمون و خطا احتمالا بسیار گران بود؛ امروزه شما می توانید برای یادگیری، هر تعداد عکسی که دوست دارید بگیرید، بدون این که ورشکست شوید.

هیچ کس تا کنون در اولین تلاش خود عکاسی با فلاش اکسترنال را درست انجام نداده است – آزمایش کنید و به آن بچسبید، و آن وقت ابزار جدید ارزشمندی به مجموعه ترفندهای خود اضافه خواهید کرد.
[فلاش اکسترنال یا جدا از دوربین]

نویسنده: فرانک مایرلند (Frank Myrland)

منبع:

برگرفته از: digital-photography-school

+ نوشته شده توسط Babyphotographystudio در چهارشنبه، ۶ تیر ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۲۱ بعد از ظهر، یک بازدید ، بدون دیدگاه
برچسب‌ها: عکاسی، راهنمای عکاسی، آموزش عکاسی